Pawel í sporum Árna Þórs
Pawel lærði af Árna Þór að smíða álit meirihluta í utanríkismálanefnd. Álitið þá skilaði því einu að halda stjórnarmeirihluta saman þar til yfir lauk en viðræðurnar við ESB urðu að engu.
Það mætti halda að spurningin sem kjósendum er ætlað að svara 29. ágúst væri um það hvort veita ætti ríkisstjórninni umboð til að láta á það reyna hve margar undanþágur íslensk stjórnvöld geti fengið frá aðildarskilmálum ESB.
Á þetta reyndi aldrei í viðræðunum 2009–2013 vegna þess að ESB lagði það mat á afstöðu Íslendinga í erfiðustu málaflokkunum, landbúnaði og sjávarútvegi, að tilgangslaust væri að ræða málin.
Þegar þetta lá fyrir og skammt var til þingkosninga ákvað Össur Skarphéðinsson utanríkisráðherra að hætta viðræðunum. Nú er sem sagt beðið um að þær séu hafnar á ný á þeim grunni þar sem frá þeim var gengið 13. janúar 2013.
Össur ræddi að eigin sögn við ESB í umboði alþingis á grundvelli álits meirihluta ríkisstjórnarinnar í utanríkismálanefnd þingsins. Álitið var samið í þingnefndinni til að breiða yfir djúpstæðan ágreining Samfylkingar og Vinstri grænna í afstöðunni til ESB. Aðildin naut aldrei þingmeirihluta.
Sambærilegur ágreiningur er í stjórnarliði Kristrúnar Frostadóttur og hlutverk meiri hluta utanríkismálanefndar alþingis nú er það sama og fyrir 17 árum, að breiða yfir ágreining með áliti sínu.
Árið 2009 skyldi formaður nefndarinnar, Árni Þór Sigurðsson í VG, fylgja málinu eftir í opinberum umræðum og minna á hlut alþingis við að setja skilmála gagnvart ESB til að halda flokkssystkinum sínum við efnið. Árni Þór var sjálfur ESB-aðildarsinni eins og hann er enn í dag og hefur lýst yfir opinberlega þótt hann sé sendiherra. Gunnar Bragi Sveinsson, nú í Miðflokki, skipaði Árna Þór sendiherra árið 2014.
Pawel Bartoszek formaður utanríkismálanefndar alþingis (mynd: mbl.is).
Nú er Pawel Bartoszek formaður utanríkismálanefndar fyrir hönd Viðreisnar og hefur það hlutverk að fylgja eftir áliti meirihluta nefndarinnar eins og Árni Þór forðum. Í grein í Morgunblaðinu í dag (28. júlí) gerir hann það með þeirri gamalkunnu aðferð aðildarsinna að skjóta sér á bak við aðra þegar færð eru rök fyrir því að um undanþágu- en ekki aðlögunarviðræður sé að ræða.
Pawel vitnar í grein eftir fyrrverandi ráðuneytisstjóra í heimastjórn Álandseyja um varanlegar undanþágur og sérlausnir sem hjálendan Álandseyjar fékk þegar hún gekk í ESB ásamt Finnlandi árið 1995. Þar skipti mestu að farþegar í vinsælum ferjuferðum til og frá eyjunum gátu áfram drukkið tollfrjálst áfengi um borð í ferjunum sem hafa einmitt stutta viðdvöl á eyjunum til að njóta þessa forskots í samkeppni á sameiginlega EES-markaðnum.
Spyrja má hvort Pawel sjái fyrir sér í ljósi þessarar vitneskju að krefjast sambærilegs forskots, til dæmis fyrir tengiflug Icelandair yfir Norður-Atlantshaf, með niðurfellingu ETS-skattsins?
Þessi árátta að vísa ávallt til dæma um árangur annarra án þess að lýsa að hverju maður stefnir sjálfur er hvimleið, svo ekki sé meira sagt. Auðvitað er ánægjulegt að geta fagnað sigri annarra en sá fögnuður dugir skammt ef til hans er aðeins stofnað til að sanna eigið ágæti.
Pawel lærði af Árna Þór að smíða álit meirihluta í utanríkismálanefnd. Álitið þá skilaði því einu að halda stjórnarmeirihluta saman þar til yfir lauk en viðræðurnar við ESB urðu að engu.