Epstein-skjölin opna sýn á heim grimmdar, undirferlis og spillingar sem reynt er að fela með dyggðaflöggun friðar, mannréttinda og umhverfismála.

Stjórnmálamenn verða að stíga varlega til jarðar við ákvarðanir um frídaga, hvort sem er til fækkunar eða fjölgunar.

Þetta er hins vegar allt annað en pólitík, að minnsta kosti í lýðræðisríki. Þar verða menn að gefa sér tíma til að ræða málið í leit að sameiginlegri niðurstöðu.

Minningin um einstakt framlag Godds lifir til framtíðar verði ráðist í útgáfu á þeim verkum sem hann vann að og bjó til prentunar. Að því ber að vinna.

Á að minnsta kosti fjórum listum í Reykjavík eru oddvitarnir einstaklingar sem eiga pólitíska sögu í Sjálfstæðisflokknum.

Ragnar Þór sagði á alþingi 27. janúar að það væri „sátt um þessa aðferð í ríkisstjórn og að fara þessa leið“. Orðrétt sagði hann: „Þar sem ríkir fullkomin sátt um málið við ríkisstjórnarborðið þá munum við að sjálfsögðu styðja þetta mál heils hugar.“

Ráðuneytið ætti að fylgja þessum orðum eftir með því að birta opinberlega öryggismat stjórnvalda á beinu flugi kínverska ríkisflugfélagsins hingað. Þetta mál snýr að miklu meiru en útgáfu áritana og sölu minjagripa.

Þetta var svartur tími í sögu íslensku utanríkisþjónustunnar vegna rangs mats á eðli stækkunarreglna ESB strax árið 2009 og síðan stöðugrar viðleitni til að blekkja þjóðina.

Forræðishyggjan er nú alls ráðandi hjá ríkisstjórninni en hún fékk bylmingshögg frá seðlabankanum 4. febrúar. Ríkisstjórnin er stórlöskuð vegna trúnaðarbrestsins.

Á ruv.is var sagt frá því þriðjudaginn 3. febrúar að ný Gallup-könnun sýndi að Íslendingar væru hlynntari veru Íslands í Atlantshafsbandalaginu (NATO) en í fyrra en andvígari aðild að Evrópusambandinu (ESB).

Árátta forsætisráðherrans til að hafa puttana í öllu birtist meðal annars í frumvarpi hennar um að hún geti átt síðasta orðið um hver sé forsetaritari.

Er ekki vænlegra að endurskilgreina verksvið varnarmálaskrifstofu, greina á milli alþjóðasamskipta og varnarverkefna á heimavelli og færa þau með forsetaúrskurði til dómsmálaráðuneytisins?

Trúverðugleiki ríkisstjórnarinnar hverfur ekki aðeins þegar mælanlegi árangurinn af planinu birtist í hækkun verðbólgu og vaxta. Hann ræðst einnig af framgöngu hennar á öðrum sviðum.

Af erlendum fréttum má ráða að íslenskir stjórnmálamenn og embættismenn segi þar annað en við þjóð sína. Þeir segi eitt um boðaða ESB-atkvæðagreiðslu erlendis en annað hér heima.

Það er fagnaðarefni að það tókst að sætta sjónarmið flokkanna í þessu máli því að samstaða hefur verið milli þeirra um þjóðaröryggisstefnuna síðan alþingi samþykkti hana 13. apríl 2016.

Veiti þróun verðbólgu mælanlega vísbendingu um gæði stjórnarhátta hefur ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur fallið á áfangaprófinu þegar fyrstu áhrif fjárlaga hennar eru mæld.

Sé litið á nokkrar umsagnir af þeim 910 sem bárust í samráðsgáttina er auðvelt að átta sig á því að um staðlaða og skipulagða andstöðu við ákvæði frumvarpsins um sjókvíaeldi er að ræða.

Þau umturnuðust í Silfrinu Dagur B. og María Rut þegar Jens Garðar sagði að spyrja ætti kjósendur í atkvæðagreiðslunni: Viltu að Ísland gangi í ESB?

Pétur Marteinsson verður að taka mun einarðlegri afstöðu til manna og málefna en til þessa. Hann endar annars aðeins sem peð í valdatafli í Samfylkingunni.

