Ný ríkisstjórn kom saman til fyrsta fundar kl. 11.30.

Miðstjórn Sjálfstæðisflokksins hittist klukkan 16.00 til að ræða stjórnmálaviðhorfið.

Ríkisstjórnin kom saman klukkan 11.00 í ráðherrabústaðnum og var það síðasti fundur hennar undir forsæti Halldórs Ásgrímssonar.

Klukkan 12.00 hófst síðan ríkisráðsfundur á Bessastöðum og var þar leitað endurstaðfestingar á tillögum, sem forseti hafði samþykkt utan ríkisráðsins. Fundinum var slitið að því loknu.

Við svo búið var settur nýr ríkisráðsfundur og þar baðst Halldór lausnar sem forsætisráðherra og gerði tillögu um Geir H. Haarde í sinn stað, auk þess sem hann baðst lausnar fyrir þau Jón Kristjánsson félagsmálaráðherra og Sigríði Önnu Þórðardóttur umhverfisráðherra.

Gert var hlé á fundinum og snæddur hádegisverður. Eftir hann var fundi fram haldið og þá komu þau Jón Sigurðsson verðandi iðnaðar- og viðskiptaráðherra, Jónína Bjartmarz verðandi umhverfisráðherra og Magnús Stefánsson verðandi félagsmálaráðherra á fundinn, en Halldór, Jón og Sigríður Anna hurfu af vettvangi. Geir H. Haarde gerði tillögu um skipan þeirra í ríkisstjórnina og skipan Valgerðar Sverrisdóttur sem utanríkisráðherra og rituðu þau undir drengskaparheit.

Klukkan var um 15. 30 þegar fundarhöldum og formlegheitum var lokið og loks var tekin mynd af nýrri ríkisstjórn á tröppum Bessastaða.

Í dag rita þeir Mörður Árnason, þingmaður Samfylkingarinnar, og Guðmundur Ólafsson, hagfræðingur, um Fréttablaðið, Jóhann Hauksson og bréf mitt í Blaðið. Ég dreg þá ályktun af grein Marðar, að hann hafi ekki kynnt sér málið, því að hann óskar eftir, að bréf mitt verði birt - en það hefur verið hér á síðunni frá 2. júní og er síður en svo nokkurt leyndarmál. Annars er Mörður almennt miður sín yfir þróun Fréttablaðsins. Guðmundur Ólafsson nálgast þetta mál þó á frumlegasta hátt til þessa, og rökstyður niðurstöðu sína með dómi, sem Hjördís Hákonardóttir, þáverandi héraðsdómari, felldi í máli Guðjóns Andréssonar gegn dómsmálaráðherranum Þorsteini Pálssyni, Guðjóni í vil. Vegna þessa dóms hafi ég ekki skipað Hjördísi hæstaréttardómara, við Þorsteinn hefðum einfaldlega ofsótt hana og við séum því einnig að ofsækja Jóhann Hauksson. Ég klóra mér aðeins undrandi í höfðinu, þegar ég les þetta. Hvað er eiginlega á seyði? Við hvaða kviku hef ég komið?

Ritaði grein í Morgunblaðið og svaraði Ragnari Aðalsteinssyni hrl.

Evrópunefnd kom saman í hádeginu.

Ef marka má leiðarann í Fréttablaðinu í dag hefur litla bréfið, sem ég sendi Þorsteini Pálssyni, ritstjóra blaðsins, 2. júní valdið miklu uppnámi á ritstjórn blaðsins. Jón Kaldal, höfundur leiðarans, en hann ber fyrirsögnina: Björn Bjarnason og Fréttablaðið kallar mig „holdgerving“ þeirra manna, sem „hafa haft horn í síðu blaðsins allt frá því það var stofnað fyrir ríflega fimm árum.“ Hvorki meira né minna og Jón líkir mér við „hrekkjusvín“, en í Íslenskri orðabók er orðinu lýst á þennan veg: (yfirleitt barnamál) síhrekkjandi krakki (sjaldnar fullorðinn).

