Kínversk áróðursbrögð
Það undarlegasta af öllu var að japönsk stjórnvöld staðfestu að engar kínverskar rútur hefðu verið á staðnum og þar af leiðandi hefðu Taívanar ekki gert nein sérstök mistök.
Í bókinni Einræði hf. (Autocracy Inc.) rifjar Anne Applebum upp söguna frá árinu 2018 þegar fellibylur gerði þúsundir manna að strandaglópum á Kansai-alþjóðaflugvellinum nálægt Osaka í Japan. Meðal þeirra voru nokkrir ferðamenn frá Taívan. Nokkrum klukkustundum eftir atvikið tók óþekkt taívönsk fréttavefsíða að flytja fréttir um það sem lýst var sem vanrækslu taívanskra diplómata við að bjarga eigin borgurum. Nokkrir bloggarar byrjuðu líka að birta færslur á samfélagsmiðlum og lofuðu ákaft kínverska embættismenn sem höfðu sent rútur til að aðstoða eigin borgara við að komast undan með hraði. Sumir taívönsku ferðamannanna áttu að hafa þóst vera Kínverjar til að komast um borð í rúturnar. Umræðan um atvikið dreifðist. Ljósmyndum og myndböndum, sem sögð voru vera frá flugvellinum, var dreift.
Almennir fjölmiðlar í Taívan höfðu fljótt spurnir af atvikinu. Blaðamenn réðust á stjórnvöld: Hvers vegna höfðu kínverskir diplómatar brugðist við á svo skjótan og áhrifaríkan hátt? Hvers vegna voru Taívanar svona seinir og óhæfir? Fréttastofur í Taívan lýstu atvikinu sem þjóðarskömm, sérstaklega fyrir leiðtoga lands sem segjast ekki þurfa á stuðningi frá Kína að halda. Í fyrirsögnunum stóð: „Til að komast í rútuna þarf maður að þykjast vera Kínverji“ og „Taívanar elta kínverska rútu.“
Síðari rannsóknir leiddu í ljós nokkrar forvitnilegar staðreyndir. Margir þeirra sem höfðu skrifað um atvikið af ákafa voru ekki raunverulegir; ljósmyndir þeirra voru samsettar myndir. Óþekkta vefsíðan sem fyrst kynnti fréttina reyndist vera tengd kínverska kommúnistaflokknum. Myndböndin voru líka fölsuð. Það undarlegasta af öllu var að japönsk stjórnvöld staðfestu að engar kínverskar rútur hefðu verið á staðnum og þar af leiðandi hefðu Taívanar ekki gert nein sérstök mistök.
Engu að síður höfðu raunverulegir taívanskir blaðamenn og fréttaþulir stokkið á þessi tilbúnu mistök, sérstaklega þeir sem vildu nota þau til að ráðast á stjórnarflokk Taívans, eins og örugglega vakti fyrir kínverskum áróðursmeisturum. Nafnleynd samfélagsmiðla, útbreiðsla „fréttasíðna“ með óljósan uppruna og pólitísk skautun í Taívan voru misnotuð til að ýta undir einn af eftirlætisboðskap kínversku stjórnarinnar: Lýðræði í Taívan er veikt. Einræði í Kína er sterkt. Í neyð vilja Taívanar vera Kínverjar.
Þetta gamla kínverska áróðursspjald er augljós fyrirmynd að sleggjumyndinni af Kristrúnu Frostadóttur fyrir Samfylkinguna haustið 2024.
Þessi saga kemur oft í hugann þegar lesið er ýmislegt sem skrifað er hér til að hafa áhrif á pólitíska skoðanamyndun.
Þórður Áskell Magnússon atvinnurekandi birti eina slíka grein í Morgunblaðinu 7. apríl. Hann sagði lítinn hóp áhrifamikilla sjálfstæðismanna hafa „í undirbúningi alvarlegustu atlögu gegn fullveldi Íslendinga sem sést hefur frá lýðveldisstofnun“. Að selja Landsvirkjun og einu flugleiðina frá landinu væri „einkavæðing einokunar“ og „atlaga að fullveldi okkar sem þjóðar“.
Hann segist vera hægrisinnaður og langflestir vina sinna séu kjósendur Sjálfstæðisflokks. Enginn þeirra styðji þessar hugmyndir. „Ef Sjálfstæðisflokkur ætlar þessa leið þá mun fylgi hans hrynja. Það er ekki spá, ekki fremur en að það sé spá að sól rísi í austri á morgun. Þessar hugmyndir eiga ekki heima í stefnu Sjálfstæðisflokksins né annarra sem vilja varðveita raunverulegt fullveldi Íslands yfir lykilauðlindum og -innviðum,“ segir í lok greinarinnar.
Þarna leiðir höfundur hugann að því versta sem hann telur geta gerst við minnkun ríkisumsvifa og klínir því á Sjálfstæðisflokkinn. Markmiðið er að sverta flokkinn og fæla fólk frá honum með þessum hugarburði.
Það mætti halda að hægrisinnaði atvinnurekandinn tileinkaði sér kínversk áróðursbrögð.