Dæmalausar ESB-umræður
Aldrei hefur nokkurt ríki sótt um aðild að ESB til að sanna að það þurfi ekki að virða lagagrundvöll sambandsins og laga sig að honum í samræmi við ákvarðanir sem teknar eru á vettvangi sambandsins.
Um þetta leyti árs hefur lengi borið hæst í umræðum, einkum í ríkisútvarpinu, hvort þátttakandi Íslands í Eurovision, söngvakeppni Evrópu á vegum EBU, yrði ekki örugglega í einum af efstu sætum keppninnar. Umræðurnar hafa meira að segja orðið að vangaveltum um hvar yrði unnt að hýsa keppnina yrði sigurinn í höndum fulltrúa okkar.
Þessi árlegi vorboði birtist ekki núna vegna þess að undir lok ársins 2025 ákvað stjórn ríkisútvarpsins, svonefnd framkvæmdastjórn sem mynduð var í skyndi, að stofnunin skyldi ekki taka þátt í keppninni í ár. Ákvörðunin var færð í einhvern búning, bæði formlega og efnislega, til að dylja raunverulegt tilefni hennar, óvild í garð Ísraela. Skipaði ríkisútvarpið sér í sveit með EBU-útvörpum Hollands, Írlands, Slóveníu og Spánar.
Keppnin er nú haldin í 70. skipti og verður tvískipt forkeppni 12. og 14. maí en lokakeppnin að kvöldi kjördags sveitarstjórnarkosninganna hér, 16. maí, í Wiener Stadthalle í Vínarborg í Austurríki. Að sjálfsögðu er keppnin haldin þrátt fyrir fjarveru fulltrúa Íslands og fjögurra annarra ríkja. Fjarveran breytti auðvitað engu um gang átakanna á Gaza eða annarra átaka í Mið-Austurlöndum.
Ráðherrar menningar- og utanríkismála í ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur lögðu blessun sína yfir ákvörðun stjórnenda ríkisútvarpsins. Þorgerður Katrín Gunnardóttir utanríkisráðherra okkar hallaði sér að spænsku og írsku ríkisstjórnunum sem gengu lengst í andúð á Ísraelum í ESB. Þá ákvað hún einnig að Ísland skyldi blanda sér í málshöfðun Suður-Afríku gegn Ísrael fyrir alþjóðadómstólnum í Haag.
Andstaða ríkisstjórnar Íslands við Ísrael hefur aldrei verið skýrari. Lítur ríkisstjórnin stolt á þetta sem framlag til friðar í heiminum. Í geópólitískri heildarmynd fellur afstaðan hins vegar inn í mynstur sem verður til þegar dregnar eru línur í alþjóðamálum sem veikja stöðu vestrænna lýðræðisríkja í þágu einræðisríkja og afla sem styðja þau leynt og ljóst.
Þótt Eurovision sé ekki efst á dagskrá núna og væntanlegur íslenskur sigur í keppninni ber samskiptin við Evrópu hátt í umræðum á heimavelli. Þar fer utanríkisráðherrann fremst. Nú á að telja okkur trú um að hún geti hoggið skarð í lagagrundvöll Evrópusambandsins.
Stofnað er til deilna um það sem stendur í öllum ESB-handbókum, að ríki sem vilja inn í ESB verði frá fyrsta degi sem stigið er í þá átt að laga sig að öllum kröfum sambandsins.
Aldrei hefur nokkurt ríki sótt um aðild að ESB til að sanna að það þurfi ekki að virða lagagrundvöll sambandsins og laga sig að honum í samræmi við ákvarðanir sem teknar eru á vettvangi sambandsins.
Ráðherrar rembast við að sannfæra sjálfa sig og aðra um að víst geti þeir þetta bara ef þeir fái opið umboð frá þjóðinni. Hvílík sjálfsblekking!
Stjórnin neitar að kynna hvernig hún muni nota umboðið. Landskjörstjórn, lögskipaður umsagnaraðili um spurninguna í þjóðaratkvæðagreiðslunni, segir hana ekki „óumdeilda“. Þá heimtar hugmyndafræðingur Viðreisnar að landskjörstjórn víki. Þau kalla þetta lýðræðisveislu!