Jón Kaldal segir í upphafi leiðarans:

„Einhver fjarstæðukenndasta kenning sem lengi hefur skotið upp kollinum er sú hugmynd að Björn Bjarnason dómsmálaráðherra hafi áhrif á hvernig málum er háttað á ritstjórn Fréttablaðsins. Það er fullkomin della, eins og öllum má vera ljóst, nema ef til vill þeim sem hefur kalið hjarta við of miklar bollaleggingar um bláa hönd.“

Hallgrímur Helgason, höfundur bláu handarinnar, fær þarna óblíða kveðju.

Jón Kaldal tekur fram, að blaðamönnum Fréttablaðsins hafi tekist „bærilega að hefja sig yfir þessi ónot dómsmálaráðherra“ þeir hafi freistað þess eins og unnt sé að hafa samskipti við mig á „sömu forsendum og samskipti við aðra ráðamenn landsins, þrátt fyrir að sá samstarfsvilji hafi ekki alltaf verið gagnkvæmur.“ Hér hefði Jón mátt vera skýrmæltari. Samskipti mín við blaðamenn Fréttablaðsins eru á þann veg, að ég leitast við að svara þeim spurningum, sem þeir senda mér í tölvupósti, þar sem blaðið fylgir þeirri reglu að gefa viðmælendum sínum ekki færi á því að lesa yfir, sem eftir þeim er haft.

Undir lok leiðarans segir Jón Kaldal:

„Rétt er að benda á að eina heimildin fyrir því að skoðanir dómsmálaráðherra hafi haft áhrif á tilfærslu Jóhanns (Haukssonar innan ritstjórnar Fréttablaðsins innsk. mitt) er hann sjálfur. Í því samhengi er hitt miklu mikilvægara að ef blaðamönnum Fréttablaðsins dytti í hug eina sekúndu að skoðanir Björns Bjarnasonar hefðu nokkuð með mannahald blaðsins að gera, er hægt að fullyrða að allsherjar uppreisn yrði gerð á ritstjórninni. - Það hefur ekki gerst og segir meira en mörg orð.“

Þessi orð Jóns Kaldals sýna, að bréf mitt hefði frekar átt að styrkja stöðu Jóhanns Haukssonar innan ritstjórnar Fréttablasðins en veikja! Það dugði honum hins vegar ekki, þegar hann stóð frammi fyrir skipulagsbreytingum.

Gleðidagur fyrir Reykvíkinga, þegar nýr meirihluti tekur við völdum í borgarstjórn og Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson verður borgarstjóri og Hanna Birna Kristjánsdóttir forseti borgarstjórnar.

Þegar skoðað er, hvernig verkum er skipt milli sjálfstæðismanna og framsóknarmannsins í borgarstjórn, sést, að allt talið undanfarna daga um óeðlileg mikil völd og áhrif framsóknarmannsins hefur einfaldlega verið spuni úr andstæðingum sjálfstæðismanna, sem fjölmiðlamenn hafa endurtekið. Hallgrímur Thorsteinsson á NFS má eiga það, að hann var farinn að átta sig á spunanum og varaði við því, að taka hann trúanlegan - skiptin yrðu líklega 30/70 sjálfstæðismönnum í vil. Líklega er það nálægt sanni, séu áhrif sjálfstæðismanna ekki meiri en 70%.

Sumarhefti Þjóðmála undir ritstjórn Jakobs F. Ásgeirssonar kom út í dag og setja greinar um varnarmálin og hrakspárnar um útrásina strekan svip á tímaritið að þessu sinni. Þjóðmál  eru lifandi og skemmtilegur umræðuvettvangur. Hvet ég lesendur síðu minnar til að kynna sér tímaritið, en á netinu er unnt að gerast áskrifandi á www.andriki.is

 

Dag hvern eru rituð hundruð þúsunda bréfa til ritstjóra blaða um heim allan, þar sem lesendur lýsa skoðunum sínum á því, sem birtist í blaði ritstjórans og koma athugasemdum sínum á framfæri.

Á dögunum ritaði ég Þorsteini Pálssyni, ritstjóra Fréttablaðsins, bréf vegna þess, sem í blaði hans birtist og sendi auk þess afrit til Jóhanns Haukssonar, blaðamanns, en í bréfinu gerði ég rökstudda athugasemd við skrif hans.

