Áreiti af hálfu þeirra sem segjast stunda dýravernd með lögbrotum hefur verið mjög áberandi hér undanfarnar vikur bæði á sjó og á landi. 

Þessi tilhneiging til að sniðganga sannleikann setur sérstaklega sterkan svip á málflutning talsmanna Viðreisnar, flokksins sem gerði kröfuna um þessa þjóðaratkvæðagreiðslu að hornsteini sínum.

David Cameron boðaði til þjóðaratkvæðagreiðslunnar um aðild Breta að ESB fyrir 10 árum af því að hann hélt að hann fengi með henni umboð bresku þjóðarinnar til að auka svigrúm Breta innan ESB og skapa þeim meiri sérstöðu. 

Pawel lærði af Árna Þór að smíða álit meirihluta í utanríkismálanefnd. Álitið þá skilaði því einu að halda stjórnarmeirihluta saman þar til yfir lauk en viðræðurnar við ESB urðu að engu.

Þegar rætt er um tilraunir íslenskra stjórnvalda til að koma Íslandi inn í Evrópusambandið er rétt að hafa dagsetninguna 27. júlí hugfasta.

Ef ráðherrann vill styrkja málstað sinn með sögunni verður einnig að taka mark á niðurstöðu sögunnar. Viðræðunum var ekki hætt í janúar 2013 vegna þess að nefndarálitið væri afdráttarlaust.

Inngrip utanríkisráðuneytisins í kosningabaráttuna fyrir 29. ágúst er ekki aðeins langt utan lögbundins hlutverks ráðuneytisins heldur birtist þar vantraust á hæfni landskjörstjórnar til að sinna lögbundnu kynningarhlutverki sínu.

Þetta mál varsett á dagskrá í krafti stjórnarsáttmálans og síðan afgreitt með hraðri meðferð á alþingi.Undanfarna daga og vikur hefur þessi sami svipur verið á öllu sem frá utanríkisráðherra kemur.

Öll þessi dæmi eiga eitt sameiginlegt. Þau færa umræðuna frá því sem Ísland ætlar sér yfir í það sem aðrir kunna að hafa sagt, meint eða hugsað.