Sir Keir á lokasprettinum
Það þarf pólitískt kraftaverk eða enn hættulegri stöðu á alþjóðavettvangi til að athyglin beinist frá vandræðum hans og Verkamannaflokksins undir hans forystu og raddirnar sem krefjast afsagnar hans þagni.
Leiðtogabarátta kraumar innan breska Verkamannaflokksins. Sir Keir Starmer forsætisráðherra axlaði ábyrgð vegna afhroðsins sem flokkur hans beið í byggðakosningum á Englandi og þingkosningum í Wales og Skotlandi fimmtudaginn 7. maí. Hann flutti síðan ræðu mánudaginn 11. maí sem lýst var á ensku með orðinu reset, það er að hann ætlaði að endurræsa flokkinn með boðskap sínum.
Hann sagði að ástandið innan Verkamannaflokksins væri svo slæmt og staðan á alþjóðavettvangi svo hættuleg að hann gæti ekki hlaupið frá borði; hann yrði að standa áfram við stjórnvölinn. Þá magnaðist óróinn í þingflokki forsætisráðherrans. Innan hans er unnt að hrinda af stað ferli sem kann að leiða til leiðtogakjörs.
Ríkisstjórnin kom saman að morgni þriðjudagsins 12. maí. Á vefsíðu The Telegraph má lesa að þar hafi forsætisráðherrann sagt: „Verkamannaflokkurinn hefur ferli til að skora á leiðtoga og það hefur ekki verið virkjað.“
The Telegraph segist hafa komist að því fyrir fundinn kynnu allt að sex ráðherrar – Shabana Mahmood innanríkisráðherra, John Healey varnarmálaráðherra, Ed Miliband orkumálaráðherra, Lisa Nandy menningarmálaráðherra, Yvette Cooper utanríkisráðherra og Wes Streeting heilbrigðisráðherra–krefjast þess að Sir Keir íhugaði stöðu sína.
Sir Keir Starmer
Forsætisráðherrann gaf ráðherrum hins vegar ekki tækifæri til að tjá sig gegn sér og lagði þess í stað fram rök sín fyrir því hvers vegna hann ætti að halda áfram í embætti.
Hann sagði við ráðherrana: „Þjóðin ætlast til þess að við höldum áfram að stjórna. Það er það sem ég geri og það sem við verðum að gera sem ríkisstjórn.“ Hann varði síðan því sem eftir var af klukkustundarfundi í að ræða stefnumál og áhrif Íransstríðsins.
Eftir fundinn stóðu nokkrir stuðningsmenn Sir Keirs fyrir framan dyrnar á nr. 10 við Downingstræti þar sem ríkisstjórnin hélt fundinn og sögðu við fréttamenn að enginn þar hefði krafist afsagnar Sir Keirs enda bæri hann hag þjóðarinnar fyrir brjósti og byggi yfir ótrúlegri seiglu. Þá birti John Healey varnarmálaráðherra færslu á X um að ekki ætti að hrófla við forsætisráðherranum við þessar hættulegu aðstæður í alþjóðamálum.
Hvað sem þessum orðum líður er ljóst að dagar Sir Keirs sem forsætisráðherra eru senn taldir. Það þarf pólitískt kraftaverk eða enn hættulegri stöðu á alþjóðavettvangi til að athyglin beinist frá vandræðum hans og Verkamannaflokksins undir hans forystu og raddirnar sem krefjast afsagnar hans þagni.
Stóru bresku flokkunum til hægri og vinstri hefur mistekist að haga stefnu sinni og störfum þannig að þeir nái til sömu kjósenda og áður. Hvað kemur í stað flokkanna veit í raun enginn. Reform-flokkur Nigels Farage er óþekkt pólitískt afl þótt allir viti að kjósendur hópist að flokknum. Vegna styrkleika hans eru litlar líkur á að Sir Keir rjúfi þing og efni til kosninga. Nú tekur við tími valdabaráttu í Verkamannaflokkum á borð við þá sem íhaldsmenn hafa lengi háð innan sinna raða.