Umræðan um ESB-atkvæðagreiðsluna hefur einkum snúist um rétt þjóðarinnar til að ákveða viðræður. Minna hefur verið rætt um það hvaða samningsmarkmið Ísland ætlar að setja sér.

Spænski utanríkisráðherrann reyndi að selja ESB-aðildina með því að benda á hvaða þátt ESB hefði átt í uppbyggingu nútímavegakerfis og lestarsamgangna á Spáni.

Þegar Michel Barnier nefnir landbúnað hér að ofan á hann einnig við sjávarútveg. Ætlar ríkisstjórnin að gera stefnumótun fyrir íslenskan landbúnað og sjávarútveg að sameiginlegu viðfangsefni á vettvangi ESB?

Kjörorðið já til að sjá snýst um upplýsingar. En kosningin 29. ágúst snýst um umboð. Upplýsingarnar um kröfur ESB liggja fyrir. Það sem vantar eru upplýsingar um markmið íslenskra stjórnvalda.

Hér birtist 7. júní frétt af rússnesku njósnaskipi á siglingu milli Íslands og Grænlands. Daginn eftir var sagt frá því að bandarískur kafbátur hefði komið í stutta þjónustuheimsókn í landhelgi Íslands.

Það er ríkisstjórn Kristrúnar sem velur þann kost að sverta samskiptin við Bandaríkin, í von um aðdáun í Brussel.

Á 18 mánuðum hefur Kristrúnu Frostadóttur og stjórn hennar tekist að veikja grunn efnahags- og atvinnulífsins, ýta undir svartsýni og óstöðuleika. 

Ólíklegt er að Kristrúnu hafi tekist að sópa þessu máli undir teppið með ummælum sínum í Kastljósinu. Nú er þess beðið hvort einhver annar í þingflokknum en hún láti í sér heyra.

Ljóð Huldu varð að einu ástsælasta hátíðarljóði þjóðarinnar eftiir að það var frumflutt á Þingvöllum 17. júní 1944. Nú er það bæði flutt til að hylla ættjörðina og til minningar um látna við jarðarfarir.