Á mestu hættustundum undanfarinna 250 hefur Evrópa notið stuðnings og styrks Bandaríkjanna á erfiðum tímum. Það er ekki í þágu íslenskra hagsmuna að vega að nánum tengslum við Bandaríkin eins og málum er nú háttað.

Hér víkja tveir sérfróðir menn réttilega að því að í umræðum um þennan NATO-fund og samstarf aðildarríkjanna beggja vegna Atlantshafs verði að greina á milli þess sem sagt er annars vegar og gert hins vegar.

Á Írlandi eru ekki allir ánægðir með að Íslendingar fái aðild að ESB án þess að tryggt verði að íslenskur sjávarútvegur sitji við sama borð og aðrir og aðgangur ESB-sjómanna að Íslandsmiðum verði tryggður.

Það er fagnaðarefni að sjá þann metnað sem einkennir rannsóknarskýrslurnar sem Varða hefur birt og nálgast má á vefsíðu hugveitunnar varda.org.

Það bendir margt til þess að í aðdraganda 29. ágúst ætli Samfylkingin að stunda sama feluleikinn og hún hefur leikið árum saman í ráðhúsinu.

Reyndur samningamaður byrjar ekki á slagorði heldur samningsmarkmiðum. Hvers vegna gerir ríkisstjórnin það ekki?

Hann ögrar Íslendingum ekki aðeins með niðrandi ummælum í netheimum heldur hótar öllu illu með valdbeitingu og reynir að fela sig fyrir landhelgisgæslunni.

Það er rangt að það sé alfarið undir ESB komið að eyða óvissunni sem bændur sjá og öll þjóðin. Í því efni verður ríkisstjórn Íslands að stíga fyrsta skrefið með kynningu á samningsmarkmiðum.

Valdaskiptin í Stjórnarráðshúsinu og Ráðhúsi Reykjavíkur segja mikla sögu.