Áður en þjóðin veitir stjórnvöldum umboð til viðræðna við Evrópusambandið á hún rétt á að vita hvort til séu ófrávíkjanleg skilyrði sem stöðva viðræðurnar ef þeim verður ekki náð.

Þorgerður Katrín hefur ekki skuldbundið sig til að standa vörð um fullveldisréttinn yfir 200 mílunum. Hún vill hefja fjórða þorskastríðið. Ekki við ESB heldur við íslenska kjósendur.

Í hugann koma orð sem höfð voru eftir kommúnista á Siglufirði þegar hann svaraði fyrir mörgum áratugum gagnrýni á ábyrgðarlausa framgöngu sína með spurningunni: „Hvað varðar mig um þjóðarhag?“

Það sem einkennir allar ákvarðanir sjálfstæðismanna sem hér hafa verið nefndar er ábyrgð, frjálslynt raunsæi og fordómalaus virðing fyrir lýðræðislegum leikreglum.

Í málflutningi ráðherranna er alið á hræðslu í garð Bandaríkjanna og farið rangt með ástæðuna að baki þjóðaratkvæðagreiðslunni.

Þessi orð verða ekki misskilin. Nýja ferlið er skýrt: gera á samning og svo ætlar Kristrún að beita neitunarvaldi lítist henni ekki á hann. Þjóðin fær kannski aldrei að sjá hann?

Lokaumræðan um tillögu utanríkisráðherra er að hefjast á þingi. Þorgerður Katrín hefur verið niðurlægð af forsætisráðherra. Þjóðaratkvæðagreiðsluferlið er orðið markleysa af því að Samfylkingin óttast niðurstöðuna.

Ég sagði í upphafi að hvítasunnudagur vekti minningu um Thomas í huga mínum. Þegar við hittumst hafði ég ánægju af að nefna heilagan anda og innblásturinn sem hann veitti lærisveinum sínum á hvítasunnudag, stofndegi kristinnar kirkju.

Við myndun núverandi ríkisstjórnar nýtti Inga Sæland sér þetta gráa svæði til að ganga til samstarfs við Viðreisn um þjóðaratkvæðagreiðslu um „framhald viðræðna“ við ESB.