Var á borgarstjórnarfundi til 16.30, þegar ég fór í Lögregluskóla ríkisins, þar sem Hafsteinn Gunnar Hafsteinsson hafði skipulagt námskeið með erlendum sérfræðingum í sáttamiðlun fyrir lögreglumenn og var það fjölsótt.  Unnið hefur verið að þessu verkefni í um það bil þrjú ár og nú er það að komast á framkvæmdastig meðal lögreglumanna og síðan almennings.

Á meðan ég sat borgarstjórnarfundinum var einkum rætt um stefnu í samgöngumálum, sem af hálfu R-listans einkennist af andúð á fjölskyldubílnum og óskum um að borgarbúar gangi, hjóli eða fari í strætó. Ein hugmyndin er sú, að borgarbúar fari inn á vefsíðuna www.samferda.is og skoði, hvort einhver nágranni þeirra er að fara í sömu átt og þeir og biðji um far - með þessu verði dregið úr umferð fjölskyldubíla í borginni. Þá vöktu R-listamenn máls á því, að erlendis væri fólki greitt fyrir að nota ekki bíl. Auk þess vilja þeir, að  borgarstarfsmenn greiði undir á stæðum við vinnustaði þeirra og nemendur í framhaldsskólum og háskólum greiði undir bíla sína, komi þeir á þeim í skólana. Helst er að skilja, að þessi gjöld verði innheimt í því skyni að aftra fólki frá því að nota bíla eða til að tryggja hreyfanleika á stæðunum.

Í stefnunni kemur fram, að sóknarfæri felist í því fyrir Strætó bs., að fólki gefist kostur á því að taka reiðhjólið með sér í vagninn - en um það bil 4% ferða höfuðborgarbúa eru með almenningssamgöngum og hlutdeild hjólreiða er 2% - ætlunin er að strætónotkun aukist í 8% á næstu 20 árum og hjólreiða í 6% á næstu 20 árum.

Strætónotkun hefgur dregist jafnt og þétt saman á þeim 12 árum, sem R-listinn hefur verið að berjast gegn fjölskyldubílnum - en nú á sem sé að snúa vörn í sókn með hinni nýju stefnu. Í stefnuskjalinu segir: „Benda skal fólki á að það getur verið sannkallaður gæðatími að ferðast streitulaust með börnum sínum í strætó.“ Þar segir einnig: „Lífið milli húsanna er borgarbúum mikilvægt þar sem göngustígar og gangstéttir stuðla að lifandi umhverfi og auka félagsleg tengsl.“ Ég vek athygli á hinum feitletruðu orðum, sem eru til staðfestingar á vilja R-listans til kynna nýjan lífsstíl.

Þegar kostir hinnar nýju stefnu hafa verið kynntir segir með nokkrum trega í skjali R-listans: „Einkabíllinn er þó (feitlr. mín Bj. Bj.) nauðsynlegur mörgum heimilum....“ Og síðan: „Gjaldfrjáls bílastæði hvetja auk þess til notkunar einkabíla og eru beinir styrkir til starfsmanna sem koma til vinnu sinnar á bíl.“ Hvað skyldi gjald á bílastæðum þurfa að verða hátt að mati R-listans til að ekki sé um styrk til starfsmanna að ræða, ef þeir leggja bíl á lóð vinnuveitanda síns?

Lesa meira

Vegna utanferðar í síðustu viku las ég ekki blöðin sem skyldi en eftir að mér hafði verið bent á, að Þorsteinn Pálsson hefði skrifað góðan leiðara í Fréttablaðið föstudaginn 12. maí til að setja ofan í við Berlingske Tidende vegna skrifa blaðsins um Árna M. Mathiesen fjármálaráðherra, fletti ég blaðinu. Leiðarinn var ágætur.

Þegar ég hafði lesið hann sá ég til mín vísað í ritstjórnarhorni á skoðanasíðu Fréttablaðsins og þar sagði einhver með netfangið bjorn@frettabladid.is: „Hitt vekur athygli að í færslu á netsíðu sinni á miðvikudag (10. maí) segist Björn vita að Blaðið hafi rætt við Gísla (Helgason varaborgarfulltrúa frjálslyndra). Er það degi áður en viðtalið birtist. Strengurinn milli Björns og Blaðsins virðist því stuttur.“

Þarna sá ég sem sagt, að fimmtudaginn 11. maí hefði Blaðið birt viðtal við Gísla Helgason og spurt hann um þá tillögu hans að flytja Reykjavíkurflugvöll á Álftanes, forsetann í Viðey og íbúa Álftaness í viðlegubúðir á varnarsvæðinu á Keflavíkurflugvelli. Ég hafði vakið máls á þessari tillögu Gísla hér á síðunni 5. maí, sama daginn og grein hans birtist í Fréttablaðinu, og síðan undrast ég 8. maí, að enginn fjölmiðill skuli hafa vakið máls á tillögu Gísla sem fréttaefni. Mér barst síðan ábending um, að Blaðið hefði sagt frá tillögu Gísla og sagði ég frá því hinn 10. maí. Þau orð túlkar blaðamaður Fréttablaðsins á þann furðulega hátt, að ég hafi vitað um óbirt viðtal Blaðsins við Gísla og dregur síðan af því ályktun um stuttan streng á milli mín og Blaðsins. Þessi barnalega blaðamennska dæmir sig sjálf.

