Mér sýnist, að ákvörðun mín um að skrifa hvorki né tala um Baugsmálið hafi vakið eins mikið uppnám hjá sumum á Baugsmiðlunum eins og ef ég hefði sagt eitthvað, eftir að héraðsdómur birti niðurstöðu sína. Það er vandlifað. En hvernig kemst ég að þessari niðurstöðu? Jú, tilvitnun mín í Júlíus Sesar eftir Shakespeare hér á síðunni 15. mars vekur hugarangur og hugrenningar hjá blaðamönnum Baugsmiðlanna - ég hlusta ekki nóg á ljósvakamiðlana til að leggja mat á viðbrögð þeirra.

Stjórnmálablaðamaður Fréttablaðsins, Jóhann Hauksson, segir í dálki blaðins, Frá degi til dags, í dag, eftir að hafa vitnað í dagbókarfærsluna 15. mars: „Hér er þörf á túlkun táknfræðinga. Hvað er dómsmálaráðherrann að segja? Í síðara tilvikinu er líkingin augljós: Þótt varnirnar féllu, eða hertólin færu, fyrir tilverknað Bandaríkjamanna lauk ekki Íslandssögunni, hún hélt áfram. - En hvað um Baugsummælin. „Þótt sjálfur Sesar félli...“ gæti útlagst: Þótt ríkislögreglustjóri félli fyrir Baugsmönnum þennan dag, lauk ekki Íslandssögunni, hún hélt áfram.“ Langsótt er það en þó enn langsóttara hjá Björgvini G. Sigurðssyni, þingmanni Samfylkingarinnar, sem Jóhann vitnar í af velþóknun, þegar hann segir 15. mars „líklega einn svartasta dag Sjálfstæðisflokksins í mörg ár“. Enn sannast: Litlu verður Vöggur feginn.

Á blaðsíðu 2 í DV í dag er vitnað í orð mín um að varnarsamstarfið haldi áfram, þótt þoturnar fari og gefið til kynna, að brottför þeirra sé persónulegt áfall fyrir mig vegna einhverra tengsla við bandaríska ráðamenn - ég hef aldrei rætt þetta mál á þeim forsendum. Raunar er ég þeirrar skoðunar, að hagsmunir frekar en persónuleg tengsl ráði niðurstöðu ágreinings milli ríkja.

Á blaðsíðu 14 í DV í dag skrifar blaðamaðurinn Jakob Bjarnar Grétarsson og vitnar af velþóknun til sömu orða eftir Björgvin G. Sigurðsson og Jóhann Hauksson. Jakob Bjarnar segir síðan: „Ekki síst er það Björn Bjarnason dómsmálaráðherra sem er í bobba en hann ætlar ekki að tjá sig um Baugsmál. Sjálfur segir Björn þó á síðu sinni að Sesar hafi verið myrtur 15. mars en...„lauk ekki sögu Rómaveldis, hún hélt áfram.“ Já, áfram allt þar til Róm brann og eru gárungarnir á því að Rut Ingólfsdóttir, kona Björns, verði fengin á fiðluna þegar það verður....“ Ætli Jakob Bjarnar líti á sig sem keppinaut  Sigurjóns Þórðarsonar, þingmanns fjrálslyndra, í drengilegri framgöngu í opinberum umræðum?

Á blaðsíðu 29 í DV í dag skrifar Sigurjón Kjartansson um fjölmiðla og vitnar í færsluna í dagbók minni 15. mars og segir síðan: „Vá! Segi ég nú bara. Er þá Sesar Baugsmálið? Og hvað er þá Róm? Maður spyr sig.“

Þing hófst kl. 10.30 og fór þá Sigurjón Þórðarson, þingmaður frjálslyndra, í ræðustól og krafðist þess af mér, að ég ræddi við hann um Baugsmálið, af því að ég hefði rætt það hér á síðunni og bæri að því er mér skildist ábyrgð á niðurstöðu héraðsdóms frá því í gær. Þá vék Sigurjón á ómaklegan hátt að fjarstöddu fólki. Ég svaraði og sagði ræðu Sigurjóns fyrir neðan virðingu alþingis, ég hefði ekki rætt Baugsmálið á vefsíðu minni og mundi ekki gera það á alþingi. Mörður Árnason var síðan með sinn venjulega snúð en ég undraðist orð Guðjóns Arnars Kristjánssonar, sem sakaði mig um skrif um Baugsmálið, án þess að hafa nokkuð til síns máls.

Þá gaf Geir H. Haarde utanríkisráðherra skýrslu um stöðu varnarmálanna gagnvart Bandaríkjamönnum eftir atburði gærdagsins og flutti ég ræðu í þeim umræðum, sem ég set hér inn á síðuna, þegar hún kemur úr þingritun, en ég hafði ekki skrifað hana.

Ræða Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur, formanns Samfylkingarinnar, einkenndist af þeim þótta, sem hún hefur tileinkað sér, án þess að í raun sé verið að segja neitt, sem máli skiptir. Hún minntist hvorki á aðild Íslands að NATO né varnarsamninginn við Bandaríkin. Össur Skarphéðinsson flutti einnig ræðu fyrir hönd Samfylkingarinnar og hreykti sér af stefnu flokksins í utanríkis- og varnarmálum. Geir H. Haarde vakti hins vegar athygli á því, að þessi stefna lægi alls ekki á lausu, því að flokksþing Samfylkingarinnar hefði orðið sammála um að vera ósammála um þessi mál!

Ögmundur Jónasson talaði tvisvar fyrir vinstri/græna og mátti skilja hann á þann veg, að í stórum dráttum væri hann sammála mér um viðbúnað á vegum lögreglu og landhelgisgæslu - hið eina, sem hann óttaðist væri, að ég ætlaði að einkavæða eða hlutfafélagavæða gæsluna.

Um kvöldið var ég í Kastljósi og ræddi við Kristján Kristjánsson um varnamálin.

Vara þig fimmtánda mars, sagði spámaðurinn við Júlíus Sesar, sem svaraði: Svo maðurinn er draumvís! Við skeytum ekk’ um hann; og höldum áfram. Og síðar segir Sesar hjá Shakespeare í þýðingu Helga Hálfdanarsonar: Fimmtándi mars er kominn. Og spámaðurinn svarar: Já kominn Sesar; kominn, ekki liðinn.

Síðar þennan dag var Sesar myrtur, árið 44 fyrir Krist.

Þótt sjálfur Sesar félli fyrir morðingjahendi þennan dag, lauk ekki sögu Rómaveldis, hún hélt áfram.

Um héraðsdóm í Baugsmáli  í dag ætla ég ekki að ræða. – jafnvel lýsing mín á staðreyndum, getur valdið uppnámi.

Þótt Bandaríkjamenn hafi tilkynnt í dag, að þeir ætli ekki að hafa orrustuþotur með fast aðsetur á Keflavíkurflugvelli, heldur varnarsamstarfið áfram. Frá mínum bæjardyrum séð hefur lengi verið ljóst, að við yrðum að axla meiri ábyrgð á eigin vörnum en á tímum kalda stríðsins. Við verðum einnig að meta hættuna, sem að öryggi okkar steðjar á annan hátt en þá var gert.

Ríkisstjórnin kom saman í alþingishúsinu í dag kl. 17.00 – en við endurbætur á því var innréttað fundarherbergi fyrir hana í þinghúsinu, þar sem á sínum tíma var skrifstofa forseta Íslands en síðan mötuneyti þingsins, þar til það fluttist í nýja skálann. Ég veit ekki til þess, að fyrr hafi verið haldinn ríkisstjórnarfundur á þessum stað, en fundurinn var boðaður með skömmum fyrirvara til að ræða þá ákvörðun, sem Nick Burns, aðstoðarutanríkisráðherra Bandaríkjanna, kynnti Geir H. Haarde utanríkisráðherra fyrr um daginn símleiðis, að Bandaríkjaforseti hefði ákveðið, að frá með september nk. í síðasta lagi myndu bandarísku orrustuþoturnar hverfa frá landinu. Klukkan 15.00 í dag hitti bandaríski sendiherrann forsætisráðherra og utanríkisráðherra og skýrði þeim frá þessari niðurstöðu.