Þetta litla bréf mitt hefur orðið Jóhanni Haukssyni tilefni til að láta í veðri vaka, að sér hafi vegna þess verið hrókerað innan ritstjórnar Fréttablaðsins, en hrókeringin leiddi síðan til þess, að Jóhann hætti þar störfum. Þorsteinn Pálsson segir (http://mbl.is/mm/frettir/innlent/frett.html?nid=1207031) þessi ummæli Jóhanns um áhrif bréfs míns ekki eiga við nein rök að styðjast.

Hallgrímur Helgason rithöfundur sá ástæðu til að skrifa 12. júní leikþátt í Fréttablaðið af þessu sama tilefni og lét eins og við Þorsteinn hefðum rætt saman í síma, sem er hugarburður höfundarins. Um hlut Hallgríms segir í yfirlýsingu Þorsteins Pálssonar: „Vegna greinar Hallgríms Helgasonar rithöfundar í Fréttablaðinu í gær (svo!) um þetta mál get ég upplýst að fréttaritstjóri Fréttablaðsins greindi honum frá staðreyndum þessa máls áður en greinin fór í birtingu. Hallgrímur Helgason rithöfundur ver svo heiður sinn sjálfur.“

Allir fjölmiðlar hafa verið með fréttir um málið.

Þetta er einkennilegur fréttaspuni um atvik, sem alltaf eru að gerast á öllum ritstjórnum, að mönnum er falið að sinna nýjum verkefnum. Þeir ráða því síðan auðvitað sjálfir, hvort þeir taka að sér þessi verkefni eða kjósa að róa á önnur mið. Að ég hafi mælst til breytinga á ritstjórn Fréttablaðsins er í einu orði sagt fráleitt. Ég vil hins vegar eiga sama rétt og aðrir til að skrifa ritstjóra blaðsins bréf, ef mér þykir tilefni til þess. Ég hefði kannski losað okkur undan þessum fréttaspuna, ef ég hefði hvorki sent Jóhanni afrit af bréfinu né birt það hér á síðunni.

Var klukkan 10.00 við Fossvogskapellu, þar sem látinna sjómanna var minnst við öldurnar, sem geyma nöfn rúmlega 300 sjómanna, sem farist hafa á hafi úti síðan á fjórða áratugnum. Séra Hjálmar Jónsson dómkirkjuprestur flutti bæn og ritningarorð, Ásgeir H. Steingrímsson trompettleikari lék og starfsmenn landhelgisgæslunnar stóðu heiðursvörð.

Klukkan 11.00 var ég við sjómannamessu í Dómkirkjunni, þar sem séra Hjálmar þjónaði fyrir altari en herra Karl Sigurbjörnsson biskup prédikaði.

Eftir hádegi fórum við í Krók í Garðabæ, lítinn bárujárnsklæddan burstabæ, sem var endurbyggður úr torfbæ árið 1923, þar var búið til ársins 1985, þegar Þorbjörg Stefanía Guðjónsdóttir, sem þar bjó lést, en hún og maður hennar Vilmundur Gíslason höfðu búið í Króki síðan 1934. Afkomendur Þorbjargar og Vilmundar í Króki gáfu Garðabæ bæinn ásamt útihúsum og innbúi árið 1998 með því skilyrði að bærinn yrði endurbyggður og nú er hann opinn fjórða sumarið síðdegis á sunnudögum og er vel þess virði að gera sér ferð í Krók og skoða það, sem þar er að sjá.

Við litum einnig inn í hið fallega náttúrugripasafn í Kópavogi og fyrir utan að skoða safnið var ánægjulegt að sjá þar leirstyttur Guðmundar frá Miðdal af fuglum og dýrum af norðurslóðum.

Var kallaður úr Fljótshlíðinni til þingflokksfundar í Valhöll kl. 14.00, þar sem einróma var samþykkt tillaga Geirs H. Haarde um ráðherra Sjálfstæðisflokksins í ríkisstjórn hans og lýsi ég því nánar í pistli mínum í dag.

Var klukkan 14.00 í flugskýli Landhelgisgæslu Íslands (LHG) á Reykjavíkurflugvelli og ritaði undir samning við norska fyrirtækið AirLift um leigu á SuperPuma þyrlu frá og með 1. október nk. í að minnsta kosti eitt ár.

