Borgarstjóri hefði átt að geta þess að flokkur hennar, Samfylkingin, hefði nú í efsta sæti á lista sínum og sem borgarstjóraefni mann sem hefði reynslu af því að stunda fasteignaviðskipti á ríkislóðum.

Við blasir að ráðherrarnir eru svo sjálfhverfir að þeir missa sjónar á hverju ríkisstjórnin hefur hrundið af stað.

Tækifæri fyrir hluthafa í skráðum sjávarútvegsfyrirtækjum í aðild að ESB en staðan gæti verið önnur fyrir starfsfólkið og byggðirnar.

Kristrún er nú í svipaðri stöðu og Donald Trump sem ákvað allt í einu að hefja stríð gegn Íran en veit ekki hvernig hann á að ljúka því.

Allt stefnir í að Þorgerður Katrín ætli að hafa fulltrúa ESB að fífli eins og Össur um árið enda þráir hún mest að komast í fótspor hans.

Þeir sem tala niðurlægjandi um Ísland eins og eitthvert Legoland undir stjórn óttasleginna ráðherra hitta kannski naglann á höfuðið, að minnsta kosti hitta þeir í mark hjá mörgum ESB-aðildarsinnanum.

Bæði álit Feneyjanefndar og afstaða landskjörstjórnar undirstrika að kjósendur verða að geta skilið nákvæmlega um hvað er verið að spyrja og hvaða afleiðingar svar þeirra hefur. 

Það sannaði aðeins að þeir meta stöðuna rétt sem segja að starfsemi Laugardalslaugarinnar hangi á bláþræði.

Í augum íslenskra lesenda eru greinarnar ekki annað en endurtekning á stefi sem einkennt hefur ófrægingarherferð sem hófst í ríkissjónvarpinu á hendur Samherja í nóvember 2019.

Það er undarlegt að Vilborg Ása kjósi að gera lítið úr athugasemdum landskjörstjórnar við orðalag spurningarinnar sjálfrar. Þar er ekki um aukaatriði að ræða heldur grundvallaratriði í lýðræðislegu ferli.

Greinin er ótrúverðug fyrir íslenska lesendur vegna vals á heimildarmönnum, ónákvæmni við meðferð staðreynda og augljóss vilja til að sverta Ísland og íslenskt þjóðfélag í augum lesenda. 

Aldrei hefur nokkurt ríki sótt um aðild að ESB til að sanna að það þurfi ekki að virða lagagrundvöll sambandsins og laga sig að honum í samræmi við ákvarðanir sem teknar eru á vettvangi sambandsins.

Þessi saga um þrautseigju Jamie Lee til að vinna að þessu áhugamáli sínu og stuðla að þörungarækt er rifjuð upp hér vegna fréttar sem birtist í Morgunblaðinu, 200 mílum.

Allt er þetta rétt hjá ráðherranum en af fréttum mátti ráða að nokkurt uppnám hafi orðið á fundi kennaranna vegna þessara orða ráðherrans og formanni samtaka þeirra var misboðið.

„Við töldum það ekki framboðinu til framdráttar að vera í þessum félagsskap sem þarna var,“ segir Heimir Már Pétursson í Morgunblaðinu í dag (15. apríl). Það er augljóst að Heimir Már lítur núna á sig sem yfirkaptein í Flokki fína fólksins.

Í þessu ljósi ber að skoða úrsögn Guðmundar Inga úr Flokki fólksins. Hann hefur lent upp á kant við Ingu Sæland sem síðan hikar ekki við að láta opinberlega eins og hún viti ekkert um hvað málið snýst.

Orðalag spurningarinnar sem landskjörstjórn hefur nú úrskurðað ótækt ræðst af stofnskrá Viðreisnar, blekkingunni um að unnt sé að kjósa um framhald viðræðna við ESB án þess að vilja fara inn í ESB.

Þetta er ömurlegt fyrir ríkisstjórnina því að hér er um þrjú mál að ræða sem hún hefur kynnt til sögunnar sem grundvallarmál sín. Þau eru í molum.

Að öllu athuguðu er staðan í þessu máli nú þannig að það krefst ítarlegrar og róttækrar yfirferðar á pólitískum vettvangi og að því er framkvæmdina varðar. Áhætta tekin um ógildingu.

Þessi stefna fellur vel að sleggjustefnu Samfylkingarinnar fyrir kosningar 2024. Um þetta snerist ræða forsætisráðherra í seðlabankanum og þetta verður boðað á blaðamannafundi í dag.

Til að unnt sé að grandskoða allt sem gerðist við slit íslensku ríkisstjórnarinnar á viðræðunum við ESB í mars 2015 er óhjákvæmilegt að utanríkisráðuneytið leggi gögn málsins á borðið.

Það undarlegasta af öllu var að japönsk stjórnvöld staðfestu að engar kínverskar rútur hefðu verið á staðnum og þar af leiðandi hefðu Taívanar ekki gert nein sérstök mistök.

Að kvöldi annars í páskum hrukku Danir í kút þegar Donald Trump tók aftur að tala um Grænland á blaðamannafundi í Hvíta húsinu sem snerist um Íransstríðið.

Fullyrt er að ríkidæmi Íslendinga sé að verulegu leyti blekking, reist á ofmati krónunnar og háum vöxtum, og af því dregin sú ályktun að skynsamlegt sé að færa efnahagsstjórn landsins inn í ESB.

Páskaboðskapurinn hefur því samfélagslega og jafnvel pólitíska vídd. Hann snýst ekki um einkamál trúarinnar heldur um það hvort við trúum því að sannleikur og kærleikur hafi raunverulegt gildi í heiminum.

Hann segir að semji Ísland, Færeyjar og Grænland sín á milli um fríverslunarsamning og sameini krafta sína þá séum „við í afar sterkri samningsstöðu gagnvart Evrópu, Bandaríkjunum og Asíu“.

Við eigum ef til vill að skilja orðin „hreinskiptið samtal“ á þann veg að þau hafi deilt um þennan ESB-meginþunga í utanríkisstefnu Þorgerðar Katrínar. Hann vekur að minnsta kosti enga gleði í Washington.

„Geópólitíski óróinn“ er þess eðlis að skynsamlegra er fyrir okkur að leggja rækt við tvíhliða varnarsamstarfið við Bandaríkin en ógna því með ESB-brölti.

Stjórnarskránni verður ekki breytt nema breytingin sé samþykkt á tveimur þingum með alþingiskosningum á milli þinganna. Þessi varnarákvæði stjórnarskrárinnar eru einnig vörn gegn aðild að ESB.