Geir H. Haarde skýrði þingflokki sjálfstæðismanna, sem kom saman klukkan 16.00 frá þessu, skömmu áður en fundur ríkisstjórnarinnar hófst. Rétt fyrir klukkan 18.00 var send út fréttatilkynning um málið og lauk ríkisstjórnarfundinum skömmu síðar, en þá var boðaður fundur í utanríkismálanefnd alþingis.

Í dag var sagt frá því á alþingi, að nafn Ungmennafélags Íslands hefði verið misnotað af þeim, sem halda uppi málþófi vegna vatnalagafrumvarpsins í þingsölunum.

Á vefsíðunni www.ruv.is birtist þessi stórfrétt:

Það er gott, að þetta er upplýst. Hefði þó ekki verið meiri frétt, að Lúðvik Bergvinsson sé eini lögfræðingurinn, sem telji frumvarpið leiða til efnisbreytinga á eignarrétti á vatni? Um Kárahnjúkavirkjun gilda sérlög og vatnalögin breyta þeim ekki.

Ég sé að Bergljót Davíðsdóttir, blaðamaður á DV, les þessa síðu mína og hefur þess vegna líklega rekist á gagnrýni mína á leiðaraskrif hennar um Evrópuumræðurnar. Nú gerir hún harða hríð að mér í leiðara DV vegna sorglegra banaslysa í umferðinni. Hún ræðir fjölgun sérsveitarmanna í þessu sambandi og segir: „Það virðist með öðrum orðum vera mun ríkari þörf á að rannsaka brot á borð við landráð, brot gegn stjórnskipun ríkisins og hættu á hryðjuverkum og skipulagðri glæpastarfsemi en að bjarga mannslífum í umferðinni.“ Hér sýnist mér Bergljót frekar vera að ræða um fyrirhugaða greiningardeild en sérsveitina, henni er ekki ætlað að stunda rannsóknir.

Leiðara sínum lýkur Bergljót á þessum orðum:

„Mannfall á vígvelli götunnar er eftir sem áður staðreynd, ár eftir ár. En svo mikið er víst að sérsveitir Björns Bjarnasonar munu ekki storma út á þjóðvegi með hraðamælingartæki að vopni. Áfram munum við sjá á eftir fleiri unglingum en við þyrftum falla ár hvert í valinn.“

Ég dreg þá ályktun af þessu, að Bergljót hafi ekki hina minnstu hugmynd um verkaskiptingu innan lögreglunnar og hvað breytt skipulag á sérsveitinni hefur haft í för með sér, þótt sérsveitin hafi ekki það verkefni að sinna umferðareftirliti.

Þingflokkur sjálfstæðismanna kom saman klukkan 13.30 eins og venjulega og þá fengum við, sem ekki höfum seti í þingsalnum og hlustað á endalausar ræður stjórnarandstæðinga um vatnalög frásögn af því, hvernig máli hafa gengið fyrir sig. Ég var þeirrar skoðunar, þegar þetta frumvarp var lagt fram, að það snerist meira um form en efni - verið væri að framkvæma tímabæra endurnýjun á vatnalögunum frá 1923, án þess að breyta efni málsins.

Eftir að stjórnarandstæðingar hafa þanið sig um málið undanfarna daga, fór ég að velta fyrir mér, hvort ég hefði misskilið málið. Á þingflokksfundinum var staðfest, að svo væri ekki, frumvarpið leiddi ekki til neinna efnisbreytinga. Þá er rangt, að halda því fram, að það breyti einhverju varðandi Kárahnjúkavirkjun, þar sem um hana gilda sérstök lög.

Rétt fyrir kvöldmat fór ég í heilsubótargöngu með útvarpið í eyrunum og hlustaði þá á viðtal við Lúðvík Bergvinsson, þingmann Samfylkingarinnar, í Speglinum. Þá áttaði ég mig á því hvers vegna vinstrisinnar tala svona mikið um þetta mál á þinginu núna: Þeir eru að minnast 90 ára afmælis Alþýðuflokksins! Þeir telja að sameiginarsinnar hafi orðið undir við setningu vatnalaganna 1923 og nú sé tímabært að ná sér niðri á talsmönnum séreignarréttarins.

Líklegt er að stjórnarandstaðan ákveði að tala í að minnsta kosti níu sólarhringa um málið - einn fyrir hvern áratug Alþýðuflokksins. Hið skrýtna er, að efni frumvarpsins breytist ekkert við þessar ræður. Og þurfi þing að sitja lengur fram á vorið vegna málsins er það aðeins í samræmi við tíðarandann, en samkvæmt honum á þing helst að sitja að störfum allan ársins hring.

Mér er hulin ráðgáta, hvernig unnt er að kalla fram ályktanir alls kyns félaga og jafnvel sjálfrar þjóðkirkjunnar vegna þessa máls.

Fór í morgun með nágrönnum mínum í Fljótshlíðinni inn að Fljótsdal og keypti þar tvær gimbrar. Það er gott að eiga eigið fjármark.

Á leiðinni til Reykjavíkur voru þrír lögreglubílar að störfum á leiðinni frá Hvolsvelli - og ökumenn þeirra voru allir að ræða við bíleigendur við vegabrúnina, þegar ég ók framhjá þeim. Almennt sýndu ökumenn eðlilega varkárni en þó voru tveir, sem virtu hvorki hraðareglur né bann við því að aka fram úr á óbrotinni línu.

Í baráttunni fyrir borgarstjórnarkosningarnar 2002 hreyktu R-listamenn sér af því, hve vel þeir hefðu staðið að rekstri Strætó og þeir ætluðu sko að halda ótrauðir áfram á sömu braut á því kjörtímabili, sem nú er að líða. Mér datt þetta í hug, þegar ég las grein í Morgunblaðinu í dag um Strætó, þar sem Pétur Gunnarsson rithöfundur segir meðal annars:

„Aðrir vilja meina að vagnarnir séu í raun auglýsingaspjöld á hjólum og gegni svipuðu hlutverki og maður sér í gömlum bíómyndum þar sem auðnuleysingjar ganga með auglýsingafleka á bak og fyrir um gangstéttar stórborganna.“

Vinstri/grænir hafa greinilega hrokkið í kút vegna þess, hve þeir mælast með lítið fylgi í Reykjavík. Hvert er svarið? Jú, það birtast persónulegar lofgreinar um Svandísi Svavarsdóttur frambjóðanda v/g í Morgunblaðinu og skrautviðtöl við hana í Birtu og helgarblaði DV. Síðan er hún vafalaust í spjallþáttum ljósvakamiðlanna eftir því, sem tækifæri gefast. En hvar er stefnan og hugsjónirnar?

Í öllum fréttatímum í kvöld var sagt frá ritdeilu Morgunblaðsins og Valgerðar Sverrisdóttur, iðnaðar- og viðskiptaráðherra, í framhaldi af vangaveltum ráðherrans á vefsíðu sinni um, að Íslendingar ættu að íhuga aðild að evruandi, án þess að gerast aðilar að Evrópusambandinu. Í Staksteinum Morgunblaðsins í dag er lýst undrun yfir því, að ráðherrann skuli vera þessarar skoðunar, þar sem hún hljóti að byggjast á vanþekkingu. Ráðherrann svarar hins vegar fullum hálsi á vefsíðu sinni og telur afstöðu blaðsins helst byggjast á því, að hún hafi neitað að hitta ritstjóra blaðsins reglulega á einkafundum auk þess sem honum hætti til að tala niður til kvenna.

