„Geópólitíski óróinn“ er þess eðlis að skynsamlegra er fyrir okkur að leggja rækt við tvíhliða varnarsamstarfið við Bandaríkin en ógna því með ESB-brölti.

Stjórnarskránni verður ekki breytt nema breytingin sé samþykkt á tveimur þingum með alþingiskosningum á milli þinganna. Þessi varnarákvæði stjórnarskrárinnar eru einnig vörn gegn aðild að ESB.

Af hálfu stækkunarstjóra ESB er aðild Íslands seld leiðtogaráði ESB á þeim forsendum að við verðum ekki þiggjendur heldur borgum með okkur og eftir aðild okkar komi hin ríka þjóðin, Norðmenn.

Þá segir blaðið að útgjöld í flestum ríkjum með háa skatta vaxi einnig hraðar en tekjur, sem leiði til fjárlagahalla og krafna vinstrisinna um að hækka skatta enn frekar. 

Skýringin á afstöðu formanns Evrópuhreyfingarinnar nú getur ekki verið önnur en sú að hann áttar sig á því að stuðningur við ESB-aðild fer dvínandi.

Nú blasir við jafnvel enn meira óvissuástand í efnahagsmálum vegna breytinga á heimsbúskapnum þegar röskun á olíumörkuðum er meiri en áður hefur þekkst.

Þetta er ekki í fyrsta skipti sem viðkvæm staða myndast í samskiptum lögreglu og blaðamanna. Það er mikils virði fyrir báða aðila að gagnkvæmur trúnaður ríki.

Þau sátu þar hvort á móti flokkssystkinin Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utanríkisráðherra og Pawel Bartoszek nefndarformaður sem stjórnaði fundinum í anda tímahraksins.

Hér hefur lengi verið hvatt til mun öflugri vörslu við landamærin og að hún sé miðlæg í þeim skilningi að henni sé stjórnað af embætti ríkislögreglustjóra og að ákæruvaldið sé ekki í höndum héraðslögreglustjóra á Suðurnesjum.

Ráðherrann sér þarna tækifæri til að snúa umræðunni um ESB-aðild Íslands á hvolf. Það þurfi enga sérreglu í sjávarútvegsmálum fyrir Ísland því að þegar að þeim málaflokki komi sé Ísland ekki að ganga í ESB heldur ESB að ganga í Ísland.

Það þýðir eitt: forsætisráðherra Íslands verður að hefja skipulega pólitíska sókn gagnvart öllum 27 aðildarríkjum sambandsins og tryggja að þar sé vilji til að hefja viðræður við fulltrúa Íslands.

Á tímum sem þessum er ómetanlegt að eiga greiðan aðgang að mörgum upplýsingaveitum og nú er unnt að fela vitvélum að leita í gagnagrunnum og draga allt saman sem menn hafa sagt og er tiltækt í netheimum.

Rík ástæða er til að taka undir með Óttari Guðmundssyni um það hvernig minkurinn spillir lífríkinu. Hann er ótrúlegur bölvaldur.

Stöðumat ríkisstjórnar Íslands er reist á því að „geópólítík og alþjóðasamkeppni“ hafi í ríkara mæli áhrif á stefnumótun ESB og þar með talið á afstöðuna til sameiginlega evrópska markaðarins. Fyrir þessu eru engin haldbær rök. 

Óheiðarleikinn eða tvískinnungurinn sem ÞKG sýnir þjóðinni og alþingismönnum við undirbúning ESB-aðildarinnar er þess eðlis að spurning vaknar um til hvers sé verið að greiða atkvæði 29. ágúst.

Þetta er enn ein falleinkunnin sem ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur fær í efnahagsmálum. Ríkisstjórnin starfar eins og kunnugt er eftir „plani“ forsætisráðherra í efnahagsmálum.

Landskjörstjórn verður að staðfesta á ótvíræðan hátt að orðalag spurningarinnar og allt sem varðar kosninguna standist þau viðmið sem almennt eru viðurkennd við þjóðaratkvæðagreiðslur. 

Nú á flækja almenning í lygavef með röngum eða engum upplýsingum, meira að segja um afleiðingar sjálfrar atkvæðagreiðslunnar. Hún snýst um aðild að ESB en ekki viðræður.

Spurningin sem lögð er fyrir í tillögu ráðuneytisins er efnislega röng miðað við greinargerðina með henni. Það er ekki unnt að halda einhverju áfram sem var hætt.