Með þessum samningi er stigið fyrsta skrefið í átt að því að stórefla þyrlubjörgunarsveit LHG. Innan skamms verður gengið frá samningi um Dauphin þyrlu frá og með 1. október, þannig að gæslan ráði yfir fjórum þyrlum, þegar varnarliðsþyrlurnar hverfa, tveimur SuperPuma og tveimur Dauphin. Markmiðið er hins vegar að gæslan ráði yfir þremur þyrlum, sem eru sambærilegar við SuperPuma þyrluna auk þess sem ég tel skynsamlegt, að  þyrlurnar verði fjórar og hin fjórða verði á borð við Dauphin. Tillögu um hina varanlegu lausn hef ég í hyggju að leggja fram nú í júní.

Landhelgisgæslan er að ganga í endurnýjun lífdaga með nýjum lögum, nýjum höfuðstöðvum við Skógarhlíð, nýju varðskipi, nýrri flugvél og nýjum þyrlum. Þá hefur LHG tekið að sér rekstur Vaktstöðvar siglinga, sem einnig er í Skógarhlíð. Flugdeild LHG hefur verið endurskipulögð og er Geirþrúður Alfreðsdóttir, flugmaður, nýr flugrekstrarstjóri.

Ég heyrði í fréttum í kvöld, að rannsóknarnefnd sjóslysa teldi, að virkja hefði átt samhæfingarmiðstöðina í Skógarhlíð við slysið á Viðeyjarsundi í fyrra. Nú hefur verið búið svo um hnúta með flutningi LHG og öllu skipulagi í Skógarhlíð, að samhæfingarmiðstöðin er virkjuð, hvort heldur slys verða á sjó eða landi og fulltrúar allra viðbragðs- og björgunaraðila eiga þar snurðulaus samskipti.

Tugir frumvarpa frá ríkisstjórninni urðu að lögum síðustu daga þingsins. Hið einkennilega er, að minna er rætt um þau öll og áhrif þeirra en tvö frumvörp, sem ekki urðu að lögum, það er um nýsköpunarmál og ríkisútvarpið. Það var ekki viljaleysi hjá stjórnarliðum, sem leiddi til þess, að þessi tvö frumvörp voru ekki lögfest. Stjórnarandstaðan mátti ekki heyra á það minnst, samþykkti að öll önnur mál næðu fram, svo framarlega sem þessi tvö biðu. Síðan talar Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, formaður Samfylkingarinnar, hneyksluð um óvissu í málum ríkisútvarpsins!

 

Klukkan 18.00 var kveðjuhóf fyrir fráfarandi borgarstjórn í Höfða, en við erum sex, sem hverfum nú úr borgarstjórninni: Alfreð Þorsteinsson, Anna Kristinsdóttir, Guðlaugur Þór Þórðarson, Guðrún Ebba Ólafsdóttir, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir auk mín.

Í dag kvað Hæstiréttur upp dóm vegna kæru Ragnars Aðalsteinssonar hrl. fyrir hönd Jóns Ólafssonar, sem kenndur er við Skífuna, vegna rannsóknar efnahagsbrotadeildar ríkislögreglustjóra í skattamáli Jóns. Ragnar krafðist þess að rannsóknin yrði felld niður meðal annars, af því að ríkislögreglustjóri væri vanhæfur, þar sem ég hefði veist að Jóni í borgarstjórn 18. desember 2003 og hér á vefsíðu minni og tengdust þær ávirðingar málinu.

Er þetta í annað sinn, sem borið er undir hæstarétt, hvort unnt sé að halda áfram sakamáli vegna ummæla minna. Í báðum tilvikum hefur rétturinn komist að þeirri niðurstöðu, að ég hafi frelsi til að tala og skrifa á þann veg, sem ég hef gert, án þess að spilla fyrir framgangi réttvísinnar. Ég er dáilítið undrandi á því, að Ragnar Aðalsteinsson hrl. skuli vilja þrengja málfrelsi stjórnmálamanna á þann veg, sem fram kemur í kæru hans. Ragnar hefur gengið fram fyrir skjöldu sem málsvari mannréttinda og fátt er mikilvægara í frjálsu þjóðfélagi en rétturinn til að tjá sig opinberlega án tillits til stéttar og stöðu.