En hvað segir Gísli Helgason í viðtali við Blaðið? Hann staðfestir, að hann telji flugvöll eiga heima á Álftanesi - þrátt fyrir þessa skoðun sína segist hann sammála stefnu flokks síns í flugvallarmálinu, það er að flugvöllurinn verði í Vatnsmýrinni! Hann hafi skrifað grein sína í Fréttablaðið „meira í gríni en alvöru" og hún sé alls ekki „tákn um kofning innan F-listans.“ Með grein sinni „hafi hann viljað gagnrýna þá mikl(u) áherslu sem umræðan um flugvöllinn hafi fengið í aðdraganda kosninga.“ Greinin sé „háðsádeila á alla þessa umræðu. Mér finnst umræðan orðin svo yfirgengileg að hún er byrjuð að skyggja á mikilvægari málaflokka.“

Spyrja má, hvort viðtalið við Gísla sé eins og grein hans meira grín en alvara, því að í hverju orði ræðst hann í raun að Ólafi F. Magnússyni, efsta manni F-listans, sem lítur á flugvöllinn í Vatnsmýrinni sem sitt helsta haldreipi í kosningabaráttunni - umræður um flugvöllinn séu einmitt til þess fallnar að styrkja stöðu sína og F-listans.

 

Gleðilegt var að heyra féttina um, að Þjóðminjasafnið sé eitt þriggja safna, sem Evrópuráð safna heiðrar í ár fyrir framsúrskarandi sýningu. Viðurkenningin staðfestir enn, hve vel tókst til við endurreisn safnsins. Það var eitt helsta árásarefni pólitískra andstæðinga minna á mig sem menntamálaráðherra, að safninu skyldi lokað í nokkur ár, svo að húsakostur þess yrði gerður sem best úr garði auk þess sem sérstaklega skyldi vandað til nýrrar sýningar safnsins og allir munir þess skráðir og forvarðir.

Ég óska Margréti Hallgrímsdóttur þjóðminjaverði og samstarfsfólki hennar innilega til hamingju.

Flaug frá Helsinki kl. 12.30 til Stokkhólms og þaðan með Icelandair á áætlun klukkan 14.10 en lent var 15. 15 á Keflavíkurflugvelli - hafði þá farið í sex flugferðir síðan ég hélt utan á fimmtudag.

Ég keypti mér frönsk blöð á flugvöllunum til að kynna mér stöðuna í Clearstream-málinu. Það sýnist versna fyrir þá Jacques Chirac forseta og Dominique de Villepin forsætisráðherra eftir því sem meiri upplýsingar berast um afskipti þeirra. Upplýsingarnar bera þess merki, séu þær sannar, að þeir hafi beint rannsókninni að Nicolas Sarkozy innanríkisráðherra og líklegum forsetaframbjóðanda á næsta ári. Sarkozy er sagður hafa velt fyrir sér að segja af sér ráðherrembætti en í dag bárust fréttir um, að hann ætlaði að sitja áfram.

Fréttir í ljósvakamiðlunum hér heima bera þess merki, að hiti sé að færast í kosningabaráttuna til sveitarstjórna. Ég fagna því, hve sjálfstæðismenn hér í Reykjavík og annars staðar halda vel á málum.

Mér barst tölvupóstur úr Fljótshlíðinni, sem ég las á Arlanda flugvelli við Stokkhólm, þar sagði, að gimbrin mín væri borin og nú ætti ég svartan, hyrndan hrút.

Séra Toshiki Toma, prestur innflytjenda, sem ég nefndi hér á síðunni 6. maí sendi mér tölvubréf í dag og segir, að það hafi verið kæruleysi hjá sér að titla sig sem prest, þegar hann var að finna að stefnu Samfylkingarinnar gagnvart innflytjendum, enda væri hann orðinn vinsuti/grænn. Ábending mín um þetta efni hafi verið rétt.

Sat fund dómsmálaráðherra Eystrasaltslandanna í Kóli í Finnlandi en þar var rætt um lögreglusamstarf.

Varð að gista í Helsinki á heimleið og notaði tímann til að fara í stærsta kvikmyndasal Finnlands og horfa þar á Mission Impossible III á stærsta tjaldi, sem ég hef séð. Myndin stóð undir væntingum sem spennandi sumarsmellur.

Flaug til Ósló með Icelandair, vélinni seinkaði um klukkustund, sem varð til þess, að ég missti af framhaldsflugi til Helsinki og þaðan í áttina að Kolí í Finnlandi. Seinkaði komu minni þangað um sex tíma.

Lærdómsríkt er að fylgjast með því af hvílíku offorsi ráðist er að starfsmönnum Kastljóss af Baugsmönnum og málsvörum þeirra. Öll fjölmiðlahlið Baugsmálsins er sérstakt rannsóknarefni, sem ekki kemur til kasta löglærðra dómara. Væntanlega taka einhverjir fjölmiðlalærðir hana til skoðunar og halda þeim þætti málsins saman.

