Ótti Evrópuhreyfingarinnar
Skýringin á afstöðu formanns Evrópuhreyfingarinnar nú getur ekki verið önnur en sú að hann áttar sig á því að stuðningur við ESB-aðild fer dvínandi.
Magnús Skjöld, formaður Evrópuhreyfingarinnar, segir á FB-síðu sinni í dag (29. mars):
„Það sem hefur komið mér mest á óvart í umræðunni síðustu daga er hversu margir virðast halda að við séum að kjósa um aðild að Evrópusambandinu í haust. Við erum ekki að því. Við erum að kjósa um hvort við viljum halda áfram viðræðum.“
Á vefsíðu Evrópuhreyfingarinnar segir undir fyrirsögninni: Sýn og stefna:
„Íslenska þjóðin hefur aldrei verið spurð hvort Ísland eigi að ganga í Evrópusambandið. Löngu er tímabært að það verði gert. Fyrsta skrefið í þeirri vegferð er að efna til þjóðaratkvæðagreiðslu um hvort hefja eigi aðildarviðræður að nýju.“
Þarna er eðli atkvæðagreiðslunnar lýst. Hún er fyrsta skrefið á göngunni í ESB. Kallað er á þjóðina til að kjósa um aðild að ESB.
Skýringin á afstöðu formanns Evrópuhreyfingarinnar nú getur ekki verið önnur en sú að hann áttar sig á því að stuðningur við ESB-aðild fer dvínandi.
Þetta birtist til dæmis í afstöðu öflugra hagsmunasamtaka. Á sínum studdu til dæmis Alþýðusamband Íslands og Samtök iðnaðarins ESB-aðild og forystumenn samtakanna töluðu fyrir henni. Nú hafa samtökin snúist gegn aðild. Bændasamtökin, Samtök atvinnulífsins, Samtök fyrirtækja í sjávarútvegi, meirihluti félagsmanna í Félagi atvinnutrekenda, forystumenn fjármálafyrirtækja og stórfyrirtækja lýsa andstöðu við aðild að ESB.
Í grein sem Davíð Þór Björgvinsson lagaprófessor birti laugardaginn 28. mars á dv.is segir hann að samkvæmt 49. gr. sáttmálans um ESB beri ríki að senda umsókn sína til ráðherraráðs ESB og tilkynna ESB-þinginu og þjóðþingum allra aðildarríkja um aðildarumsókn. Aðildarferlið á þessu stigi snúist um að meta hvort ríki uppfylli skilyrði til að geta fengið stöðu sem „Candidate State“ eins og það sé nefnt á ensku.
„Við getum sagt að hér snúist matið um hvort ríki geti verið „aðildarkandidat“. Um þetta hefur verið notað á íslensku orðið umsóknarríki, sem er orðanotkun sem mögulega hefur valdið ákveðnum misskilningi í stjórnmálaumræðu á Íslandi. Snýst ætlaður misskilningur um hvort fyrri umsókn var með öllu dregin til baka 2015 eða hvort Ísland hætti eða frestaði viðræðum sem „umsóknarríki“ (Candidate State),“ segir Davíð Þór.
Framkvæmdastjórn ESB segir Ísland umsóknarríki frá tæknilegum sjónarhóli og stækkunardeild ESB vinnur nú þegar með íslenskum stjórnvöldum og leiðir þau áfram inn á pólitíska stigið, það er í gegnum ráðherraráðið, ESB-þingið og þjóðþingin svo að Ísland verði aðildarkandídat sem það hætti að vera í mars 2015. Davíð Þór talar um „ákveðinn misskilning í stjórnmálaumræðu á Íslandi“. Misskilninginn má rekja til vísvitandi tilrauna utanríkisráðuneytisins og talsmanna Evrópuhreyfingarinnar til að afvegaleiða umræðuna á stjórnmálavettvangi.
Blekkingin er gagnsæ og þá er kvartað undan því að fólk haldi að það sé að kjósa um aðild að ESB. Það er spurningin í atkvæðagreiðslunni sem er röng en ekki skilningur fólks á því sem fyrir ríkisstjórninni vakir.