Þjóðin vissi ekki þá um þetta leynimakk með þátttöku forseta Íslands til að afla umsókn Íslands fylgis í ESB-leiðtogaráðinu.

Þarna er ekki töluð nein tæpitunga. Í næstu viku segist Þorgerður Katrín ætla að rita undir samstarfsyfirlýsingu um öryggis- og varnarmál með Kaju Kallas.

Utanríkisráðherra boðar hraðferð inn í ESB og forsætisráðherrann segir að hún ætli að selja landið „fokdýrt“. Má treysta því?

Hér skal tekið undir áhyggjur Höllu Hrundar að ráðherrar tala meira um þjóðaröryggismál en þeir framkvæma í þágu þeirra.

Það er furðulegt að Kristrún Frostadóttir standi í þeim sporum núna að saka aðra um svik kosningaloforða árið 2013 miðað við yfirlýsingar hennar sjálfrar fyrir og eftir kosningar.

Ég hef fært rök fyrir því að utanríkisráðuneytinu sé ekki treystandi fyrir upplýsingamiðlun í þessu máli og bent á alvarlegar gloppur á vef ráðuneytisins máli mínu til stuðnings.

Orðalagið „halda áfram viðræðum“ gefur til kynna að ferli sem í raun var stöðvað fyrir rúmum áratug og síðan formlega aflagt sé enn til staðar og bíði aðeins þess að vera tekið upp að nýju.

Óhlutdræg miðlun upplýsinga er jafnan höfuðskylda stjórnvalda og sérstaklega á vefsíðum sem ætlað er að fræða almenning í aðdraganda kosninga. Utanríkisráðuneytið fellur á fyrsta prófinu.

ESB-stefna ríkisstjórnarinnar gengur gegn varnaðarorðum um nauðsyn góðra samskipta við Bandaríkin. Hún er stórhættulegt feilspor sem Geir taldi öllu skipta að varast.  

Þeir sem velta tilgangi Trumps fyrir sér hljóta að staldra við þessa skýringu. Hún er skynsamlegasta leiðarljósið í leit að svarinu við því hvers vegna Bandaríkjaforseti tekur þessa miklu áhættu.

Eftir að grásleppumálið kom úr atvinnuveganefndinni tilkynnti utanríkisráðherra að þingsályktun um áframhaldandi ESB-aðlögunarviðræður yrði kynnt á ríkisstjórnarfundi næsta föstudag.

„Við myrkvaða hugmyndafræði sína bættu ajatollarnir gráu ofan á svart og sér til falls, strategískum fávitahætti,“ segir Renaud Girard í lok greinar sinnar.

Með gamansögu á réttu augnabliki tókst Davíð oft að beina umræðum um vandleyst mál inn á réttar brautir og leiða þau til lykta á farsælan hátt hvort sem var á fámennum eða fjölmennum fundum.

Þeir sem eru sérfróðir um innri málefni Írans segja að ekki takist að bylta stjórnkerfi klerkaveldisins nema brestur verði gagnvart því innan æðstu stjórnar byltingarvarðanna eða Basjí-sveitanna.

Nýr kafli átaka í Mið-Austurlöndum, púðurtunnu heimsins, er hafinn. Nýr kafli í þeim bútasaumi átaka sem æ fleiri kalla þriðju heimsstyrjöldina.

Þessi þróun í umræðu um öryggis- og varnarmál hér á landi styður ekki þá einföldu skýringu að ótti við Trump sé helsta ástæða þess að hraða beri ESB-atkvæðagreiðslunni.

ESB-umræður aukast hér en ríkisstjórnin er eins og rekald í þeim, knúin áfram af mistökum við gerð stjórnarsáttmála hennar. 

Ólafur Ragnar segir að Eliasch hafi talið Gordon Brown forsætisráðherra Breta eina breska ráðherrann sem gæti breytt Icesave-málinu. Bauðst hann til að tala við Brown og færa honum skilaboð.

Það ber ekki vott um mikinn metnað við athugun á hlut íslenska þráðarins í falli hertogans af York að blaðamenn hafi ekki nákvæmlega rakið augljósu tengslin þar sem sjálfur þáverandi forseti Íslands var í aðalhlutverki eins og hann hefur sjálfur lýst.

Eftir að þetta augljósa ranghermi um íslenskan viðmælanda Andrews í Davos birtist vafðist fyrir ýmsum fjölmiðlamönnum hér að átta sig á hver hann hefði verið.