Nú er þau komin í hár saman Ólafur F. Magnússon frambjóðandi frjálslyndra, og Kolbrún Halldórsdóttir, þingmaður og kosningastjóri vinstri/grænna í Reykjavík, á síðum Morgunblaðsins. Þau eru að metast um umhyggju sína fyrir umhverfinu. Eftir að þessir sjálfskipuðu umhverfissinnar neituðu að styðja þá tillögu okkar sjálfstæðismanna, að áformin um flutning Háskólans í Reykjavík á svæðið milli Nauthólsvíkur og Öskjuhlíðar færu í umhverfismat, hætti ég að hlusta eftir því, sem frjálslyndir og vinstri/grænir höfðu að segja um umhverfismál í borgarstjórn Reykjavíkur.

Ég skil ekki, hvernig sú stefna Ólafs F. Magnússonar að hafa flugvöllinn í Vatnsmýrinni þykir trúverðug, þegar litið er til þess, að hann vill Háskólann í Reykjavík við austurenda flugvallarins og í raun ofan í flugvallarsvæðið, sé til dæmis litið til athafnasvæðis flugdeildar Landshelgisgæslu Íslands. Mér heyrist ein af röksemdum Ólafs F. vera, að hann vilji flugvöllinn áfram á sínum stað vegna öryggismála og sjúkraflugs. Hvernig fer sú skoðun saman við það, að Háskólinn í Reykjavík ryðjist inn á athafnasvæði þyrlusveitar landhelgisgæslunnar?

Mér var bent á, að Blaðið hefði rætt um þá undarlegu kröfu varamanns Ólafs F. í borgarstjórn, að flugvöllurinn yrði fluttur á Álftanes og fólkið þaðan í viðlagabúðir á Keflavíkurflugvelli og forsetinn til Viðeyjar. Hvers vegna skyldi Ólafur F. hvergi spurður um þessa skoðun varamanns síns? Eða hvernig hann ætlar bæði að hafa Háskólann í Reykjavík og flugvöllinn á sama stað?

Andmæli Baugsmanna vegna þess að sagt er frá Baugsmálinu í Kastljósi, eins og gert var í gær og að nýju í kvöld, koma mér ekki á óvart í ljósi þess, hve þeim hefur verið mikið kappsmál að hindra, að ég geti skrifað um Baugsmiðlana eða sagt skoðun mína á mönnum og málefnum, þar á meðal Baugsmönnum. Ákærur og málaferli vegna þeirra, sem ég hef ekki rætt á neinn hátt efnislega, áttu að leiða til þess að mati málsvara Baugs, að ég mætti ekki ræða um neitt, sem snertir þetta risavaxna fyrirtæki.

Það sem kemur á óvart er, að fjölmiðlaumræður af hálfu Baugsmanna séu svo miklar, því að fyrir ekki svo löngu virtist sú lína hafa verið lögð af forstjóra Baugs, að málið skyldi ekki rekið í fjölmiðlum.

 

Blaðið birti í dag pistil minn um spennuna í frönskum stjórnmálum. Clearstream-málið heldur áfram þar í landi, því að dómararnir, sem eru að rannsaka það, hafa ekki lokið störfum og eru að leita sannleikans um það, hver það var, sem kom þeim söguburði af stað, að Nicolas Sarkozy innaríkisráðherra væri með leynireikning og féð á honum tengdist sölu á sex herskipum til Tævans.

Mig undrar, að enginn fjölmiðill skuli gera neitt með þá tillögu Gísla Helgasonar, varaborgarfulltrúa F-listans, sem birtist í grein í Fréttablaðinu, að flytja skuli flugvöllinn úr Vatnsmýrinni á Álftanes en forseti Íslands skuli fluttur í Viðey og íbúar á Álftanesi í viðleguhús á varnarsvæðinu á Keflavíkurflugvelli, þar til þeir geti sest að í Vatnsmýrinni. Af fálæti fjölmiðla má ráða, að þeir vilji ekki koma F-listanum illa, en hann segir það sér helst til ágætis, að flugvöllurinn eigi að vera áfram í Vatnsmýrinni. Spyrja má, hvort fjölmiðlar hefðu þagað þessu þunna hljóði, ef framsóknarmenn ættu í hlut, en í fjölmiðlum er því mjög hampað, að ágreiningur er milli framsóknarmanna um, hvort flytja eigi flugvöllinn út á Löngusker.

 

Jónmundur Guðmarsson, bæjarstjóri á Seltjarnarnesi, sagði í útvarpsfréttum í dag, að í umræðum Reykvíkinga um framtíðarflugvöll á Lönguskerjum hefði gleymst eitt mikilvægt atriði, að skerin væru hluti af Seltjarnarnesi en ekki Reykjavík. Og þessi flugvöllur, sem er aðalkosningamál Björns Inga Hrafnssonar og Framsóknarflokksins í borgarstjórnarkosningunum í Reykjavík - sjálft þjóðarsáttarmálið - hvernig má þetta vera?