Hér kemur sá kafli úr dómi hæstaréttar, sem um þetta snýst:

Lesa meira

Sat kvöldverð í boði Halldórs Ásgrímssonar forsætisráðherra í Perlunni fyrir starfsbræður hans frá Eystrasaltsríkjunum. Halldór flutti ræðu og mæltist vel. Göran Persson, forsætisráðherra Svía, þakkaði fyrir hönd gesta og fyrri hluti ræðu hans var einlægt lof um Halldór í tilefni þess, að hann væri að hætta sem forsætisráðherra. Við mitt borð höfðu erlendir gestir á orði, að slíkt hrós byggðist aðeins á góðum og löngum kynnum.

Ég sé, að www.andriki.is tekur upp hanska minn gagnvart Fréttablaðinu vegna ómaklegra skrifa Jóhanns Haukssonar, þingfréttaritara blaðsins, um föður minn og vegna heilaspuna Jóhanns í tilefni af brotthvarfi Davíðs Oddssonar úr stjórmálum, en ég vakti máls á þessum spuna hér á síðunni í gær.

Stjórnmálaskrif af þessu tagi eru marklaus og er einkennilegt, að þau tíðkist í blaði, sem er borið inn á heimili fólks, án þess að nokkur æski þess að fá blaðið. Ég er viss um, að um það verður spurt fyrr en síðar, hvað vörn fólk hefur gegn því, að fá blöð með áreiti af þessu eða öðru tagi séu borin inn á heimili þess að því forspurðu. Unnt er að setja merki í símaskrá til að sporna gegn ónæði í síma. Hverng er unnt að verjast því, að blöðum sé stungið inn um lúguna í óþökk heimilismanna?

Lesa meira

Síðasti borgarstjórnarfundur fráfarandi borgarstjórnar var í dag. Þar sá Steinunn Valdís Óskarsdóttir borgarstjóri til að þusa hvað eftir annað um þau ummæli Guðlaugs Þórs Þórðarsonar, borgarfulltrúa Sjálfstæðisflokksins, að sjálfsagt væri að varðveita fundarherbergi þeirra Ronalds Reagans og Mikhaíls Gorbatsjovs í Höfða í upprunalegri mynd og því með málverki af föður mínum, sem Ingibjörg Sólrún Gísladóttir lét fjarlægja úr fundarherberginu árið 1994, skömmu eftir að hún varð borgarstjóri. Steinunn Valdís hélt einnig áfram andmælum sínum við þá tillögu Kjartans Magnússonar, borgarfulltrúa Sjálfstæðisflokksins, að reist verði stytta af borgarskáldinu Tómasi Guðmundssyni - en Steinunn Valdís er andvíg styttunni, vegna þess að ekki séu nógu margar styttur af konum í borginni. Hvers vegna skyldi R-listinn ekki hafa bætt úr því á 12 árum?

Ég flutti stutta ræðu í lok fundarins og þakkaði samstarf innan borgarstjórnar. Lét þess getið, að vegna breytinga á högum mínum myndu hefði ég ekki getað setið í nefndum og ráði eins og ég hefði viljað en leitast við að sækja fundi borgarstjórnar. Mér þættu umræður þar ólíkar því, sem gerðist á alþingi, vegna þess hve þær væru oft persónulegar. Fyrir utan að starfa í þágu borgarbúa að málefnum þeirra hefði ég haft þau pólitísku markmið með þátttöku í borgarstjórn að brjóta R-listann á bak aftur, hann hefði splundrast í frumeindir, og að koma sjálfstæðismönnum í meirihluta, það hefði einnig tekist.

Ég hef fylgst með fréttum af Framsóknarflokknum í framhjáhlaupi og heyrði, að Finnur Ingólfsson væri orðinn afhuga þátttöku í stjórnmálum að nýju. Í Spegli  RÚV voru tveir blaðamenn kallaðir til skrafs og ráðagerða um Framsóknarflokkinn og var Jóhann Hauksson, pólitískur blaðamaður Fréttablaðsins, annar þeirra. Hann hóf mál sitt á því að bera saman afsögn Halldórs Ásgrímssonar og Davíðs Oddssonar, lýsti skipulegri framgöngu Davíðs, fundi í Valhöll, þar sem allir hefðu verið á einu máli nema einn. Ég velti fyrir mér eitt augnablik, hver það hefði verið, af því að ég mundi ekki eftir neinum. Þá hélt Jóhann áfram og sagði mig hafa gengið fyrstan út af fundinum og taldi það til marks um andstöðu mína. Ég hef áður undrast fréttaskýringar og ályktanir Jóhanns Haukssonar - ályktun hans í Speglinum er aðeins unnt að kenna við heilaspuna. Ef sú staðreynd, að ég gangi fyrstur af fundi er að mati Jóhanns Haukssonar til marks um andstöðu við það, sem á fundinum gerist, lýsir það ótrúlegu metnaðarleysi í blaðamennsku.

