Valið stendur ekki milli Evrópu og einangrunar heldur á milli þess að gæta íslenskra hagsmuna sem sjálfstætt ríki innan EES eða sem hluti af flokkspólitísku kerfi Evrópusambandsins.

Þegar við snúum okkur að sagnfræðinni er staðan önnur. Heimildirnar eru fáar, brotakenndar og þöglar um margt það sem síðar hefur verið sagt um Sæmund fróða.

Á sama tíma og nágrannaþjóðir Íslands búa sig undir langvarandi ófrið í Evrópu skortir hér enn skýra stefnu um eigin ábyrgðarhlut í öryggis- og varnarmálum.

Ríkisstjórnin krefst þjóðaratkvæðagreiðslu um viðræður við ESB án þess að leggja fram skýrar varnarlínur um sjávarútveg, greiðslur í sameiginlega sjóði eða þjóðarhagsmuni Íslands.