Áfram Ísland!
Þjóðaratkvæðagreiðslan 29. ágúst snýst ekki aðeins um Evrópusambandið. Hún snýst um hvort við teljum íslensku þjóðina sjálfa best til þess fallna að ráða framtíð sinni.
Í dag, 6. júlí, klukkan 17.00 er stofnfundur hreyfingarinnar Áfram Ísland í Sjálfstæðissalnum við Austurvöll (streymt verður frá fundinum). Markmið hreyfingarinnar er að leggjast gegn því að aðildarviðræður við Evrópusambandið verði teknar upp að nýju og kalla fólk til þátttöku á jákvæðum og málefnalegum grunni.
Ég styð þetta framtak eindregið og hvet alla sem vilja standa vörð um sjálfstæði Íslands til þátttöku í hreyfingunni.
Áfram Ísland er ekki aðeins hvatning um að sækja fram. Það er einnig áminning um að varðveita það samfélag sem Íslendingar hafa mótað í krafti eigin ákvarðana og hefur ítrekað verið viðurkennt sem eitt besta samfélag heims. Ísland er ekki land án framtíðar. Ísland er land tækifæranna.
Við erum ung þjóð í evrópskum samanburði, vel menntuð, nýjungagjörn og búum yfir auðlindum sem vekja öfund og kalla á ásælni annarra. Við höfum á örfáum áratugum risið úr fátækt til velsældar. Það gerðist ekki vegna þess að aðrir tóku ákvarðanir fyrir okkur heldur vegna þess að Íslendingar tóku ábyrgð á eigin málum.
Við höfum fylgt ábyrgðarfullri utanríkisstefnu sem stuðlar að friði og jafnvægi í okkar heimshluta og opnum tengslum milli lýðræðisþjóða beggja vegna Atlantshafs, þungamiðju í þeirri skipan heimsmála sem stuðlar að geópólitísku jafnvægi og stöðugleika.
Vegna áforma ríkisstjórnarinnar vakna nýjar spurningar um hvernig tvíhliða varnarsamstarf Íslands og Bandaríkjanna samrýmist því að Ísland verði hluti af öryggis- og varnarskipan Evrópusambandsins. Verða samskiptin óbreytt eða taka þau á sig nýja mynd? Hér vantar skýr svör.
Þjóðaratkvæðagreiðslan 29. ágúst snýst ekki aðeins um Evrópusambandið. Hún snýst um hvort við teljum íslensku þjóðina sjálfa best til þess fallna að ráða framtíð sinni.
Aðildarviðræður við ESB eru ferli með skýrt markmið: að kanna og undirbúa aðild. Þar yrði rætt um fiskveiðar, landbúnað, gjaldmiðil, löggjafarvald, stjórnarskrá og fullveldi. Þetta er sjálfur kjarni íslensks þjóðlífs.
Þeir sem ætla að segja já til að sjá láta eins og ekkert sé vitað um Evrópusambandið. Lagabálkur sambandsins liggur fyrir. Stofnanir þess starfa fyrir opnum tjöldum. Sameiginleg stefna þess í sjávarútvegi og landbúnaði hefur verið mörkuð.
Okkur skortir ekki þekkingu á Evrópusambandinu. Það sem skortir eru svör frá íslenskum stjórnvöldum um markmið Íslands. Hvaða hagsmuni ætla þau að verja? Hvaða atriði telja þau ófrávíkjanleg? Til hvers vilja þau fá umboðið sem þau biðja þjóðina um að veita sér?
Áfram Ísland er kjörinn vettvangur til að kalla eftir vitneskju um samningsmarkmiðin. Við eigum ekki að láta telja okkur trú um að framtíðin sé aðeins björt ef við færum ákvörðunarvald úr landi með því að breyta stjórnarskránni til að heimila framsal ríkisvalds. Saga Íslands sýnir okkur allt annað. Þegar Íslendingar standa saman, hugsa stórt og verja eigin hagsmuni, tekst þeim meira en stærð þjóðarinnar gefur tilefni til að ætla.
Áfram Ísland! er ekki slagorð gegn Evrópu. Það er yfirlýsing um trú á Íslandi. Trú á að við getum sótt fram í heiminum án þess að láta af hendi ábyrgðina á eigin framtíð. Trú á að enginn verji íslenska hagsmuni af meiri festu en Íslendingar sjálfir. Þess vegna segi ég: Áfram Ísland!