Sama dag og þessar fréttir um heitar ritdeilur birtast er enn sagt frá áköfum deilum á alþingi vegna frumvarps iðnaðarráðherra um ný vatnalög - lauk þeim síðdegis, þegar Birkir Jón Jónsson, formaður iðnaðarnefndar þingsins, boðaði til fundar í nefndinni til að ræða frumvarpið. Var þetta skynsamlegt skref hjá Birki og hafa stjórnarandstæðingar vafalaust verið honum þakklátir, því að þeir voru komnir í öngstræti, sem lýsti sér meðal annars að því, að Guðjón Arnar Kristjánsson, formaður Frjálslynda flokksins, stjakaði við Sigurði Kára Kristjánssyni, þingmanni Sjálfstæðisflokksins, í þingsalnum.

Ég hef áður lýst þeirri skoðun, að án aðildar að Evrópusambandinu sé ekki unnt að verða hluti að evrulandi, þótt öll ESB-ríkin væru ekki í evrulönd. Ólík lögfræðileg sjónarmið hafa birst, eftir að Valgerður Sverrisdóttir kynnti hugmynd sína - í Háskóla Íslands telja menn aðild að evrulandi án ESB-aðildar lögfræðilega í lagi en ekki í Háskólanum í Reykjavík. Skyldi evruaðild rúmast innan stjórnarskrárinnar? Ég man ekki eftir að hafa heyrt álit lögfræðinga á því. Þyrfti ekki að efna til þjóðaratkvæðagreiðslu um evruaðild? Sérfræðingar innan seðlabankans telja evruaðild án ESB-aðildar ekki fýsilega - við öxluðum evruskyldur án þess að njóta öryggisnetsins, ef eitthvað færi úrskeiðis

Var í Lögregluskóla ríkisins klukkan 14.30 og flutti erindi fyrir þá, sem eru þar í stjórnendanámi. Ræddi ég um nýskipan lögreglumála og aðferðafræðina við að ná þeim áfanga, að semja frumvarp um málið og leggja það fyrir alþingi. Að loknu erindinu svaraði ég fyrirspurnum og kvaddi nemendur klukkan 16.00.

Ég skil ekki, hvers vegna stjórnarandstæðingar kjósa að gera þetta veður út af frumvarpi til vatnalaga - nema þeir vilji taka upp hanskann fyrir þá, sem urðu undir í deilunum um eignarrétt á vatni fyrir um það bil áttatíu árum. Vissulega var hart deilt um málið á þeim tíma, en ætla hefði mátt, að reynslan síðan væri ekki á þann veg, að stofna til þeirra deilna, sem nú standa á þingi.

Deilurnar á þingi snúast þó ekki einungis um þetta frumvarp heldur og ekki síður um þá ákvörðun forseta alþingis, að breyta skuli starfsáætlun þingsins og fjölga fundum til að stjórnarandstaðan fái tækifæri til að lýsa skoðunum sínum á frumvarpinu í löngum ræðum.

Sigurjón Þórðarson, þingmaður frjálslyndra, reyndi í Kastljósi að afsaka nafnlausu hugleysingjanna á malefni.com með þeim rökum, að ég héldi úti þessari síðu. Í umræðum um sérsveit lögreglunnar á þingi í mars 2004 sagði sami Sigurjón meðal annars:

„Menn hafa reynt að geta í eyðurnar og sumir hafa látið sér detta í hug að verið sé að láta gamlan bernskudraum rætast með því að efla sérsveitina. Ekki ætla ég að fullyrða að svo sé, en það er eins og mig minni að hæstv. ráðherra hafi fengið fleiri hugmyndir sem ég vonast til að verði ekki framkvæmdar með sama hraði, svo sem stofnun íslensks hers, endurreisn klausturs í Viðey og að senda varðskip til Júgóslavíu á meðan stríð geisaði.“

Í dag var ritað undir samning við Portus, sem gerir kleift að ráðast í smíði tónlistar og ráðstefnuhúss við austurhöfnina í Reykjavík og á það að verða tilbúið árið 2009.

Í færslu hér á síðunni segir frá því, að ég heimsótti Sinfóníuhljómsveit Íslands 21. október 1995 og þar er skráð: „Hvorki ríki né Reykjavíkurborg hafa viðurkennt, að framkvæmdin (við tónlistarhús) væri á þeirra verksviði. Ég vil beita mér fyrir því, að hlutur ríkisvaldsins verði skilgreindur og viðurkenndur jafnframt því, sem komist verði að niðurstöðu um það, hvernig hús er nauðsynlegt að byggja, hvar og hverjir standi að því. Slík vinna tekur nokkurn tíma, en sé skipulega að henni staðið ætti henni að ljúka, svo að málið væri hæft til ákvörðunar á kjörtímabilinu.“

Í febrúar 1996 skipaði ég nefnd til að huga að þátttöku ríkisins í gerð tónlistarhúss og var Stefán P. Eggertsson formaður hennra. Hún skilaði áliti 10. júní 1997 og ákvað ríkisstjórnin að halda málinu áfram. 5. janúar 1999 samþykkti ríkisstjórnin eftirfarandi tillögu mína:

„Menntamálaráðuneyti og samgönguráðuneyti verði heimilað að leita samninga við Reykjavíkurborg um að ríki og borg beiti sér fyrir byggingu tónlistarhúss og ráðstefnumiðstöðvar á grundvelli greinargerðar, er fylgir minnisblaði þessu [þar er vísað til álitsgerðar, sem unnin er af VSÓ-ráðgjöf undir forystu stýrihóps]. Húsið verði reist í miðborginni en nánari staðsetning og afmörkun lóðar verði ákveðin síðar.“

Þar með gekk fyrirheit mitt til starfsmanna sinfóníunnar eftir - hlutur ríkisvaldsins var skilgreindur og ákveðinn á kjörtímabilinu. Síðan hefur verið unnið að málinu í samvinnu ríkis og borgar og í dag var framkvæmdin færð í hendur Portus - einkafyrirtækis undir forystu Landsbanka Íslands. 

Fyrir tilviljun heyrði ég í dag viðtal Þorfinns Ómarssonar á NFS við Stefán Jón Hafstein, formann menningarmálaráðs Reykjavíkurborgar, þar sem hann virtist vera að hreykja sér af því, að tónlistarhúsið væri að rísa og við sjálfstæðismenn værum að reyna að eigna okkur eitthvað í því! Mér þótti þetta dæmigert montviðtal í R-lista dúr - ég veit ekki, hvað Stefán Jón Hafstein telur sér til tekna vegna tónlistarhússins, annað en að vera formaður menningarmálaráðs, þegar enn eitt skrefið er stigið á braut, sem aðrir mótuðu fyrir áratug. 

Var klukkan 08.10 í qi gong eins og venjulega, mánudaga, miðvikudaga og föstudaga. Nú var óvenjulega vel sótt og klukkan 08.30 lauk ég æfingunum og við fórum öll í matsal Þjóðleikhússins, þar sem beið okkur glæsileg afmælisterta og ég afhenti meistara Gunnari Eyjólfssyni áttræðis afmælisgjöf frá hópnum með áletruninni: Líf í orku, lifðu heill! Qi gong félagar.

Klukkan 13.30 kom Ragnheiður Bragadóttir, lagaprófessor við Háskóla Íslands, til fundar við mig og gengum við frá frumvarpi, sem hún hefur samið um breytingar á kynferðisbrotakafla almennra hegningarlaga.

Nú hefur verið skýrt frá því, að fullyrðingar fulltrúa Bauhaus um lóðamál í Garðabæ og hlutdeild Ásdísar Höllu Bragadóttur séu hreinn uppspuni - en í miðopnu Morgunblaðsins er t. d. fyrirsögn á viðtali við þennan Bauhaus-mann þess efnis, að BYKO ráði hér lögum og lofum og sé að leggja stein í götu Bauhaus.

