Enginn var í nánara samstarfi við stækkunardeild ESB og systurflokk í Evrópu í kosningabaráttunni en Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir.

Ein af röksemdunum fyrir atkvæðagreiðslunni var að ýta umræðum um ESB út af borðinu. Nú er ballið þó fyrst að byrja. Þökk sé Trump!

Framganga Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur (ÞKG) utanríkisráðherra vegna úrslitanna kallar á umræður um spurninguna: Hver hefur umboð til að ákveða hvað neiið þýðir í samskiptum Íslands við ESB?

Það er ekki sá byr í seglum ríkisstjórnarinnar við þingsetningu nú og forysta hennar vonaði 6. mars 2026 þegar tilkynnt var um kjördaginn 29. ágúst. 

Bregðast má við uppátækjum Trumps á þann hátt sem gert var í athugasemdinni sem birtist í Le Figaro eða af þeim uppnámsþunga sem ráðherrar og stuðningsmenn þeirra gera hér. Það hefur ekki reynst þeim farsælt.

Þessi krísa innan ESB átti ekki upp á pallborðið hjá þeim sem sögðu erlendar fréttir hér fyrir 29. ágúst, hún snerti þó beint þá ákvörðun sem íslenskir kjósendur tóku.

Þetta eitt væri pólitískt stórtíðindi. Hitt er þó alvarlegra: AfD í Saxlandi-Anhalt hefur gert bætt samskipti við Rússland að einu helsta kosningamáli sínu.

Þegar þessi ummæli stækkunarstjórans eru lesin og íhuguð vakna spurningar um hver hafi matað hana á þeirri vitleysu sem hún sagði við blaðamenn á Írlandi 4. september. Hvílíkt rangmat.

Kenning Þorsteins Pálssonar árið 2008 var að yrði þannig staðið að málum ætti samtímis þjóðaratkvæðagreiðslu að efna til þingkosninga.