Villuljós í ESB-umræðum
Í þeirri vörn birtist það sem einkennir málflutning þeirra sem vilja fá já í atkvæðagreiðslunni 29. ágúst: ónákvæmni, oftúlkanir eða beinar og vísvitandi rangfærslur.
Fullveldisrétturinn yfir 200 mílunum er í húfi í atkvæðagreiðslunni 29. ágúst vegna þess að með aðild að ESB yrði þjóðin í reynd svipt honum. Ákvarðanir um nýtingu lögsögunnar að minnsta kosti upp að 12 mílunum yrðu teknar á grundvelli reglna um sameiginlegu evrópsku sjávarútvegsstefnuna. Þar ræður meirihluti atkvæða niðurstöðunni.
Rétt er að rifja þetta upp einmitt í dag þegar rétt 50 ár eru liðin frá því að Bretar viðurkenndu 200 mílna lögsöguna og þriðja þorskastríðinu lauk með fullnaðarsigri okkar Íslendinga.
Það segir sína sögu um afstöðu ríkisstjórnar Kristrúnar Frostadóttur til fullveldisréttarins á höfunum að þessa dags er ekki minnst með grein eða ávarpi forsætisráðherra.
Ógjörningur er að fá vitneskju um hvaða markmið ríkisstjórnin setur sér varðandi 200 mílurnar fái hún umboð til ESB-viðræðna. Sé um þetta spurt fara aðildarsinnar í mikla vörn.
Í þeirri vörn birtist það sem einkennir málflutning þeirra sem vilja fá já í atkvæðagreiðslunni 29. ágúst: ónákvæmni, oftúlkanir eða beinar og vísvitandi rangfærslur.
Nú á til dæmis að telja okkur trú um að ESB verði sveigjanlegra í okkar garð en fyrir 17 árum af því að Bretar séu ekki lengur í sambandinu. Engin haldbær rök eru færð fyrir þessu. Þótt deilt væri um Icesave-málið árið 2010 samþykktu Bretar 17. júní það ár í leiðtogaráði ESB að Ísland yrði kandídatsland. Í ráðinu getur eitt ríki stöðvað að ríki fái að taka þetta skref inn í ESB.
Ríkisstjórnin og stækkunardeild ESB slá úr og í þegar spurt er um hvort nú þurfi nýja samþykkt í leiðtogaráðinu til að Ísland verði kandídatsríki að nýju. Það er augljóst að stækkunar- og aðildarsinnar vilja halda þessu á gráu svæði.
Í grein í Morgunblaðinu í dag vekur Jón Helgi Egilsson hagfræðingur athygli á því hvernig fjármálaráðuneytið og Daði Már Kristófersson fjármálaráðherra rangtúlka niðurstöður sérfræðingahóps sem fjármála- og efnahagsráðuneytið fól að vinna skýrslu um valkosti Íslands í gjaldmiðlamálum. „Skýrslunni er ætlað að leggja grunn að upplýstri umræðu um framtíðarfyrirkomulag gjaldmiðlamála á Íslandi,“ sagði í fréttatilkynningu ráðuneytisins föstudaginn 29. maí.
Jón Helgi vitnar í þessa tilkynningu og ummæli fjármálaráðherra um að helsta niðurstaða skýrslunnar sé að kostnaður við að halda úti íslensku krónunni sé líklega meiri en ábatinn.
Í stuttu máli segir Jón Helgi að eftir lestur evruskýrslunnar frá upphafi til enda hafi hann ekki fundið þá niðurstöðu sem stjórnarráðið og fjármálaráðherra hampa. Þá hafi honum ekki tekist að finna þá niðurstöðu í skýrslunni að eina leiðin til að taka upp evru sé að ganga í ESB.
Hér reynir enn og aftur á traust og trúverðugleika stjórnvalda vegna atkvæðagreiðslunnar 29. ágúst og enn á ný falla þau á prófinu.
Utanríkisráðherra vill að vaktað verði að erlendir aðilar komist ekki upp með upplýsingaóreiðu til 29. ágúst. Við þurfum að líta okkur nær á slíkri vakt.