Í borgarstjórn í gær var varað við því, að menn létu ekki snobb fyrir útlendingum villa sér sýn við ákvarðanir vegna tilboðs frá Yoko Ono um það, sem hún kallar friðarsúlu. Að manni hvarflar, að einhvers konar útlendingasnobb ráði að nokkru afstöðu til Bauhaus - hvers vegna þarf þetta fyrirtæki sérmeðferð við úthlutun lóðar? Fulltrúi Bauhaus talaði á sérkennilegan hátt niður til Tyrkja og Króata en bætti þó hlut þeirra með því að segja Íslendinga öllu verri - allt út af því, að hann fékk ekki lóð í Urriðaholti á þeim kjörum, sem hann vildi.

Enn eru erlendir sérfræðingar að benda á veikleika í íslenska efnahagskerfinu - nú einkum bankakerfinu. Og við erum hvött til að rétta stólbökin og spenna beltin - enginn viti þó, hvort lendingin verði hörð eða mjúk, en við séum þó örugglega byrjuð að lækka flugið.

Davíð Oddsson seðlabankastjóri segir best að ganga varlega að krásunum og ekki láta eins gráðug börn við tertudiska í afmælisboði. Í marga mánuði hefur verið býsnast yfir að krónan hafi hækkað en nú er býsnast yfir, að hún hafi lækkað. Hvað skyldi hún þurfa að lækka mikið til að Marel sjái sér hag í því að halda áfram að vaxa hér á landi en ekki í Slóvakíu?

Ríkisstjórnin kom til fundar klukkan 09.30 eins og vejulega á þriðjudögum en að þessu sinni sat Árni Magnússon með okkur í síðasta sinn sem félagsmálaráðherra.

Klukkan 11.00 var boðað til ríkisráðsfundar á Bessastöðum, þar var formlega gengið frá afsögn Árna Magnússonar og Jóns Kristjánssonar sem heilbrigðis- og tryggingarráðherra, áður en Jón var síðan skipaður félagsmálaráðherra. Síðan var Siv Friðleifsdóttir skipuð heilbrigðis- og tryggingarráðherra.

Allt hefur þetta gengið hratt og skipulega fyrir sig. Mér finnst skrýtið að fylgjast með því, hvað Össuri Skarphéðinssyni er mikið í mun að koma illu af stað innan Framsóknarflokksins í tilefni af þessari uppstokkun. Dálæti Össurar á Jónínu Bjartmarz á þessum tímamótum í sögu Framsóknarflokksins kemur líklega fleirum en mér í opna skjöldu.

Borgarstjórnarfundur, sem hófst klukkan 14.00 stóð innan við klukkutíma - út af dagskrá hans voru tekin tvö höfuðmál, umræður um málefni Hlíðahverfis og lóðaúthlutanir við Úlfarsfell voru teknar af dagskrá vegna fjarveru Dags B. Eggertssonar, eftir því sem mér var sagt. Eina málið til umræðu var friðarsúlan frá Yoko Ono en samþykkt var að taka málið fyrir í nefndum borgarstjórnar til að átta sig betur á öllum þáttum þess og hvar best væri að velja súlunni stað í borgarlandinu - en Viðey hefur verið nefnd þar til sögunnar.

Í umræðum um þessa súlu hafa menn varað við því að yfirvöld láti ekki stjórnast af snobbi fyrir frægum útlendingum og Ingólfi Margeirssyni rithöfundi finnst viðbrögð borgaryfirvalda hafa einkennst minnimáttarkennd.

Dagur B. Eggertsson var því miður ekki til viðræðna um lóðir við Úlfarsfell í borgarstjórn í dag - hann hefur eins og kunnugt er forðast opinberar umræður um skipbrot uppboðsstefnu R-listans vegna lóða til einstaklinga við Úlfarsfell. Dagur B. hefur á hinn bóginn talað þeim mun meira um eina lóð á þessum slóðum, það er lóðina handa Bauhaus. Dagur telur sig greinilega getað slegið pólitískar keilur með því að hampa Bauhaus - erlendu stórfyrirtæki - gagnvart BYKO. Degi finnst hitt ekki til pólitískra vinsælda að ræða lóðirnar til einstaklinga. Í báðum tilvikum situr R-listinn hins vegar undir ámæli fyrir að virða ekki góða stjórnsýsluhætti.

Bauhaus á örugglega erindi inn á íslenskan byggingarvörumarkað - en hvers vegna telja Dagur og nú stjórnendur Bauhaus sér hag af því að setja komu Bauhaus á markaðinn í þann búning, sem við blasir í fjölmiðlum?

Flaug frá Ósló kl. 14.05 og lenti í Keflavík um kl. 16.00 í töluverðu hvassviðri - síðar um daginn varð vélin á leið til New York að snúa til baka, af því að hún varð fyrir eldingu.

Ég sá á netinu, að Dagur B. Eggertsson, efsti maður á væntanlegum lista Samfylkingarinnar í borgarstjórnarkosningum, telur, að auka þurfi löggæslu í miðborg Reykjavíkur, eftir að fréttir bárust af hnífstungum þar um helgina. Mér kom þessi yfirlýsing á óvart, því að ég minntist ummæla samflokksmanns hans, Helga Hjörvars, þingmanns og varaborgarfulltrúa, sem taldi hina mestu fásinnu að efla þyrfti sérsveit lögreglunnar og þar með löggæslu í Reykjavík. Sérsveitinni er einmitt ætlað að glíma við  ofbeldisfulla og vopnaða afbrotamenn. Helgi veittist að mér á alþingi  með þeim málefnalegu rökum, að ég skyldi ekki halda, að ég kæmist upp með að efla lögregluna á þennan hátt, þótt ég væri hrifinn af kvikmyndinni Die Hard  og héldi kannski, að ég væri Bruce Willis!

Með breytingu á skipulagi sérsveitarinnar 1. mars 2004 var stigið mikilvægt og árangursríkt skref til að auka löggæslu á höfuðborgarsvæðinu og landinu öllu.

Sjónarmið Helga Hjörvars náðu því ekki fram að ganga og sérsveitin hefur verið efld stig af stigi síðan 2004. Dagur ætti að ræða við Helga í borgarstjórnarflokki Samfylkingarinnar og einnig  á vettvangi flokksins við Ágúst Ólaf Ágústsson, varaformann Samfylkingarinnar (kjörinn með um 900 atkvæðum á um 500 manna fundi) - en varaformaðurinn flytur ávallt sömu ræðuna um, að ég fari villur vega, þegar ég ræði á alþingi um nauðsyn þess að efla löggæslu.

Ég veit, að Dagur er nýkominn í Samfylkinguna og honum hefur ef til vill ekki gefist tóm til að kynna sér sjónarmið flokksbræðra sinna þar - en vilji hann efla pólitískan stuðning við auka löggæslu ættu honum að vera hæg heimatökin á heimavelli í Samfylkingunni. Ég er hins vegar ekki alveg viss um, að hugur fylgi máli hjá Degi. Mig grunar, að afstaða hans til löggæslu sé nú jafntækifærissinnuð og afstaða hans til annars máls fyrir síðustu borgarstjórnarkosningar, þegar hann taldi ekki koma til greina að selja ríkinu Keldnalandið, enda mætti ekki hrófla við rannsóknarstöðinni að Keldum. Hver skyldi afstaða hans til þess máls vera nú?

Það var kalt í Ósló í dag og gönguferð mín um miðborgina var því skemmri en ég ætlaði, eftir að ég hafði lokið við að skrifa pistilinn minn í morgun.

