Viðreisnarlygi hafnað
Þessi tilhneiging til að sniðganga sannleikann setur sérstaklega sterkan svip á málflutning talsmanna Viðreisnar, flokksins sem gerði kröfuna um þessa þjóðaratkvæðagreiðslu að hornsteini sínum.
Ýmislegt sem sagt er nú þegar hiti færist í umræðurnar vegna þjóðaratkvæðagreiðslunnar 29. ágúst hefur verið fastur liður í stjórnmálaumræðum undanfarinna ára.
Þegar kemur að því að nota órökstuddar eða rangar fullyrðingar til að fá kjósendur til að taka ákvörðun um það hvar þjóðin á að velja sér framtíðarstað í samfélagi þjóðanna er tímabært að kveikja sterkari viðvörunarljós en áður. Gera lokatilraun til að setja hluti í rétt samhengi.
Þessi tilhneiging til að sniðganga sannleikann setur sérstaklega sterkan svip á málflutning talsmanna Viðreisnar, flokksins sem gerði kröfuna um þessa þjóðaratkvæðagreiðslu að hornsteini sínum.
Forsvarsmenn Viðreisnar sögðu skilið við Sjálfstæðisflokkinn fyrir 10 árum. Sumir þeirra höfðu komist til æðstu metorða í flokknum en pólitískt þanþol þeirra var ekki meira en svo að þeir yfirgáfu flokkinn eftir að hafa beðið lægri hlut á tveimur landsfundum þar sem tekist var á um ESB, 2009 og 2013.
Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir, dómsmálaráðherra Viðreisnar, segir í grein í Morgunblaðinu í dag, 30. júlí, að nú 29. ágúst ákveði þjóðin hvort fara eigi í samningaviðræður við Evrópusambandið. Samþykki þjóðin að fara í viðræðurnar kjósi hún svo aftur um samninginn þegar hann liggur fyrir. „Eins og Sjálfstæðisflokkur lofaði þjóðinni fyrir um áratug en stóð svo ekki við,“ segir ráðherrann blákalt og bætir við að nú sé kosið um „rétt þjóðarinnar til að fá fram allar upplýsingar um hvað samningur myndi fela í sér“.
Þarna birtist í hnotskurn hvers vegna ber að taka öllu því sem Viðreisn og forysta hennar segir til að réttlæta stefnu sína með miklum fyrirvara. Atkvæðagreiðslan nú er að sjálfsögðu ekki um rétt til að afla upplýsinga. Þeirra var aflað á árunum 2009 til 2013. Vegna þeirra var viðræðunum við ESB hætt af sama utanríkisráðherranum og hóf þær. Hann sá að við blöstu afarkostir í landbúnaðar- og sjávarútvegsmálum. Hjá ESB hefur ekkert breyst í þeim efnum en Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra segir að nú kunni afstaða til Íslands að vera önnur innan ESB en 2009 til 2013 af því að ESB líti á það sem eins konar gæðastimpil fyrir sig að fá Ísland í sambandið.
Viðreisnarfólk réttlætir brottför sína úr Sjálfstæðisflokknum með því að flokkurinn hafi svikið loforð sem hann hafi gefið því. Hafi flokkurinn gert það, sem hann gerði ekki, er það ekki frambærileg ástæða fyrir að efna til þessarar þjóðaratkvæðagreiðslu nú og telja hana í samræmi við þá stefnu sem Sjálfstæðisflokkurinn mótaði 2009 og áréttaði 2013.
Það hefur ávallt verið stefna Sjálfstæðisflokksins að ekki skuli efnt til þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður að ESB nema fyrir liggi samþykkt alþings og ákvörðun ríkisstjórnar um að sótt skuli um aðild og samningsmarkmið hafi verið lögð fyrir þjóðina fyrir atkvæðagreiðsluna.
Á þinginu sem nú situr er enginn meirihluti fyrir aðild að ESB og þannig hefur málum verið háttað á alþingi frá 2013 og þess vegna hefur Sjálfstæðisflokkurinn ekki flutt neina tillögu um þjóðaratkvæðagreiðslu. Hann svíkur ekkert loforð sitt með því.