Langvinn ófrægingarherferð
Í augum íslenskra lesenda eru greinarnar ekki annað en endurtekning á stefi sem einkennt hefur ófrægingarherferð sem hófst í ríkissjónvarpinu á hendur Samherja í nóvember 2019.
Það er merkilegt að sjá í svari frá ritstjórn Berlingske til Ingunnar Björnsdóttur að greinar blaðamannsins Emils Eire Frerk Olsen um oligarkana í íslenskum sjávarútvegi og bloggarana tvo, Pálana Vilhjálmsson og Steingrímsson, séu skrifaðar til að fræða lesendur blaðsins um land okkar og þjóð vegna ESB-atkvæðagreiðslunnar 29. ágúst.
Í augum íslenskra lesenda eru greinarnar ekki annað en endurtekning á stefi sem einkennt hefur ófrægingarherferð sem hófst í ríkissjónvarpinu á hendur Samherja í nóvember 2019.
Í herferðinni sameinast íslenski ríkisfjölmiðillinn, héraðssaksóknari, ráðherrar í núverandi ríkisstjórn, fræðimenn og áhrifamenn í hópi blaðamanna. Einhliða val danska blaðamannsins á viðmælendum um kvótakerfið hér og útleggingar hans gera grein hans máttlausa í augum íslenskra lesenda.
Ófrægingarherferðir verða sífellt algengari og vegur þeirra vex í augum margra, meðal annars fjölmiðlamanna, þegar opinberir aðilar eins og fréttastofa ríkisútvarps, réttarvörsluaðilar, stjórnmálamenn og fræðimenn standa að þeim. Öll þessi tromp hefur danski blaðamaðurinn á sinni hendi. Hann stendur þó halloka af því að nú er eini tilgangur herferðarinnar að gera hana sjálfbæra með því að láta hana snúast um sig sjálfa með Pálana tvo sem skúrka. Blaðamenn hafa meira að segja reynt að þagga niður í Páli Vilhjálmssyni með misheppnaðri málsókn. Þeir vega að Páli Steingrímssyni á óheiðarlegan hátt.
Einræðisherrar sem fyrir tíma samfélagsmiðla í netheimum gátu beitt ritskoðun til að stjórna umræðum hafa valið ófrægingarherferðir eftir að ritskoðunin dugar ekki lengur. Má nefna mörg dæmi um þær í netheimum. Maó formaður í Kína gaf fordæmi um árangur slíkra herferða fyrir tíma netsins með menningarbyltingunni svonefndu á sjöunda áratugnum. Heitið menningarbyltingin var laumulegt bragð því að herferðinni var stefnt gegn rótgróinni menningu Kína og þeim sem Maó taldi sér ekki þóknanlega.
Reynt er að telja mönnum hér og annars staðar trú um að ófrægingarherferðin sem nú skreytir síður Berlingske sé gegn kvóta- og fiskveiðistjórnunarkerfinu og líklega lítur ritstjórn blaðsins þannig á að aðild að ESB muni losa íslensku þjóðina undan því og oligarkarnir einráðu hverfi.
Donald Trump í Davos í janúar 2026.
Í dag, 21. apríl, birtir Berlingske grein eftir Peter Suppli Benson, norrænan fréttaritara sinn, sem fjallar um öryggi Íslands og ESB-aðild á þeirri forsendu að mismæli Donalds Trump um Ísland í Davos í janúar 226 hafi orðið kveikjan að því að ríkisstjórnin ákvað að boða til ESB-þjóðaratkvæðagreiðslunnar 29. ágúst. Hann segir:
„Það var ræða Donalds Trump sem gerði Íslendingum það kristaltært að þeir stæðu allt of einir á tímum þar sem Bandaríkin og Rússland vilja bersýnilega stækka landsvæði sín.
Ísland var nefnt fjórum sinnum í Davos-ræðu Donalds Trump og þótt sumir hafi í kjölfarið haldið því fram að um mismæli hafi verið að ræða, þá heyrðu Íslendingar það allt öðruvísi.“
Þá vitum við það. Blaðamaðurinn nefnir engan íslenskan heimildarmann enda er hann líklega vandfundinn.