Jakob Björnsson, fyrrverandi orkumálastjóri, var í Silfri Egils í dag og fór á kostum, þegar hann ræddi um metsölubókina Draumalandið eftir Andra Snæ Magnason, en að sögn Egils er Jakob höfuðhugmyndafræðingur þess, sem Andri Snær andmælir. Mér finnst, að það þurfi mjög sterk rök til að hrekja það, sem Jakob sagði í þættinum og ég er honum innilega sammála, þegar hann leggur áherslu á, að í þessu efni er ekki unnt að ræða um annaðhvort/eða - það er nýtingu raforku til álframleiðslu/eða eitthvað annað. Miklu nær sé að ræða um bæði/og.

 

Vorum klukkan 14.00 í Björkinni á Hvolsvelli með fjölda annarra, sem tóku þátt í að opna kosningaskrifstofu sjálfstæðismanna í Rangárþingi eystra, en mér var boðið þangað sem heiðursgesti og sagði ég nokkur orð af því tilefni - lét ég þess getið, hve vel hefði verið tekið á móti okkur Rut í Fljótshlíðinni og hve spennandi hlyti að vera að sitja í sveitarstjórn í sveitarfélagi, sem væri að breytast jafnört og Rangárþing eystra - ef áfram yrði jafnvel stjórnað á næsta kjörtímabili með þátttöku Sjálfstæðisflokksins og gert hefði verið á því, sem nú væri að líða, þyrfti engu að kvíða.

Á þeim fjórum árum, sem við höfum átt okkar annað heimili hér fyrir austan, hafa breytingar orðið mjög örar og nú má segja, að nýjum húsum fjölgi vikulega.

Ég nefndi einnig, hve mikilvægt væri að leggja rækt við menningarlegan arf til að styrkja okkur í samtímanum og hann væri vissulega ríkulegur í Rangárþingi - hvort heldur litið væri til Njálssögu eða Fjölnismanna, en á næstu ári yrðu 200 ár liðin frá fæðingu sr. Tómasar Sæmundssonar og færi vel á því að minnast hans og Fjölnismanna með vísan til prestsþjónustu sr. Tómasar á Breiðabólstað en þaðan ritstýrði hann Fjölni.

Kosningahátiðin var ánægjuleg og veitingar glæsilegar. Frambjóðendur á lista sjálfstæðismanna eru nýir og í forustu er Unnur Brá Konráðsdóttir lögfræðingur, sem flutti góða ræðu í Björkinni eins og þau sr. Halldór Gunnarsson í Holti og Drífa Hjartardóttir, alþingismaður. Þá ar kynnt glæsilegt kosninga- og stefnublað sjálfstæðismanna, sem frambjóðendur ætla að bera í hvert hús.

Veðurblíðan var svo mikil í morgun, að við gátum borðað morgunverðinn utan dyra í sólinni.

Var kl. 14.30 á hótel Nordica og tók við fyrsta hefti af blaðí Félags ábyrgra feðra.

Tvær blaðagreinar vöktu sérstaka athygli mína í dag.

Sagt hefur verið, að nú sé lag fyrir kjósendur í Reykjavík, til að gera upp hug sinn til flugvallar í Vatnsmýrinni, vegna þess að F-listinn og Ólafur F. Magnússon bjóði þann skýra kost, að flugvöllurinn verði þar áfram, fái listinn einhverju ráðið eftir kosningar.

Björn Ingi Hrafnsson, frambjóðandi Framsóknarflokksins, mun hafa vegið nærri Ólafi F. í Kastljósi á dögunum, þegar hann sagði Ólaf F. ekki hafa verið fráhverfan flugvelli á Lönguskerjum - þjóðarsáttarflugvelli framsóknar, þar til í gær að Hjálmar Árnason, þingflokksformaður framsóknar, rauf sáttina. Við orð Björns Inga reiddis Ólafur F. og sagði framsóknarmanninn lygara og það oftar en einu sinni.

Gísli Helgason, formaður Blindrafélagsins, hefur verið varamaður Ólafs F. í borgarstjórn á þessu kjörtímabili og setið nokkra borgarstjórnarfundi. Hann ritar grein í Fréttablaðið í dag undir fyrirsögninni: Flugvöllinn burt. Og það er ekki nóg með, að Gísli vilji flugvöllinn burt úr Vatnsmýrinni, hann vill einnig alla íbúa á Álftanesi á bak og burt, svo að leggja megi flugvöll á nesinu, það ætti að leggja fram áætlun um að rýma nesið og síðan segir Gísli: „Fólkið sem þar býr (á Álftanesi) gæti fengið viðleguíbúðir í yfirgefnum byggingum hersins á Keflavíkurflugvelli. Landið þar sem Reykjavíkurflugvöllur er nú ætti að láta Álftanesbúa hafa og þannig væri byggðin þétt verulega í höfuðborginni. “ Gísli vill jafna Bessastaði við jörðu í þágu nýs flugvallar og flytja forseta Íslands út í Viðey. Hann segir: „Bessastaðir eru því miður tákn kúgunar og yfirgangs til margra alda.“

Gísli vill taka nýjan flugvöll á Álftanesi í gagnið árið 2011 og jafnfram flytja þá forsetasetrið í Viðey og rökstyður ártalið þannig: „Það væri verðugt áð sýna 300 ára minningu Skúla Magnússonar landfógeta virðingu með þessum hætti.“

Lesa meira

Vegna þess að varamaður er fyrir mig á þingi, hef ég ekki þurft að vera þar í dag, þegar verið er að búa sig undir að fresta fundum þess fram yfir 27. maí, eða sveitarstjórna-kjördag.

