Á 18 mánuðum hefur Kristrúnu Frostadóttur og stjórn hennar tekist að veikja grunn efnahags- og atvinnulífsins, ýta undir svartsýni og óstöðuleika. 

Ólíklegt er að Kristrúnu hafi tekist að sópa þessu máli undir teppið með ummælum sínum í Kastljósinu. Nú er þess beðið hvort einhver annar í þingflokknum en hún láti í sér heyra.

Ljóð Huldu varð að einu ástsælasta hátíðarljóði þjóðarinnar eftiir að það var frumflutt á Þingvöllum 17. júní 1944. Nú er það bæði flutt til að hylla ættjörðina og til minningar um látna við jarðarfarir.

Gerð er furðuleg tilraun til að selja þjóðinni þá skoðun í öryggis- og varnarmálum að hætta steðji í raun að Íslandi frá Bandaríkjastjórn undir forystu Trumps og öryggistrygging frá ESB sé betri.

Að þessu leyti er staða Kristrúnar Frostadóttur lík stöðu Sir Keirs. Planið hennar hefur misheppnast, henni vegnaði illa í byggðakosningum eins og Sir Keir á dögunum. 

Donald Trump Bandaríkjaforseti er áttræður í dag, 14. júní. Eini maðurinn sem áður hefur gegnt embætti forseta Bandaríkjanna á níræðisaldri er Joe Biden, forveri Trumps.

Þróunin í Danmörku gefur vísbendingu um hvert stefnan stefnir innan Evrópusambandsins. Hún sýnir einnig að umræða um landbúnað snýst síður en áður um framleiðslu og sífellt meira um önnur markmið.

Afstaða Magnúsar Geirs er hins vegar innan umræðuramma fréttastofu RÚV um ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur. Honum má lýsa með orðunum ekki rugga bátnum.

Ætla má að opið bréf vegna brottvísunarmiðstöðvar hefði aldrei verið sent stæði Kristrún með pálmann í höndunum eftir byggðakosningarnar. Það gerði hún ekki og glorían hvarf.