Halldór Ásgrímsson, forsætisráðherra og formaður Framsóknarflokksins, efndi til blaðamannafundar í Þingvallabænum kl. 21.00 í kvöld og tilkynnti, að hann mundi leggja til á miðstjórnarfundi flokks síns síðar í vikunni, að flokksþingi yrði flýtt í haust og hann mundi þar láta af formennsku auk þess mundi hann hverfa úr stól forsætisráðherra samkvæmt nánara samkomulagi við Geir H. Haarde, sem yrði forsætisráðherra. Framsóknarmenn vildu, að ríkisstjórnin starfaði út kjörtímabilið undir nýjum forsætisráðherra.

Atburðarásin, sem Halldór kynnti, er á annan veg en lýst hefur verið, meðal annars í Morgunblaðinu, eins og sjá má í pistli, sem ég ritaði í dag. Þar var talið, að á miðstjórnarfundinum í vikunni yrði Finnur Ingólfsson valinn formaður Framsóknarflokksins og Siv Friðleifsdóttir varaformaður. Engir sérstakir heimildarmenn voru fyrir þessum fréttum en þær kölluðu fram mótmæli innan Framsóknarflokksins og hvatningu um, að ný forysta flokksins yrði valin á flokksþingi. Halldór Ásgrímsson hefur nú tekið undir þau sjónarmið og jafnframt tekið skjótt af skarið í því skyni að binda enda á frekari óróa innan flokks síns.

Ég fylgdist með NFS til að fá fréttir af blaðamannfundi Halldórs og voru þær fluttar beint en án myndar. Á meðan ég beið fréttarinnar rakst ég á endursýndan þátt, þar sem þau Kolbrún Halldórsdóttir, þingmaður vinstri/grænna, Össur Skarphéðinsson, þingmaður Samfylkingarinnar og Ólafur Teitur Guðnason, blaðamaður, ræddu úrslit sveitarstjómarkosninganna. Ólafur Teitur hrakti með skýrum rökum þá kenningu, sem ekki síst setti svip á túlkun NFS, að kosningaúrslitin væru vinstri sveifla - það stæðist einfaldlega ekki, úr því að Sjálfstæðisflokkurinn hefði aukið fylgi sitt. Þá væri ljóst, að fyrir Samfylkinguna væri þetta versta niðurstaða hennar í Reykjavík.

Naut þess að vera úti við allan daginn sinna þeim störfum, sem þarf að vinna á þessum árstíma í sveitinni.

Össur hefur loks sagt álit sitt á úrslitum sveitarstjórnarkosninganna á vefsíðu sinni og honum þykir miður, hve hlutur Samfylkingarinnar er rýr. Stangast álit hans á við mat Ágústs Ólafs Ágústssonar, varaformanns Samfylkingarinnar, sem skrifaði um það, að Samfylkingin hefði víða náð góðum árangri í kosningunum. Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, formaður Samfylkingarinnar, skellir skuldinni á innviði flokksins og stjórn þeirra, sem hefur frá áramótum verið í höndum Skúla Helgasonar  og á sínum tíma fagnaði formaðurinn komu hans sérstaklega og taldi til marks um upphaf nýrri og betri tíma.

Alþingi var slitið um klukkan 16.30 í dag og í Morgunblaðinu segir, að 89 mál hafi verið afgreidd síðasta sólarhring þingstarfanna. Öll þau mál, sem ég taldi brýnt, að næðu fram að ganga og ég flutti, urðu að lögum - þar nefni ég nýskipan lögreglumála, lög um landhelgisgæsluna og lög sem heimila SÍBS og DAS að greiða happdrættisvinninga sína í peningum. Happdrættin hafa um langt árabil óskað eftir heimild af þessu tagi en það hefur vafist fyrir mönnum, hvernig ætti að standa að heinni. Á þessu fannst farsæl lausn í frumvarpinu, sem ég flutti og alþingi samþykkti samhljóða.

