5.4.2026 11:24

Upprisan- gleðilega páska!

Páskaboðskapurinn hefur því samfélagslega og jafnvel pólitíska vídd. Hann snýst ekki um einkamál trúarinnar heldur um það hvort við trúum því að sannleikur og kærleikur hafi raunverulegt gildi í heiminum.

Þegar ég íhugaði upprisuna að morgni þessa sólbjarta páskadags sem birtist hér á myndum sem fylgja leitaði boðskapur Jóhannesar Páls II. páfa um upprisuna á hugann.

IMG_3466IMG_3476_1775388060244IMG_3469_1775388060157IMG_3484

Upprisan er þungamiðja í guðfræði hans og hirðisbréfum Jóhannesar Páls II. Hann lagði stöðugt áherslu á að upprisan væri ekki aðeins trúarleg táknmynd heldur sögulegur og tilvistarlegur veruleiki sem breytti lífi mannsins og gangi sögunnar.

Hann endurtók oft orð postulans: „Kristur er upprisinn!“ og lagði áherslu á að í upprisunni væri endanleg staðfesting þess að lífið ætti síðasta orðið. Hann tengdi páskana við aðstæður samtímans – stríð, kúgun og andlegan tómleika. Upprisan var, að hans mati, grundvöllur vonar fyrir einstaklinga og þjóðir.

Í anda eigin reynslu frá annarri heimsstyrjöldinni og af stjórn kommúnista í Póllandi lagði hann áherslu á að upprisan staðfesti að maðurinn væri skapaður til frelsis og eilífs lífs, ekki til kúgunar.

„Óttist ekki! Kristur er upprisinn,“ endurtók hann ítrekað. Þetta er kjarni málsins: ef upprisan er raunveruleg, þá breytir hún öllu – ef ekki, þá stendur ekkert eftir nema táknrænn boðskapur. Upprisan væri því ekki aðeins trúaratriði heldur grundvöllur mannlegrar reisnar og frelsis.

Páskaboðskapurinn hefur því samfélagslega og jafnvel pólitíska vídd. Hann snýst ekki um einkamál trúarinnar heldur um það hvort við trúum því að sannleikur og kærleikur hafi raunverulegt gildi í heiminum.

Jóhannes Páll II. orðaði það svo að í upprisunni opinberaði „Kristur manninum sjálfan manninn“. Þar með vísaði hann ekki til trúar heldur til þess hvernig við skiljum lög, réttlæti og samfélag.

Jóhannes Páll II, er eini páfinn sem sótt hefur Ísland heim. Minningin um komu hans verður ljóslifandi þegar þessi orð eru fest á skjáinn. Þá var ég aðstoðarritstjóri Morgunblaðsins og var mér treyst fyrir því verkefni að hafa auga með efni blaðsins um páfaheimsóknina og hvernig það birtist lesendum í máli og myndum.

Páfi dvaldist hér í sólahring frá hádegi laugardagsins 3. júní til hádegis 4. júní 1989 og er komu hans, ferð til Þingvalla og ræðum gerð góð skil í sunnudagsblaði Morgunblaðsins 4. júní en mynd af forsíðu þess birtist hér.

Screenshot-2026-04-05-at-10.55.00

Um þessa sömu helgi gerðust heimssögulegir atburðir á Torgi hins himneska friðar í Peking þegar kommúnistar sendu skriðdreka gegn ungu fólki sem hrópaði þar á frelsi – það hefur ekki enn fengið að dafna í Kína.

Gleðilega páska!