70 ára afmælishóf Lars Roars Langslets, fyrrverandi menningarmálaráðherra, hófst klukkan 17.00 á þriðju hæð í hótel Continental og vorum við 135, sem þar snæddum saman kvöldverð. Tveir fyrrverandi forsætisráðherrar fluttu ræður, Kaare Willoch og Kjeld Magne Bondevík, auk þess Aase Kleveland, fyrrverandi menningarmálaráðherra - en Lars Roar var fyrsti menningarmálaráðherra Noregs í ríkisstjórn Willochs snemma á níunda áratugnum og beitti sér þá fyrir róttækum breytingum á útvarpslögunum og afnám einkaleyfi norska ríkisútvarpsins, NRK. Ég flutti ræðu og kveðju frá íslenskum vinum Lars Roars, sem eru margir.

Síðdegis barst mér hin óvænta fregn um ákvörðun Árna Magnússonar að segja af sér sem félagsmálaráðherra. Við Árni höfum átt ágætt samstarf í ríkisstjórninni og höfum unnið saman að ýmsum verkefnum, sem nú flytjast til Jóns Kristjánssonar.

Flaug í morgun til Óslóar - átti að fara kl. 07.35 en fór ekki af stað fyrr en rúmlega 08.00 vegna seinkunar á flugi frá New York.

Um 10 stiga frost í Ósló - þegar ekið er inn í borgina eru skilti um að greiða gjald vegna nagla í dekkum. Hvers vegna skyldi slíkt gjald á bílaeigendur ekki hafa verið rætt á Íslandi? Hvað um svifrykið? Enginn ekur í gegnum Ósló, án þess að greiða veggjald - án tillits til nagladekkja en notkun þeirra hríðféll eftir tilkomum nagladekkja-gjaldsins.

Las í Morgunblaðinu, að greinarhöfundur kvartaði undan því, að ég hefði ekki verið nógu sýnilegur sem menntamálaráðherra. Þegar ég hafði lesið þetta, gat ég ekki tekið annað í greininni alvarlega. Erindið við lesendur blaðsins sýndist mér vera að kvarta undan því, að Þorgerðue Katrín Gunnarsdóttir menntamálaráðherra hefði ekki tjáð sig nóg um tónlistarskóla. Bréfritari virtist ekki hafa hugmynd um, að lögum samkvæmt er rekstur þessara skóla á vegum sveitarfélaga.

Deilurnar vegna tónlistarskólanna stafa af því, að undir forystu Stefáns Jóns Hafsteins, formanns menntaráðs Reykjavíkur, var hróflað við þeirri skipan, sem ríkt hefur um greiðslur til þeirra, án þess að fundin væri lausn á þeim vanda, sem við það skapaðist. Honum var í raun velt yfir á nemendur og kennara.

Íslenskir lögfræðingar, sem vilja njóta virðingar, án tilliits til umbjóðenda sinna, hafa gengið of langt í nafni Baugs til að sporna við því, að ég segði skoðun mína hér á síðunni.

Hitt er einkennilegra, að danskur lögfræðingur skuli telja sig geta fellt dóma um málfrelsi mitt, jafnvel þótt hann sé ráðinn til starfa af Baugi. Hann ætti að minnsta kosti að líta til þess, sem danskir dómarar hafa sagt um málfrelsi stjórnmálamanna, áður en hann tekur sér fyrir hendur að túlka dóma mannréttindadómstólsins í Strassborg í þágu Baugs með því að leggja ummæli hér á vefsíðu minni að jöfnu við eitthvað allt annað.

Viðskiptablaðið birtir frétt í dag um ótrúlegar fjárhæðir, sem Baugur þarf að greiða til að halda sjó vegna ákæra. Eftir að ég las grein Ólafs Teits Guðnasonar í Viðskiptablaðinu í dag um frásagnir Baugsmiðlanna af Baugsmálinu fyrir dómstólum, vaknar spurning um, hvort útgáfa Fréttablaðsins og DV  eða rekstur NFS telst til herkostnaðar Baugs til að rétta hlut eigenda sinna vegna Baugsmálsins.

Klukkan 11.30 var umræða utan dagskrár á alþingi um tálbeitur og fleira og má lesa ræðu mína hér á síðunni.

Klukkan 16.00 var ég í Iðnskólanum í Reykjavík en þangað hafði ég verið beðinn að koma til að ræða varnamál og var það skemmtilegur fundur, þar sem rætt var um öryggismál, hryðjuverkaógnina, innrásina í Írak, samskipti okkar við Bandaríkjamenn og Schengen-samstarfið. Ég hef aldrei séð eins margar myndir af sjálfum mér og hengdar höfðu verið upp á göngum skólans til að kynna fundinn og höfðu fundarboðendur greinilega lagt mikið á sig til að kynna viðburðinn sem best.

Fyrir fundinn hitti ég Baldur Gíslason skólameistara en Iðnskólinn í Reykjavík hefur dafnað vel undir hans stjórn. Innan skólans er unnið nýsköpunarstarf á mörgum sviðum og leggja stjórnendur hans áherslu á að ná til mjög fjölbreytts hóps nemenda. Nemendur eru auk þess framtakssamir eins og sýnir sig í boði þeirra til mín um að ræða þessi mál. Eiit er víst, ég hef alltaf mikla ánægju af því að fá tækifæri til að skiptast á skoðunum um utanríkis- og öryggismál við þá, sem ekki eru á sama máli og ég, en nokkrir meðal fundarmanna voru greinilega í þeim hópi.

Birt var niðurstaða úr könnun Gallup á trausti til einstakra stofnana.

Gallup hefur frá árinu 1993 spurt um traust til stofnana og embætta. Í ár eru helstu breytingar þær, að traust til lögreglunnar hefur aukist mikið eða um 12 prósentustig. Traust til lögreglunnar hefur ekki mælst eins mikið síðan í ágúst '93.

Traust til Alþingis og dómskerfisins jókst einnig nokkuð eða um 8 prósentur. Traust til umboðsmanns Alþingis hefur minnkað um 5 prósentustig og er það eina embættið sem nýtur minna trausts nú en í síðustu mælingu.

Traust til heilbrigðiskerfisins jókst um 3 prósentustig en traust til ríkissáttasemjara og þjóðkirkjunnar stóð í stað.

Eftirfarandi tafla sýnir hve margir í könnuninni sögðust bera traust til viðkomandi stofnana:

Evrópunefnd hélt 25. fund sinn í dag.

Þegar ég hlusta á umræður um, að Háskóli Íslands setji markið á að verða meðal 100 bestu háskóla heims, minnist ég fundar, sem ég átti með Anthony Giddens rektor London School of Economics 21. maí 1999 en frá honum er sagt í pistli hér á síðunni, sem ég skrifaði þann sama dag og sagði meðal annars:

„Hann (Giddens) sagði lykilatriði fyrir háskóla, vildu þeir þróast og dafna, að þeir fengju að afla sér tekna með skólagjöldum. Það væri borin von, að unnt væri að auka ríkisútgjöld og þar með skattheimtu í samræmi við auknar fjárþarfir háskóla, sérstaklega þar sem hin alþjóðlega samkeppni þeirra byggðist á því að öflugustu skólarnir gætu aflað sér mikilla tekna með skólagjöldum. Er þetta sú stefna sem hann fylgir sem rektor LSE og hefur kynnt rækilega, hann er því eindreginn talsmaður þeirrar stefnu, sem ríkisstjórn Tonys Blairs hefur fylgt að innheimta í fyrsta sinn skólagjöld af öllum, sem innrita sig í breska háskóla.“

Rektor og forystumenn Stúdentaráðs Háskóla Íslands eru ósammála Giddens - þeir vilja komast í fremstu röð og skattar verði hækkaðir til þess að ná því marki. Skyldi Stefán Ólafsson prófessor vera sömu skoðunar?

