Hamas á Höfðatorgi
Hér hefur lengi verið hvatt til mun öflugri vörslu við landamærin og að hún sé miðlæg í þeim skilningi að henni sé stjórnað af embætti ríkislögreglustjóra og að ákæruvaldið sé ekki í höndum héraðslögreglustjóra á Suðurnesjum.
Á forsíðu Morgunblaðsins í dag (25. mars) er frétt um að hluti þeirra manna sem handteknir voru eftir grófa líkamsárás í bílakjallara á Höfðatorgi í Reykjavík fyrir skömmu væri grunaður um að tengjast víga- og hryðjuverkasamtökunum Hamas. Í farsímum þeirra hafi fundist myndefni sem sýni þá með fjölskotariffla af gerðinni AK-47.
Heimildarmenn blaðsins innan lögreglunnar hafa séð myndefnið. Þeir vilja ekki koma fram undir nafni. Fyrir því eru ýmsar ástæður, meðal annars sú að innan lögreglunnar og hjá ákæruvaldinu gildir sú pólitíska regla að greina ekki frá þjóðerni þeirra sem liggja undir grun vegna afbrota nema um Íslendinga sé að ræða.
Þessa reglu má rekja til þess að hér eru hópar fólks í fjölmenningarsamfélaginu sem telja að í því felist kynþáttafordómar að upplýsa um afbrot aðkomufólks hvort sem það hefur hér leyfi til dvalar eða kemur hingað aðeins í snögga för til að stunda vasaþjófnað, búðarstuld eða uppgjör í glæpaklíkum.
Þessi fyrirmæli um þöggun á þjóðerni afbrotamanna eru í ætt við upphrópanirnar sem heyrðust árum saman þegar stjórnmálamenn hreyfðu því að heimila ætti lögreglunni að nota rafvopn.
Mótmælin gegn því tóku á sig ýmsar myndir meðal annars við ríkisstjórnarborðið. Ætti að rifja upp þá sögu alla þegar sjálfstæðismönnum er sérstaklega núið um nasir að ekki hafi verið brugðist nægilega harkalega við vísbendingum um aukna hörku í undirheimunum.
Á mbl.is er í dag rætt við Fjölni Sæmundsson, formann Landssambands lögreglumanna, sem segir skipulagða glæpastarfsemi sýnilega hér og nú séu hnífar að verða „staðalbúnaður á götum borgarinnar“. Við þessar aðstæður hafi rafvopn sannað gildi sitt og reynst „áhrifarík“ og oft dugi hótun um beitingu þeirra til að stöðva hættulegar aðstæður.
Fjölnir hikar ekki heldur við að benda á hættuna af erlendum glæpahópum og nefnir þar Albani sérstaklega til sögunnar fyrir utan að innan hópa aðkomufólks sé beitt mafiu-aðferðum:
„Þeir vilja fá sinn verndartoll og allt saman. Það er fullt af af Palestínumönnum hér sem óttast einhverja glæpamenn og eins með fólk frá Venesúela. Þeir eru að herja á eigin þjóð í komulandinu. Alveg eins og með þetta Víetnam-mál, hann Quang Le var aðallega að kúga Víetnama.“
Hér hefur lengi verið hvatt til mun öflugri vörslu við landamærin og að hún sé miðlæg í þeim skilningi að henni sé stjórnað af embætti ríkislögreglustjóra og að ákæruvaldið sé ekki í höndum héraðslögreglustjóra á Suðurnesjum sem á fullt í fangi með að sinna nærumhverfi sínu og hefur úrlausn mála þess í forgangi.
Á þetta hefur ekki verið hlustað og þess eru engin merki að það verði gert af núverandi ríkisstjórn sem brýtur upp og veikir afgreiðslu útlendingamála og landamæravörslunnar til að þjóna landvinningarstefnu utanríkisráðuneytisins innan stjórnarráðsins.
Fjölmiðlamenn og þá sérstaklega í ríkisútvarpinu eru á bylgjulengd aðkomumanna í þessum málum og hafa til dæmis alið á óvild í garð rafvopna.