Helsta slagorð Björns Inga Hrafnssonar, frambjóðanda Framsóknarflokksins til borgarstjórnar, er, að þjóðarsátt sé um Löngusker - auglýsir hann þetta grimmt. Auglýsingin hefur þó ekki sannfært Hjálmar Árnason, þingflokksformann framsóknar, sem ekki er sama sinnis og Björn Ingi og rauf þannig þjóðarsáttina. Raunar skil ég ekki, hvernig Birni Inga dettur í hug að kenna þetta stefnumál sitt við þjóðarsátt.

Rætt var við Dag B. Eggertsson í fjölmiðlum fram eftir degi um þá hugmynd Þyrpingar, fasteignafélags, og Minjaverndar, fasteignafélags, að flytja húsin í Árbæjarsafni út í Viðey til að Minjavernd gæti sinnt endurreisn þeirra þar og Þyrping reist sérbýlishús á Árbæjarlandinu. Hefði mátt ætla, að engum hefði áður dottið í hug að nýta Viðey undir gömul hús - en hugmynd um það er síður en svo ný á nálinni. Dagur talaði um málið eins og það væri til þess fallið að afla honum atkvæða - ég held, að það sé borin von, hvað sem hugmyndinni sjálfri líður.

Hlaut í dag þann heiður að vera sæmdur gullmerki Landssambands lögreglumanna nr. 8 „fyrir frábær störf í þágu lögreglumanna“ fyrstur manna utan raða lögreglunnar. Þykir mér þetta góð og mikil viðurkenning. Þetta gerðist á þingi Landssambands lögreglumanna, sem haldið var í Munaðarnesi. Þar flutti ég ræðu klukkan 18.00 og sat síðan kvöldverð þingfulltrúa, þar sem okkur Óskari Bjartmarz, yfirlögregluþjóni og fyrrverandi formanni landssambandsins voru veitt gullmerkin auk þess sem félagsmenn voru heiðraðir með brons og silfurmerkjum.

Klukkan 09.00 flutti ég setningarræðu á norrænni björgunarráðstefnu á hótel Loftleiðum.

Í hádegi var 30. fundur Evrópunefndar.

Ingvi Hrafn Óskarsson settist sem varamaður fyrir mig á þing, þegar ég fór til Frakklands, svo að ég þarf ekki að hafa hugann við atkvæðagreiðslur á þinginu.

Það var stuttur borgarstjórnarfundur í dag - þar sem gengið var frá reikningum borgarinnar. Þeir eru brenndir sama merki og öll fjármálastjórn R-listans - skuldirnar hækka og útgjöldin.

Öll meginstefnumál okkar sjálfstæðismanna fyrir kosningarnar 27. maí hafa verið kynnt og bera þau þess merki, hve vel hefur verið vandað til allra verka undanfarin ár af einhuga borgarstjórnarflokki, þar sem allir leggja sig fram sem þeir mega til að ná sem bestum árangri. Hefur verið einstaklega ánægjulegt að hafa fengið tækifæri til að starfa í þessum samhenta hópi síðustu fjögur ár og á hann svo sannarlega skilið að fá góðan hljómgrunn í komandi kosningum.

Ég bætti nokkrum myndum úr Frakklandsferðinni inn á myndasíðuna hér á vefsíðunni - bæði þar sem um er að ræða opinberar myndir og úr einkalífinu.

Ókum af stað frá Les Murs í bílaleigubíl um kl. 08.30 og vorum komin á Charles de Gaulle flugvöll við París um kl. 11.00. Vélin fór á loft um 14.30 og lenti á Keflavíkurflugvelli þremur tímum síðar eða 15.30 á íslenskan tíma.

Skálholtskvartettinn hélt klukkan 17.00 tónleika í klausturkirkjunni í Messey, smábæ milli Vierzon og Bourges, og voru um 300 manns í þéttsetinni kirkjunni og fögnuðu kvartettinum með innilegu lófataki. Síðan var opnuð sýning á íkonum og trúarlegum mósaíkmyndum en þar mælti Tómas Ingi Olrich, sendiherra í Frakklandi, nokkur orð fyrir hönd íslensku þátttakendanna í þessum hátíðarhöldum.

Bókasafnið í Les Murs er eitt hið stærsta, sem ég hef séð í einkaeign og kennir þar margra grasa, þannig að mér leiddist ekki á meðan kvartettinn var að æfa sig. Hitinn var ekki mikill miðað við árstíma milli 10 og 15 gráður en gott var að sitja í sólinni innan múra sveitasetursins, sem má rekja allt aftur til 100 ára stríðsins eða sex til sjö hundruð ár aftur í tímann. Þar er myndarlegur dúfnaturn en stærð slíkra turna gefur til kynna landareign þess, sem setrið átti, því að dúfurnar voru notaðar til að afla frétta og flytja fyrirmæli landeigandans til leiguliðanna.