Félagsvísindastofnun Háskóla Íslands kannaði fylgi flokka hér í Reykjavík strax að loknu prófkjöri Samfylkingarinnar og þá naut hún stuðnings 40,7% borgarbúa en Sjálfstæðisflokkur 45,6% og báðir áttu að fá 7 borgarfulltrúa. Í dag birtir Gallup könnun, sem sýnir 52% fylgi Sjálfstæðisflokks og 34,5% fylgi Samfylkingarinnar.

Svona er sagt frá þessu á ruv.is:

„Gallup kannar líka fylgi í Reykjavík. Þar kemur í ljós að fylgi Samfylkingarinnar eykst þriðja mánuðinn í röð, þar mælist flokkurinn með 34,5% fylgi, eða hið mesta frá slitum R-listans. Fylgi við Sjálfstæðisflokk fer úr 55% í 52%. Samt fengi Sjálfstæðisflokkurinn hreinan meirihluta. Vinstri grænir í Reykjavík mælast með 7% fylgi, Framsókn með tæp 5%, og Frjálslyndir með 2%. Færu kosningar til borgarstjórnar á þann veg sem könnunin sýnir, fengi Sjálfstæðisflokkurinn 8 borgarfulltrúa, Samfylking 6, Vinstri grænir einn, en Framsókn og Frjálslyndir kæmu engum manni að. Svo mjótt var á munum milli sjötta manns Samfylkingar og níunda manns Sjálfstæðisflokks að aðeins munar einum svaranda.“

Ég feitletra þarna nokkur orð, mér finnst þau gefa til kynna að reynt sé að fegra niðurstöðuna fyrir Samfylkinguna, þegar augljóst er, að síðan 12. febrúar hefur fylgið snarfallið.

Var klukkan 15.00 í Skógarhlíð, þar sem opnuð var aðstaða fyrir bíla- og búnaðarþjónustu ríkislögreglustjóra. Þá rituðu þeir Haraldur Johannessen ríkislögreglustjóri og Georg Lárusson, forstjóri Landhelgisgæslunnar, undir samstarfsamning lögreglu og gæslu, sem ég staðfesti.

Á leiðinni heim heyrði ég í bílnum að Illugi Jökulsson futti vikulegan pistil á NFS og var að býsnast yfir því, að stofna ætti greiningardeild hjá lögreglunni. Hann taldi enga þörf á því, þar sem ógnin af hryðjuverkum væri bara ímyndun.

Illugi gaf sér, að ég hefði sagt, að greiningardeild væri nauðsynleg vegna hryðjuverkaógnar. Ég lagði hins vegar áherslu á skipulagða og alþjóðlega glæpastarfsemi. Skyldi Illugi einnig telja, að hún sé ekki að skjóta rótum hér á landi?

Staðreynd er, að sömu aðferðir lögreglu og beitt er gegn fíkniefnasölum gefast vel gagnvart skipulagðri og alþjóðlegri glæpastarfsemi og þær nýtast einnig gegn hryðjuverkum. Með því að leggja áherslu á greiningarþáttinn í starfi lögreglunnar er áréttað að hún skuli leggja mat á hættu á afbrotum en ekki aðeins rannsaka afbrot, sem hafa verið framin. Áhættugreining er lykilþáttur í árangursríku starfi lögreglu, hvað sem líður hryðjuverkaógn.

Ég var undrandi á því, að Illugi skyldi ekki hafa kynnt sér rökin að baki greiningardeildinni betur, úr því að hann kaus að flytja sérstakan pistil um málið. Illugi getur verið þeirrar skoðunar, að Íslendingum eða öðrum stafi engin ógn af hryðjuverkum - það eru einfaldlega engin rök gegn því, að lögð sé áhersla á greiningarþáttinn í störfum lögreglunnar.

Í gær ræddum við Egill Helgason um ástandið í Írak í Silfri Egils. Ef ég hefði haft þær tölur, sem ég las um í dag, á hraðbergi hefði ég nefnt þær í þættinum.

Brookings stofnunin í Washington er birtist sérstakan „Írak index“ til að fylgjast með þróun mála í Írak eftir innrásina þar og afstöðu almennings í landinu. Nýjasta skoðanakönnunin, sem er frá 13. febrúar, sýnir, að íraskur almenningur er bjartsýnn á framtíðina, þótt margt gerist til að draga úr honum kjarkinn. Þá er stuðningur við innrásina einnig ótrúlega mikill.

Spurt var: Telur þú, að mál þróist í rétta átt um þessar mundir í Írak? Já, sögðu 64% allra, sem spurðir voru; 76% Kúrda; 84% Sjíta; 6% Súnníta.

Spurt var: Með vísan til allra erfiðleika, sem þú kannt að hafa þolað frá innrás Bandaríkjamanna og Breta, telur þú persónulega, að það hafi verið þess virði að bola Saddam Hussein frá völdum? Já, sögðu 77% allra; 91% Kúrda; 98% Sjíta; 13% Súnníta.

Tæplega 80% Íraka telja innrásina hafa verið þess virði að losna við Saddam - Súnnítar telja sinn hlut greinilega mega vera betri.

Gestur Jónsson, höfuðverjandi Baugs, lætur sér ekki lengur nægja að krefjast þess, nú með skírskotun til álits dansks lögmanns, að ég hagi orðum mínum eins og hann telur nærgætið fyrir skjólstæðing sinn, í Kastljósi í kvöld agnúaðist Gestur einnig út í það, að norskur saksóknari skyldi hafa fengið grein birta í Morgunblaðinu sl. laugardag en frá henni sagði ég í dagbók minni þá.

Fréttablaðið birtir í dag frásögn af bústað breska forsætisráðherrans að Downing stræti 10 í tilefni af því, að Halldór Ásgrímsson forsætisráðherra var þar á dögunum. Ég var beðinn að segja eitthvað um húsið í blaðið, en hafði ekki tök á því. Hefði ég gert það, stæði þar líklega ekki, að Geir Hallgrímsson hefði verið þar árið 1974, því að hann var þar árið 1976.

Ég veit hins vegar ekki, hvort ég hefði haft tök á að leiðrétta það, sem mér sýndist haft eftir Steingrími Ólafssyni, upplýsingafulltrúa forsætisráðuneytisins, en hann segir mér, að sé hugarsmíð Fréttablaðsins, að Halldór Ásgrímsson sé „þriðji starfandi forsætisráðherra Íslands sem kemur í Downing-stræti.“

Ólafur Jóhannesson, forsætisráðherra 1971 til 1974, fór til London um miðjan október 1973 og hitti Edward Heath, forsætisráðherra Breta, í Downing stræti, þar sem þeir sömdu um lausn á deilunni vegna 50 mílna útfærslu fiskveiðilögsögunnar. Myndir í blöðum og bókum sýna Ólaf á þessum sögufræga stað.

Raunar má velta því fyrir sér, hvaða máli það skiptir í raun, hvort fleiri eða færri starfandi forsætisráðherrar Íslands hafi verið í Downing stræti, en úr því að lagst er í pælingar af því tagi, sérstaklega sé það er gert af hálfu opinberra talsmanna, ætti að leita af sér allan grun um hið rétta, áður en yfirlýsingar eru gefnar. Fyrst gleymdist heimsókn Steingríms Hermannsonar í húsið árið 1988 og í dag gleymir Fréttablaðið því, að Ólafur Jóhannesson var þar 1973.

Var klukkan 13.30 í Silfri Egils og ræddum við Egill einkum múslíma. Mið-Austurlönd, fjölmenningarsamfélagið og stöðu öryggismála í þessu ljósi.