Auk þessara laga nefni ég lög um vegabréf og lög um að flytja þjóðskrána frá Hagstofu Íslands til dómsmálaráðuneytisins en þetta tvennt er nátengt, því að Þjóðskrá verður lögbundinn útgefandi veganbréfanna.

Ragna Árnadóttir og samstarfsfólk hennar á lagasviði ráðuneytisins hefur staðið sig vel í samskiptum við allsherjarnefnd alþingis, sem starfar undir öruggri formennsku Bjarna Benediktssonar - en eins og áður tókst honum að ná samstöðu innan nefndarinnar um meginþorra mála á vettvangi hennar - og þau voru ekki fá.

Lögum samkvæmt ber að efna til svonefndra eldhúsdagsumræðna, sem er sjónvarpað og útvarpað, áður en þingi er slitið á vorin. Þessar umræður voru síðdegis í dag og er ég ekki frá því, að meira hafi verið sagt frá þeim í fréttum en þegar til þeirra er efnt að kvöldlagi. Kannski er þetta upphaf að nýjum sið.

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, formaður Samfylkingarinnar, talaði svo lofsamlega um EES-samninginn, að ætla mátti, að hún hefði stutt aðild Íslands að honum, raunar hefur hún látið opinberlega eins og svo hafi verið. Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir menntamálaráðherra minnti á, að Ingibjörg Sólrún hefði ekki stutt samninginn á sínum tíma. Það er álíka mikil blekking eins og að láta sem svo, að það sé engum öðrum en Jóni Baldvin Hannibalssyni og jafnaðarmönnum að þakka, að Ísland sé í EES. Án einarðrar afstöðu Davíðs Oddssonar forsætisráðherra og okkar sjálfstæðismanna hefði samningurinn aldrei verið samþykktur á alþingi. Ég hef sagt það áður og endurtek það enn, að við náðum samningnum í gegnum alþingi, þrátt fyrir Jón Baldvin og uppákomur vegna yfirlýsinga hans.

Fórum austur í Fljótshlíð og ég notaði þurrkinn og kvöldkyrrðina til að slá fyrsta slátt í kringum bæinn á þessu sumri.

Þess er minnst núna, að 30 ár eru liðin frá því að ritað var undir samning Íslendinga og Breta um lyktir síðasta þorskastríðsins - en í samningnum fólst viðurkenning á yfirráðum okkar yfir 200 mílunum. Ég var ekki í Ósló, þar sem ritað var undir samninginn, en ég fylgdist náið með framvindu þorskastríðsins sem embættismaður í forsætisráðuneytinu auk þess sem ég sat fundi landhelgisnefndar og ritaði þar fundargerðir.

Ég heyrði í fréttum NFS að Bretar hefðu slitið stjórnmálasambandi við Íslendinga í síðasta þorskastríðinu - þessu var hins vegar öfugt farið, íslensk stjórnvöld slitu stjórnmálasambandinu við Breta og vinur minn Kenneth East sendiherra varð að hverfa af landi brott en kom síðan aftur og var hér sendiherra til ársins 1980, þegar hann hætti fyrir aldurs sakir. Hann er enn á lífi og hefur til skamms tíma komið hingað reglulega - eitt sinn tók ég viðtal við hann fyrir sjónvarpið með skömmum fyrirvara, en þá var ég menntamálaráðherra.

Landsstjórn Framsóknarflokksins kom saman til fundar í dag og ræddi úrslit sveitarstjórnarkosninganna í ljósi flokkshagsmuna og var ákveðið að kalla miðstjórn saman til fundar 9. júní. Framsóknarmenn vilja greina úrslitin og ræða viðbrögð við þeim.

Enn er sama þögnin innan Samfylkingarinnar um niðurstöður kosninganna, þaðan berast ekki neinar fréttir af fundum um úrslitin. Steinunn Valdís Óskarsdóttir, fráfarandi borgarstjóri, sagði að vísu í gær í sjónvarpsviðtali, að hún hefði náð betri árangri en Dagur B.