Auk þess að kynna mér bókasafnið reyndi ég að átta mig á Clearstream-málinu, sem nú ber hæst í frönskum stjórnmálum.

Fór með lest klukkan 12.50 til Vierzon um 200 km beint í suður af París og þaðan til smábæjarins Meneau, þar sem Skálholtskvartettinn var að æfa í Les Murs, sveitasetri Jaap Schröder fiðluleikara en auk hans eru Rut, kona mín í kvartettinum, Svava Bernharðsdóttir, víóluleikari, og Sigurður Halldórsson, sellóleikari, í kvartettinum.

Klukkan 11.00 fundur með Michele Alliot-Marie varnarmálaráðherra í skrifstofu hennar, eftir að við höfðum hlýtt á þjóðsöngva landanna og gengið fram hjá heiðursverði sveita úr landher, sjóher og flugher Frakka.

Fundir í París frá kl. 09. 30 til 19.15 með: Yfirmanni lögreglusveitar gegn skipulagðri glæpastarfsemi, yfirmönnum öryggislögreglunnar DST, Brice Hortefeux, varainnaríkisráðherra, yfirmönnum útlendingaeftirlits (OFORA) og yfirmanni landamæralögreglunnar.

Flugum frá París til Brest á Bretagne-skaga og kynntumst starfsemi flotastöðvar Frakka þar, björgunarmiðstöð, lögreglustörfum á hafinu og björgunarhlutverki öflugs dráttarbáts. Komum aftur um klukkan 22.30 til Parísar

Flaug til Parísar og lenti þar um 13.30. Sat klukkan 16.00 fund með fulltrúum frá Eurocopter til að ræða þyrlumál landhelgisgæslunnar.

Frambjóðendur Sjálfstæðisflokksins til borgarstjórnar kynntu í dag stefnu sína í málefnum fjölskyldu og skóla. Stefnan er samhljóma málflutningi okkar í borgarstjórn á þessu kjörtímabili og einkennist af viðleitni til að skapa borgurum val í stað þess, að þeim sé skammtað eitthvað af yfirvöldum eins og vinstrisinnum er svo tamt að gera, enda telja þeir sig margir hverjir vita betur, hvað einstaklingnum sé fyrir bestu heldur en einstaklingurinn sjálfur.

Stefnan skiptist í fjóra meginþætti:

• Tími til að tryggja val um örugga vistun frá því fæðingarorlofi lýkur.
• Tími til að tryggja börnum okkar betri menntun.
• Tími til að samræma skólanám barna og íþrótta- og tómstundastarf.
• Tími til að tryggja fjölskyldum fyrsta flokks borgarumhverfi.
• Auðvelt er að kynna sér hana á vefsíðunni www.betriborg.is

The Economist birtir nú um helgina sérstaka úttekt á því, sem blaðið kallar nýja miðla. Þar er sagt frá upphafi bloggsins og enska orðið blog rakið til ársins 1997, þegar Jorn Barger kallaði vefsíðuna sína „weblog“. Árið 1999 fór annar vefsíðumaður í orðaleik og braut orðið í tvennt með því að segja „we blog“ - síðan varð til nýtt fagorð - blog - sem bæði er sögn og nafnorð á ensku. Á íslensku segjum við blogg og að blogga.

Fagorðið vísar til vefsíðu, þar sem eigandinn færir reglulega inn nýtt efni, oft stutt, en ekki endilega, og með vísunum í annað blogg eða vefsíður.

Við skilgreiningu á bloggi er einnig vísað til efnistaka. The Economist nefnir Dave Winer, hugbúnðarfræðing, til sögunnar, þar sem hann telji sig allra manna lengst hafa haldið úti samfelldu bloggi eða frá árinu 1997. Hann lýsir bloggi á þann veg, að það sé „óritstýrð rödd eins manns“- helst leikmanns. Blogg einkennist með öðrum orðum almennt af hráum upprunaleika og sérkennum höfundarins. Með þessu er því hafnað, að síður frá fyrirtækjum, almannatengslafólki og dagblöðum falli undir blogg. Winer segir, að komi ritstjóri að því að ákveða efni á síðunni sé ekki lengur um blogg að ræða.

Þegar ég las þessa lýsingu, sá ég, að ég hef haldið blogg-síðu samfellt úti lengur en Dave þessi Winer, því að eins og lesendur bjorn.is geta staðfest með því að fara inn á pistlana mína, var hinn fyrsti þeirra settur á síðuna 19. febrúar 1995. 

Ég fann Dave Winer á netinu og síðuna, sem hann hefur haldið úti síðan í apríl 1997 undir veffanginu http://www.scripting.com . Lesendur geta því kynnt sér hana sjálfir. 

Um kvöldmatarleytið voru atkvæðagreiðslur í þinginu til að koma frumvarpi félagsmálaráðherra um frjálsa för verkafólks til nefndar. Afgreiðsla málsins þarf að vera hröð, þar sem hinar nýju reglur eiga að taka gildi 1. maí. Áður en gengið var til atkvæðagreiðslunnar lauk annari umræðu um frv. til laga um RÚV.