Morgunblaðið birtir í dag grein eftur Morten Eriksen, saksóknara efnahagsbrotadeildar norsku lögreglunnar. Hann ræðir um þann dóm hæstaréttar að vísa frá 32 ákæruatriðum í Baugsmálinu. Norski saksóknarinna segir meðal annars:

„Sjálfstæði og hlutleysi fjölmiðla má ekki verða fyrir skakkaföllum þó upp komi grunur um refsiverða háttsemi eigenda þeirra en þetta er erfið staða og jafnvægisþraut sem blaðamönnum fréttamiðla tekst ekki alltaf jafnvel að leysa. Í því sambandi má benda á ægivald Silvios Berlusconis forsætisráðherra Ítalíu yfir ítölskum fjölmiðlum. Og að baki spinna vef sinn fjölmiðlaráðgjafar sem reyna að hafa áhrif alls staðar sem þeir ná til. Þannig er daglegt líf víða um heim.

Þrátt fyrir þetta má það ekki hafa nein áhrif á niðurstöður sakamála hvort hinir ákærðu hafi áhrif í stjórnmálum, fjölmiðlum eða atvinnulífi. Jafnt háir sem lágir eiga að njóta sama réttlætis og þar með talið að því er varðar refsingu.

Ástæðulaust er þó að vera með einhvern barnaskap. Í öllum samfélögum sjáum við að reynt er bæði að beita og misbeita völdum. Það fer eftir getu réttarríkisins til þess að sýna hlutleysi hvort það tekst eða ekki þegar sakamál eru tekin til meðferðar fyrir dómstólum.

Hinar ýmsu hliðar Baugsmála verða örugglega árum saman umfjöllunarefni, jafnt í fjölmiðlum sem á almennum og faglegum vettvangi. Það er styrkur lýðræðisins. Umræður, gagnrýni og sjálfsgagnrýni eru nauðsynlegar forsendur réttarríkisins og lýðræði í reynd. Ég ber mikla virðingu fyrir Hæstarétti Íslands sem hefur af mikilli samviskusemi metið þau atriði sem honum voru fengin til úrlausnar.

Það þarf þó engu að síður að fjalla um niðurstöðu hans. Verði eftir henni farið í öðrum ríkjum mun hún hafa umfangsmikil áhrif hvað meginreglur varðar, langt út yfir það sem Baugsmál snúast um, og gengur ótvírætt þvert á almennar kröfur um gerð ákæra á Norðurlöndum. Hvert ríki setur sér löggjöf en á mikilvægustu sviðum höfum við alltaf átt það margt sameiginlegt að samanburður getur verið gagnlegur, ekki síst vegna hinna mörgu alþjóðlegu tenginga.“

Lesa meira

Tók klukkan 16.00 þátt í athöfn við Skógarhlíð til að staðfesta flutning höfuðstöðva Landhelgisgæslu Íslands þangað.

Þegar ég hlustaði á það í Spegli RÚV, að því væri líkt við Watergate-hneyksli í Svíþjóð, að starfsmaður flokks sósíal-demókrata hefði ritað nafnlaus níðbréf um formann hægri flokksins og birt í fjölmiðlum, var mér hugsað til huglausu nafnleysingjanna á íslenskum innherjasíðum, sem ráðast með svívirðingum á nafngreinda menn. Mér er sagt, að á einhverri síðunni hafi nafnleysingjarnir meira að segja kvartað undan því, að þar væru engir málsvarar Sjálfstæðisflokksins - en að sögn virtust innherjarnir sjálfir helst vera stuðningsmenn Samfylkingarinnar eða einstakra forystumanna hennar.

Formaður sænska hægri flokksins vildi ekki sitja undir þessum persónulegu árásum nafnleysingjans og leitaði réttar síns - fyrr en varði kom hið sanna í ljós en Göran Persson, formaður flokks sósíal demókrata og forsætisráðherra, baðst afsökunar án þess að vilja greina frá nafni flokksstarfsmannsins, sem stóð að nafnlausu árásunum. Hér hefur þess ekki orðið vart, að ritstjórar skjóls fyrir nafnleysingja á netinu sýni sama hug og sænski forsætisráðherrann, sem vildi ekki bera ábyrgð á ritsóðanum.

Mér heyrðist, að Össur Skarphéðinsson væri að fjargviðrast yfir því á alþingi í dag, að Valgerður Sverrisdóttir, iðnaðar- og viðskiptaráðherra, gæfi ekki fjármálaeftirlitinu fyrirmæli um rannsókn á sölu Búnaðarbankans. Á sínum tíma ruku samfylkingarmenn upp á nef sér á þingi yfir því, að ég teldi réttarkerfið ekki hafa sagt sitt síðasta orð í Baugsmálinu. Var sú staðhæfing jafnvel talin fela í sér einhver fyrirmæli til dómstóla!

Málflutningi vegna átta ákæruatriða í Baugsmálinu lauk fyrir héraðsdómi í dag, en skýrslutaka og yfirheyrslur fyrir dómi hófust síðastliðinn mánudag. Ljósvakamiðlarnir gefa lélega mynd af því, sem hefur verið að gerast í réttarsalnum - raunar er Morgunblaðið eini fjölmiðillinn, sem veitir almenningi nokkra sýn á málið.

Baugsmiðillinn DV, sem lifir á viðfangsefnum dómstólanna, leiðir þetta stóra mál hjá sér.

Skrýtið var að lesa greinar þeirra Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur, formanns Samfylkingarinnar, og Steingríms J. Sigfússonar, formanns vinstri/grænna, í Morgunblaðinu í dag í tilefni af mati fyrirtækisins Fitch á þróun peningamála hér á landi. Það var engu líkara en blessað fólkið hefði himin höndum tekið, af því að Fitch lét ekki lengur við það eitt sitja, að hér væri allt eins og best yrði á kosið. Viðbrögðin sönnuðu enn, hve þessir stjórnmálamenn hafa lítið til málanna að leggja - þeir sitja og bíða eftir, að eitthvað  fari úr skorðum til að geta gert sér einhvern mat úr því. Hvar er frumkvæði þessara forystumanna?

Ég flutti erindi um stjórnskipun og stjórnsýslu í stjórnmálaskóla Sjálfstæðisflokksins klukkan 19.00 og svaraði fjölmörgum spurningum nemenda fram til klukkan 20.00.

Sagt var frá því i fréttum, að fundur Halldórs Ásgrímssonar forsætisráðherra með Tony Blair, forsætisráðherra Breta, væri fyrsti fundur íslensks forsætisráðherra með breskum starfsbróður sínum í Downing-stræti síðan Geir Hallgrímsson var þar í febrúar 1976 til að ræða við Harold Wilson um lausn á síðasta þorskastríðinu.

Ég var með Geir í þeirri ferð og sat fundi í Downing stræti en einnig í skrifstofu Wilsons í breska þinginu auk þess sem hann bauð til hádegisverðar að sveitarsetri breska forsætisráðherrans, Chequers. Ég sá í bókabúð í London nýjar dagbækur aðstoðarmanns Wilsons og þar var þessara funda Geirs og Wilsons getið oftar en einu sinni.

Kannski rekst einhver blaðamannanna, sem er að fylgjast með Halldóri í London á þessa bók og birtir okkur þá kafla úr henni, þar sem sagt er frá fundum þeirra Geirs og Wilsons.

Wilson sagði af sér embætti forsætisráðherra skömmu síðar og er mönnum enn ráðgáta, hvers vegna hann ákvað að gera það á þessum tíma og er nú verið að sýna sjónvarpsmynd um aðdraganda afsagnarinnar.

Stjórnmálasagan verður oft tilefni sjónvarpsmynda eða leikrita, þó átti ég ekki von á, að nokkrum hefði dottið að gera leikrit um stofnun og upphafsár Evrópusambandsins, en slíkt leikrit er nú sýnt í Hampstead-leikhúsinu í London. Ég gaf mér ekki tíma til að sjá það, enda gæti ég ímyndað mér, að margt efni annað væri meira spennandi - en leikritið byggist á störfum Roberts Schumanns, utanríkisráðherra Frakka, á sjötta áratugnum, sem ásamt Jean Monnet er talinn höfuðarkitekt Evrópusambandsins.

