Þetta er athyglisverð afstaða og á skjön við allar umræður hér. Hér hafa þessi tvö mál oft verið sett fram sem nátengd og lægri vextir og upptaka evru kynnt sem höfuðrökin fyrir ESB-aðild. 

Hér skal því ekki haldið fram að þorskstofninn við Nýfundnaland hafi hrunið vegna stjórnkerfis fiskveiða í Kanada. Þetta dæmi snýst um hvar ákvörðunarvaldið liggur þegar hagsmunir fara ekki saman.

Það er ekki lengur sagt: „Við teljum að Ísland eigi að ganga í Evrópusambandið.“ Heldur: „Við skulum sjá hvað kemur út úr viðræðunum.“

Telji formaður utanríkismálanefndar alþingis þetta ranghugmynd hjá Ólafi Ragnari eða að ég misskilji hvað hann átti við í ræðu sinni ætti Pawel að skýra mál sitt betur.

Viðreisn taldi árið 2017 ekki nauðsynlegt að gera þjóðaratkvæðagreiðslu um ESB að skilyrði fyrir stjórnarmyndun. Hvað breyttist svo mikið að hún varð ófrávíkjanleg eftir kosningarnar 2024?

Ríkisstjórnin segir forsendur Íslands gjörbreyttar frá 2009 en styðst samt við sömu umsóknina og sömu pólitísku aðferð til að halda aðildarferlinu áfram.

Áreiti af hálfu þeirra sem segjast stunda dýravernd með lögbrotum hefur verið mjög áberandi hér undanfarnar vikur bæði á sjó og á landi. 

Þessi tilhneiging til að sniðganga sannleikann setur sérstaklega sterkan svip á málflutning talsmanna Viðreisnar, flokksins sem gerði kröfuna um þessa þjóðaratkvæðagreiðslu að hornsteini sínum.

David Cameron boðaði til þjóðaratkvæðagreiðslunnar um aðild Breta að ESB fyrir 10 árum af því að hann hélt að hann fengi með henni umboð bresku þjóðarinnar til að auka svigrúm Breta innan ESB og skapa þeim meiri sérstöðu.