Í blöðum birtast nú auglýsingar frá 365-miðlum (Baugsmiðlunum) gegn RÚV-frumvarpinu og eru þar birtir neikvæðir kaflar úr umsögnum Viðskiptaráðs Íslands og Samtaka atvinnulífsins um frumvarpið. Óvenjulegt er, að gripið sé til þessara ráða í því skyni að hafa áhrif á þingmenn við afgreiðslu mála, svo að ekki sé nú minnst á, hve þetta er sérstakt, þegar auglýsandinn ræður yfir allt að 70% fjölmiðla í landinu og hefur lagt undir sig allt sviðið eins og ég benti á í pistli mínum á dögunum.

Sumir stóreignamenn eira engum keppinauti sínum neins og leggja ofurþunga á hagsmunagæslu sína, ef þeir telja minnstu líkur á, að staða keppinautarins styrkist, þótt markaðshlutdeild hans sé ekki mikil.

Félagar mínir í þinginu, sem hafa fylgst með umræðunum um RÚV, eru undrandi á því, hve langt vinstrisinnar ganga til að hefta framgang þessa frumvarps um RÚV og velta fyrir sér, hvernig á því standi, að þeir vilji ekki, að RÚV fái tækifæri til að ná áttum við gjörbreyttar markaðsaðstæður.

Ég hef áður hér á síðunni vakið máls á því, að ekki sé það neinum málstað sérstaklega til framdráttar, að Björgvin G. Sigurðsson, þingmaður Samfylkingarinnar, taki hann upp á sína arma, en í þessu máli mun Björgvin einmitt hafa gengið lengst í að enduróma 365 boðskapinn.

 

Gleðilegt sumar!

Rut heyrði í lóu í Öskjuhlíðinni í gær og í dag sáum við lóubreiðu á túni í Fljótshlíðinni auk þess voru tjaldshjónin komin í hlað. Mér var sagt, að önnur gimbrin mín væri með lambi, svo að nú hef ég hag af því, ef þingi lýkur fyrir sauðburð og get sett mig í spor þeirra, sem þess óska. Líklega er það þó borin von, þar sem málþóf er vegna RÚV og svo krefst Ögmundur Jónasson, vinstri/grænum þess, að öllum málum verði ýtt til hliðar og tekið til við að ræða um efnahagsmálin.

Ég sé að Berlingske Tidende heldur áfram að ræða um íslensk efnahagsmál og ræðir í dag um, að sumir Íslendingar telji evruaðild allra meina bót, þar á meðal forsætisráðherrann og nú sé betra tækifæri en nokkru sinni til að ræða um aðild að evrulandi, af því að Davíð Oddsson hafi eftir margra ára stjórnarforystu orðið seðlabankastjóri, en hann hafi sem flokksformaður og forsætisráðherra verið „arg modstander af EU og fælles valuta.“

Blaðið telur þó líklegt að allt tal um evruaðild sé draumsýn. Rætt er við Carsten Valgreen, aðalhagfræðing Danske Bank, sem segir alls ekki í hendi að taka upp evru, það krefjist aðildar að Evrópusambandinu og langs aðdraganda, þar sem umsækjandinn sanni, að hann geti  tryggt stöðugleika.

Undarlegt er, að enginn hafi skýrt rækilega út fyrir okkur, hvers vegna Danske Bank hefur svona mikinn áhuga á íslensku efnahagslífi og er svona ákafur við að gefa álit á þróuninni hér. Skyldi hann vera með smásjána á fleiri ríkjum? Er hann að búa sig undir viðskipti hér á landi? Eða hefur hann áhuga á hlutabréfum í íslenskum banka, eftir að þau hafa lækkað? Stendur honum stuggur af vaxandi ítökum íslenskra banka í Danmörku? Hefur spurningum af þessum toga verið svarað einhvers staðar?

Hitti blaðamann frá Aftenposten í Noregi, sem er hér að safna efni í mikla grein um öryggis- og varnarmál.

Var síðdegis í heimsókn með starfsmönnum dóms- og kirkjumálaráðuneytisins hjá tölvumiðstöð ráðuneytisins, TMD, í Skógarhlíð.

Ef ég heyrði rétt er það tillaga frambjóðenda Samfylkingarinnar í Reykjavík undir forystu Dags B. Eggertssonar að stofna félag með ríkinu um framtíð Vatnsmýrarinnar.

Þegar ég lét þá skoðun í ljós í kosningabaráttunni fyrir fjórum árum, að nauðsynlegt væri að fulltrúar ríkis og borgar settust niður og kæmu sér saman um framtíð Vatnsmýrarinnar, ætlaði Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, núverandi formaður Samfylkingarinnar, varla að geta hamið sig af undrun og hneykslan, hvernig nokkrum manni dytti þetta í hug. - Reykvíkingar hefðu jú ákveðið framtíð Vatnsmýrarinnar í atkvæðagreiðslu nú ætti bara að setjast niður með ríkinu - ha! ha! ha!

