Ósæmilegur málflutningur evru-sinna
Málstaður sem þarf á því að halda sem hér hefur verið lýst tekur mið af öðru en því sem boðlegt er fyrir framtíð íslensku þjóðarinnar. Heiðarleiki og sannmæli hæfa ekki málstaðnum.
Málstaður dregur að sér þá málsvara og rök sem hæfa honum best. Þetta birtist nú ljóslega fáeinum dögum eftir að alþingi samþykkti ESB-þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst í málflutningi ESB-aðildarsinna.
Með óhrekjanlegum hætti hefur verið afhjúpað að fjármála- og efnahagsráðuneytið afflutti undir forystu Daða Más Kristóferssonar ráðherra skýrslu sérfræðingahóps sem ráðuneytið fól að vinna skýrslu um valkosti Íslands í gjaldmiðlamálum.
Skýrslunni var að sögn ráðuneytisins ætlað að leggja grunn að upplýstri umræðu en strax frá þeirri stundu sem hún var birt greip ráðuneytið sjálft til upplýsingafalsana með þessari fyrirsögn á fréttatilkynningu sinni 29. maí: Kostnaður af krónu líklega meiri en ábatinn.
Nú liggur fyrir að þessi fullyrðing ráðuneytisins um að helstu niðurstöður skýrslunnar hafi sýnt fram á „að kostnaðurinn við íslensku krónuna sé verulegur og líklega að jafnaði meiri en sá ábati sem fylgir sjálfstæðum gjaldmiðli“ sé skoðun ráðuneytisins en ekki skýrsluhöfunda. Ráðuneytið hefur aðra skoðun en sérfræðingahópurinn og setti hana í fyrirsögn á fréttatilkynningu sína.
Úr Morgunblaðinu 4. júní 2026.
Óheiðarleiki sem birtist í því að gera öðrum upp skoðanir til að fegra málstað evru- og aðildarsinna er ekki bundinn við fjármálaráðherra og ráðuneyti hans. Flokksbróðir ráðherrans og einn helsti talsmaður Viðreisnar í ESB-aðildarmálinu, Þorsteinn Pálsson, ritar reglulega greinar í málgagn ESB-aðildarsinna, Eyjuna. Hann birti fimmtudaginn 4. júní slíka grein og endurtekur lygina um að það mikilvægasta sem fram hafi komið í fyrrnefndri sérfræðingaskýrslu sé að kostnaður við krónuna sé meiri en ábatinn. Vitnaði Þorsteinn jafnframt í Jóhannes heitinn Nordal seðlabankastjóra frá upphafi tíunda áratugarins því til stuðnings.
Salvör Nordal, umboðsmaður barna, sagði á Facebook 4. júní að Þorsteinn fullyrti að íslenskir hagfræðingar, þar á meðal Jóhannes Nordal, hefðu fyrir margt löngu komist að sams konar niðurstöðu og Þorsteinn teldi að finna mætti í skýrslunni. Þá segir Salvör: „Mér finnst sérstakt að blanda föður mínum í þessa umræðu en hann lét margoft í ljós þá skoðun í samtölum að hann teldi það ekki rétt fyrir Ísland að taka upp evru.“
Sigurður Tómasson hagfræðingur, dóttursonur Jóhannesar, andmælir Þorsteini Pálssyni einnig á Facebook og segir í upphafi:
„Að gera látnum manni upp skoðanir málstað sínum til framdráttar telst tæplega maklegt. Þorsteinn Pálsson ákvað hins vegar að gera það í pistli sínum á Eyjunni í dag. Þar vísar hann til 35 ára gamallar greinar Jóhannesar Nordal, afa míns, um fastgengisstefnu og verðlagsstöðugleika sem slík stefna getur haft í för með sér. Dregur hann upp þá mynd að afi hafi verið evru-sinni átta árum áður en myntbandalagið var stofnað og gerir þannig óheiðarlega tilraun til að skreyta málflutning sinn stolnum fjöðrum.“
Málstaður sem þarf á því að halda sem hér hefur verið lýst tekur mið af öðru en því sem boðlegt er fyrir framtíð íslensku þjóðarinnar. Heiðarleiki og sannmæli hæfa ekki málstaðnum.