Hitti sendiherra Sviss og Liechtenstein gagnvart Evrópusambandinu og ræddi við þá um Schengen-málefni og EES.

Síðdegis var Schengen-ráðherrafundur og snerust umræður að mestu um, hve hátt gjald ætti að taka fyrir vegabréfsáritun, eftir að farið verður að gefa áritanir út með lífkennum og þar með auknum kostnaði.

Flaug frá  Brussel kl. 18.45 um London og hér var rétt skömmu eftir miðnætti.

Las í bresku blaði, að ákveðið hefði verið að loka sex hrafna við Tower í London inni af ótta við, að annars kynnu þeir að fá fuglaflensu, en í þau hundruð ára, sem þeir hafa verið turninum til verndar, hafa þeir aldrei fyrr verið lokaðir inni. Þess var getið, að tveir hrafnanna heiti Huginn og Muninn eins og hrafnar Óðins forðum daga.

Var á fundum í Brussel fram yfir hádegi með fulltrúum Evrópusambandsins til þess meðal annars að undirbúa ráðstefnur á vegum Evrópunefndar í sumar um EES-samninginn og Schengen-samstarfið.

Sendiráð Íslands er til húsa í hjarta ESB-stjórnarbygginganna og auðvelt á fá fólk úr þeim til fundar við sig - raunar má segja að staðarvalið gæti ekki verið betra með tilliti til þess.

Það vottaði fyrir slyddu í Brussel í dag og mér er sagt, að hér hafi rignt meira og minna frá jólum og eigi að rigna enn út þessa viku.

Ellefu ára afmælisdagur síðunnar bjorn.is er í dag og minnist þess í pistli, sem ég sendi frá mér í gær.

Það var heldur svalt í London fram yfir hádegi og var farið að rigna, þegar ég hélt þaðan til Brussel.

Lengi höfum við sjálfstæðismenn spáð því, að uppboðsstefna R-listans á lóðum undir forystu Samfylkingarinnar mundi bíða skipbrot og nú sýnist sú spá hafa ræst, ef marka má fréttir um, að Árni Þór Sigurðsson, vinstri/grænum, og sjálfur Alfreð Þorsteinsson Framsóknarflokki hafi snúist gegn stefnunni af þunga, eftir að í ljó kom, að sami byggingarverktakinn keypti 39 af 40 lóðum undir einbýlishús við Úlfarsfell.

Þegar R-listinn samdi um sölu lóða til verktaka á Norðlingaholti hét hann því, að úthluta ekki lóðum á lægra verði annars staðar - sala lóða í Grafarholti byggðist einnig á því að ná í sem mesta peninga. Öll lóðaskortsstefna R-listans hefur byggst á því að úthluta sem minnstu til að ná í hæst verð. Þetta höfum við sjálfstæðismenn bent á í mörg ár og nú springur þessi stefna framan í höfunda sína og þeir eru misjafnlega fljótir að hlaupa frá borði.

Í dag birtist viðtal við mig í Fréttablaðinu, þar sem ég segi frá störfum Evropunefndar.

Átti fund með fræðimanni um öryggis- og alþjóðamál í London og ræddum við íslensk, alþjóðleg og evrópsk öryggismál og hvernig áherslur hafa breyst bæði í hættumati og við framkvæmd stefnu í öryggismálum.

Á mörgum fundum og ráðstefnum um öryggismál á tímum kalda stríðsins sannfærðist ég um gildi þess að kynnast fræðilegri hlið öryggismálanna. Aðeins með því að líta til hennar er unnt að komast hjá því að vera bundinn af skammtímasjónarmiðum. Fræðimenn hafa ekki frekar en aðrir endilega rétt fyrir sér en þeir bregða ljósi á þróun og stöðu mála, sem auðveldar töku skynsamlegra ákvarðana um framtíðina.

Skrifa þetta frá London en þangað flaug ég síðdegis á leið á Schengen-ráðherrafund í Brussel auk þess sem ég ætla að hitta sérfróða menn um öryggismál hér í London og um Evrópumál í Brussel. Fyrir hádegi flutti ég ræðu um löggæslumál og svaraði fyrirspurnum á fundi sveitarstjórnarmanna og þingmanna Sjálfstæðisflokksins í Valhöll.

Les á mbl.is: Í nýrri könnun tímaritsins Frjálsrar verslunar kemur fram að Morgunblaðið er í hópi tíu vinsælustu fyrirtækja landsins og er það í fyrsta sinn sem blaðið er í þeim hópi. Fjölmiðlafyrirtækið 365 miðlar er í 23.-26. sæti. DV er efst á lista yfir þau fyrirtæki sem neikvætt viðhorf er til og 365 miðlar eru þar í tíunda sæti.

Ekkert um óvinsældir Baugsmiðilsins DV kemur mér á óvart og ekki hefur blaðið batnað neitt undir nýjum ritstjórum og enn má lesa um sorg fólks vegna þess, hvernig blaðið tekur á viðkvæmum einkamálum. Hvers vegna skyldi Baugsveldið telja sér til framdráttar að halda þessu blaði úti í þessum búningi?

Ræddi við þá félaga á síðdegisútvarpi Bylgjunnar um vændismál og greiningardeild lögreglunnar. Sagði hið sama og áður, að ég skildi ekkert í því, hvers vegna það væri gert að stórpólitísku máli hér, hvort setja ætti í íslensk lög sænsk lagaákvæði gegn götuvændi og mansali í Svíþjóð. Sagði einnig, að teldi ég nauðsynlegt að stofna hér öryggislögreglu eða leyniþjónustu mundi ég flytja frumvarp þess efnis á alþingi.

Þá kom ljósmyndari frá Fréttablaðinu og tók af mér myndir vegna viðtals um Evrópumál, sem mun birtast einhvern daginn í blaðinu. Ég tek heilshugar undir með þeim, sem segja, að ræða þurfi Evrópumálin. Bergljót Davíðsdóttir ritaði leiðara í DV þriðjudaginn 14. febrúar undir fyrirsögninni: Kominn tími til vitrænnar umræðu um ESB.

Bergljót vill greinilega að Ísland gangi í ESB og segir, að hér hafi ríkt „hundsleg þögn“ um málið, hvað svo sem það nú þýðir. Þetta er ekki hið eina skrýtna í þessum leiðara, þar sem hún hefur eftir Jóni Baldvin Hannibalssyni, að Davíð Oddsson hafi verið eini andstæðingur ESB-aðildar. Hvernig væri, að Bergljót, áhugamaður um vitræna ESB-umræðu og Jón Baldvin sjálfur rifjuðu upp ræður Jóns Baldvins sem utanríkisráðherra á tíma EES-samningaviðræðna? Þá kom ESB-aðild alls ekki til greina að mati Jóns Baldvins.

Bergljót segir: „Aðild hefur lengi verið á stefnuskrá Samfylkingarinnar og nú er lag.“ Lesendur hljóta að spyrja Bergljótu: Aðild að hverju? Eitt er víst, ekki að Evrópusambandinu. Bergljót telur, að samningar Maltverja um veiðar smábáta við eyju sína vísi okkur áhyggjulausa leið inn í ESB. Þá telur hún, að í Noregi séu „uppi háværar raddir um inngöngu í Evrópusambandið.“ Það eru þó ekki nema nokkrir mánuðir síðan mynduð var ríkisstjórn í Noregi, sem ætlar ekki að sækja um ESB-aðild á þessu kjörtímabili.

Spyrja má: Hver hefur gagn af svona vitrænni umræðu?