Allt er þetta satt og rétt og vonandi ganga sem flestir til liðs við félagið Æruvernd. Við sem komumst ekki á fundinn í dag getum gerst stofnfélagar með tölvubréfi til aeruvernd@aeruvernd.is

Nú liggur fyrir að ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur er klofin í ESB-aðildarmálin en ætlunin er að stjórnin standi samt að þingsályktunartillögu sem hefur það meginhlutverk að breiða yfir þennan ágreining.

Inga Sæland segist 100% á móti ESB-aðild en fær dúsu svo að hún styðji Viðreisn. Tillaga Viðreisnar miðast aðeins við sérhagsmuni flokksins en ekki þjóðarhag.

Þessari ályktun Trumps getur enginn hafnað. Íslenskir ráðamenn verða að leggja þessa staðreynd til grundvallar í öllum vangaveltum um framtíðarstöðu þjóðarinnar og samskipti okkar við önnur ríki.

Forsætisráðherra hafa ákveðið á óvissutímanum sem nú er að setja ESB-aðildarmálið á dagskrá íslenskra stjórnmála. Það er vanhugsað og á skjön við þjóðarhagsmuni að stíga slíkt skref.

Þessi röksemdafærsla sjálfs forsætisráðherra er alvarlegt áhyggjuefni. Í réttarríki gildir einföld regla: árangur opinberrar valdbeitingar ræðst af lögmæti hennar, ekki afleiðingum.

Enn einu sinni birtist sama mynstrið í stjórnarsamstarfinu: Inga Sæland nær að setja forsætisráðherra í þá stöðu að teygja lög og stjórnskipulega túlkun til að þóknast eigin pólitískum duttlungum.

Trump verða aðeins settar skorður á heimavelli. Hæstiréttur Bandaríkjanna hefur ekki enn komist að niðurstöðu um hvort forsetanum sé heimilt að beita tollavopninu að eigin geðþótta.

Margt vegna brotthvarfs Guðbrands minnir á afsögn Ásthildar Lóu Þórsdóttur sem menntamálaráðherra og brotthvarf hennar af þingi til að ríkti „algjört traust og friður“ um störf ríkisstjórnarinnar. 

Hér birtist athyglisverð sýn frá manni sem þekkir af eigin raun viðhorf sem ríkja í æðstu stjórn RÚV og hver eru áhrif sölu auglýsinga á gerð dagskrár miðilsins.

Það er ekki ábyrg fjármálastjórn þegar ríkisvaldið sjálft eykur verðbólguþrýsting á sama tíma og heimilin eru hvött til að herða sultarólina.

Það verður spennandi að fylgjast með því hvernig ráðherranum tekst að vinna stefnu sinni brautargengi innan laga- og regluverksins sem smíðað hefur verið við kerfisvæðingu á málefnasviði ráðuneytisins undanfarin ár.

Það er undarlegt að forráðamenn Háskóla Íslands skuli heimila Parka að komast upp með þá aðferð sem lýst var í færslu hér á dögunum. 

Í tilkynningu ráðuneytis hennar um fundinn er ekki minnst einu orði á Trump eða Grænland. Þar er á hinn bóginn lögð áhersla á varnarbaráttu Úkraínumanna gegn Rússum.

NYT segir að þarna birtist heimssýn Trumps í sinni tærustu mynd: Það er einungis styrkur þjóðar sem á að ráða úrslitum í hagsmunaárekstri við aðra þjóð.

Þá kom í ljós að kosningastjórn Péturs hafði gleymt Heimildinni. Kannski vegna þess að þar hefur ekkert verið gert með skattamál Kristrúnar.

Önnur starfræn aðferð til að ná fé af bíleigendum er að starfsmenn bílastæðasjóðs Reykjavíkur aka um borgina í bifreið með myndavélum og sekta eftir myndunum.

Fréttir voru um að Pútin hefði sent kafbát á vettvang til að tryggja öryggi Marinera. Sé svo reyndist hann gagnslaus. Sama er að segja um diplómatísk mótmæli Rússa í Washington.

Athygli vekur hve mikla vitleysu Trump segir þegar hann rökstyður rétta skoðun sína á strategísku gildi Grænlands fyrir Bandaríkin. Gerir hann það til að höfða til MAGA-stuðningsmanna sinna? 

Stundum mætti halda að það hefði einnig farið fram hjá utanríkisráðherra Íslands að nágrannaríki okkar eru að auka varnir N-Atlantshafs og þar eru Danir, Norðmenn og Bretar nú í fremstu röð.