Óheiðarleiki er því miður að verða einkenni á stjórn og stjórnarforystu Kristrúnar Frostadóttur. Hann verður ekki afmáður með því að Kristrún endurtaki í sífellu að hún sé ekki að plata.

Þarna er ekki töluð nein tæpitunga, jafnvel flokksformanni í þingsæti dytti varla í hug að tala á þennan veg til samþingmanna sinna. 

Erfitt er að ráða í stöðuna. Ef til vill er bara um markvissa upplýsingaóreiðu að ræða til að gera Pétri Marteinssyni og hans fólki lífið leitt.

Nú eru Trump og Vance hættir að tala um Grænland og Rubio segir allan ágreining um framtíð samstarfsins um Grænland í eðlilegum farvegi í viðræðum háttsettra embættismanna.

Epstein-skjölin opna sýn á heim grimmdar, undirferlis og spillingar sem reynt er að fela með dyggðaflöggun friðar, mannréttinda og umhverfismála.

Stjórnmálamenn verða að stíga varlega til jarðar við ákvarðanir um frídaga, hvort sem er til fækkunar eða fjölgunar.

Þetta er hins vegar allt annað en pólitík, að minnsta kosti í lýðræðisríki. Þar verða menn að gefa sér tíma til að ræða málið í leit að sameiginlegri niðurstöðu.

Minningin um einstakt framlag Godds lifir til framtíðar verði ráðist í útgáfu á þeim verkum sem hann vann að og bjó til prentunar. Að því ber að vinna.

Á að minnsta kosti fjórum listum í Reykjavík eru oddvitarnir einstaklingar sem eiga pólitíska sögu í Sjálfstæðisflokknum.