Skyldi Ingibjörg Sólrún samþykk því, að stofnað verði félag með ríkinu um framtíð Vatnsmýrarinnar? Fjölmiðlamenn hljóta að spyrja hana. Einnig ættu þeir að spyrja hana um ákvörðun Gísla S. Einarssonar, varaþingmanns Samfylkingarinnar, um að verða bæjarstjóraefni sjálfstæðismanna á Akranesi.

Þá staldraði ég við þann þátt í stefnu samfylkingarfólks í Reykjavík, sem snýst um sjálfstæða skóla en þar segir, að Samfylkingin vilji draga enn frekar úr miðstýringu í menntakerfinu og auka sjálfstæði einstakra skóla til að móta eigin aðferðir og áherslur. Aukinn sveigjanleiki í skólastarfi sé lykilatriði. Hvers vegna skyldi Stefán Jón Hafstein, formaður menntaráðs, ekki hafa tekið undir sjónarmið okkar sjálfstæðismanna um minni míðstýringu og sjálfstæða skóla á kjörtímabilinu, sem nú er að líða? Hvers vegna snýr Samfylkingin við blaðinu í skólamálum nú mánuði fyrir kosningar?

Á fundi ríkisstjórnarinnar kl. 09. 30 lagði ég fram tillögu um leigu á tveimur þyrlum fyrir landhelgisgæsluna vegna yfirvofandi brottfarar þyrlusveitar varnarliðsins og var hún samþykkt.

Er þetta fyrra skrefið af tveimur, það er bráðabirgðalausn, þar til gengið verður frá kaupum á þyrlum til frambúðar en það tekur sinn tíma að ljúka þeim viðskiptum og fá þyrlur afhentar.

Ég tek undir með félögum mínum í borgarstjórnarflokki sjálfstæðismanna, að það er heldur lágkúrulegt hjá frambjóðendum framsóknar til borgarstjórnar að halda því fram, að Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson telji lagningu Sundabrautar „sjálfhætt í bili“ eins og þeir orða það, þegar Vilhjálmur gerir ekki annað en lýsa þeim langa tíma, sem enn á eftir að líða, þar til í lagningu brautarinnar verður ráðist, vegna þess að framsóknarmenn og aðrir R-listamenn hafa ekki getað komist að niðurstöðu um skipulagsmál vegna brautarinnar.

Mér sýnist á yfirboðunum, sem einkenna kosningaloforð framsóknarmanna vegna borgarstjórnarkosninganna, að þeir vilji nú fara dýrustu leiðina yfir Elliðavoginn, eða í botngöngum. Þá velja þeir einnig Löngusker fyrir nýjan flugvöll, sem kostar sinn skilding. Hvernig skyldu þeir ætla að fjármagna þetta og allt hitt, sem þeir lofa?

Annars var mér bent á það í dag, að engu sé líkara en frambjóðendur Framsóknarflokksins til borgarstjórnar vilji alls ekki hampa nafni flokks síns, því að hans sé hvergi getið í auglýsingum þeirra eða tilkynningum, þar sé aðeins talað um X-B eða exbé. Ég hef ekki kynnt mér til hlítar, hvort þetta sé rétt, en í tilkynningunni til árása á Vilhjálm Þ. Vilhjálmsson er aðeins talað um B-listann en ekki minnst á Framsóknarflokkinn.

 

Íslendingum má í léttu rúmi liggja, þótt Donald Rumsfeld verði látinn fjúka sem varnarmálaráðherra Bandaríkjanna. Við höfum líklega ekki átt þar neinn hauk í horni. Rumsfeld sætir vaxandi gagnrýni málsmetandi hershöfðingja fyrir þvermóðsku og hroka, auk þess sem  þeir telja hann hafa sýnt litla fyrirhyggju vegna eftirleiks innrásarinnar í Írak. Henry Kissinger lýsir  Rumsfeld í endurminningum sínum sem snillingi í því að halda sínu í stöðugri valdabaráttu innan bandaríska stjórnkerfisins. Nú reynir enn einu sinni á þennan hæfileika hans.

Rumsfeld kýs að tala niður til hershöfðingjanna, sem gagnrýna hann og lætur eins og þeir séu bitrir eftirlaunamenn að draga að sér athygli. Þegar Condoleezza Rice, utanríkisráðherra Bandaríkjanna, sagði nýlega á blaðamannafundi í Bretlandi, að ýmislegt hefði vissulega farið úrskeiðis í Írak eftir innrásina, svaraði Rumsfeld henni frekar kaldhæðnislega.

Rumsfeld hefur fylgt þeirri stefnu bæði vegna hernaðarins í Afganistan og Írak, að hernaðaðgerðin eigi að ráða því, hverjir séu kallaðir til þátttöku í henni, en þátttakendurnir eigi ekki að ráða því, hvort gripið sé til aðgerðarinnar. Einstefna af þessu tagi er ekki til þess fallin að laða fram samstarfsvilja annarra.

George W. Bush forseti sá ástæðu til þess í páskaleyfi sínu í Camp David að ræða við blaðamenn til að lýsa fullum stuðningi við Rumsfeld vegna gagnrýni hershöfðingjanna. Bandaríkjaforseti leggur ekki slíka lykkju á leið sína, nema hann telji mikið í húfi.