Í Morgunblaðinu í dag birtist á þingfréttasíðu mynd af Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur menntamálaráðherra, þar sem hún situr að því er virðist frekar döpur í bragði í ráðherrastól sínum á þingi og við borðið fyrir framan hana stendur Birgir Ármannsson alþingismaður fremur þungbrýnn. Með myndinni er þessi fyrirsögn:

Sátu undir harðri gagnrýni

og síðan texti, sem hófst á þessum orðum:

„Stjórnarandstaðan gagnrýndi framgöngu ríkisstjórnarflokkanna harðlega í gær og sökuðu þá um hrossakaup. Á myndinni hlusta Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir menntamálaráðherra og flokksbróðir hennar Birgir Ármannsson á ræður...“

Ég sat undir þessum ræðum stjórnarandstöðunnar, á meðan henni var heitast í hamsi, en ég varð ekki var við, að hún veittist sérstaklega að þeim Þorgerði Katrínu og Birgi eins og myndin, fyrirsögnin og textinn gáfu til kynna. Mér þótti með öðrum orðum gefin af þeim óverðskulduð mynd á þingfréttasíðunni.

Ég svaraði í dag fyrirspurn Björgvins G. Sigurðssonar. þingmanns Samfylkingarinnar, um hugverkastuld og vék ég þar sérstaklega að hugbúnaðarstuldi og nýlegri alþjóðlegri samanburðarskýrslu um hann og lét ég þess getið, að  íslenskir fulltrúar þeirra, sem stóðu að skýrslunni, hlytu að birta niðurstöður varðandi Ísland og var það gert, eftir að umræðunum lauk. Þar kemur enn fram, að hugbúnaðarþjófnaður er hér meiri en í nágrannalöndunum og erum við líkari Asíuþjóðum en Norðurlandabúum í þessu efni. Alþingi samþykkir vonandi núna frumvarp frá mér, sem á að auðvelda eigendum höfundarréttar á þessu sviði að gæta þessa réttar síns.

Glöggur vefsíðulesandi vakti athygli mína á því, að Össur Skarphéðinsson hefði ekki sagt eitt aukatekið orð um sveitarstjórnarkosningarnar, eftir að úrslitin lágu fyrir. Þögn hans á vefsíðunni ossur.is er líklega virðingarvottur við Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur og formannstíð hennar. Nema honum hafi brugðið svona mikið við úrslitin, að hann treysti sér alls ekki til að tjá sig um þau - kallar Össur þó ekki allt ömmu sína í þeim efnum.

 

 

Þing kom saman að nýju kl. 13. 30 í dag og hófst fundurinn á löngum umræðum um störf þingsins og fundarstjórn forseta eins og þeir liðir heita í þingsköpum, sem notaðir eru til að leyfa stjórnarandstöðunni að blása, þegar henni liggur mikið á hjarta. Nú snerust umræður hennar um svonefnt nýsköpunarfrumvarp Valgerðar Sverrisdóttur og mátti ætla, að afgreiðsla þess úr iðnaðarnefnd mánudaginn 29. maí hefði verið eitthvert voðaverk. Stjórnarandstöðunni þótti það stappa nærri pólitísku hneyksli, að ráðherrar skyldu hafa rætt saman um frumvarpið, eftir að það var komið til iðnaðarnefndar og komið sér saman um breytingar á því til að styrkja stuðning við það meðal stjórnarliða. Taldi Steingrímur J. Sigfússon þetta mikla niðurlægingu fyrir alþingi og móðgun af hálfu framkvæmdavaldsins - honum þótti það hins vegar líklega ekki móðgun við þingheim, þegar hann sagði, að við afgreiðslu málsins úr iðnaðarnefnd hefðu „atkvæðavélar“ verið kallaðar á vettvang en með orðinu vísaði hann til samþingmanna sinna.

Katrín Júlíusdóttir, þingmaður Samfylkingarinnar, sá tengsl á milli afgreiðslu málsins úr iðnaðarnefnd og að sjálfstæðismenn og framsóknarmenn hefðu myndað meirihluta í borgarstjórn sama daginn. Varð henni tíðrætt um „helmingaskiptakló“ flokkanna af þessu tilefni og talaði um það fyrirbrigði af nokkrum ótta. Í kvöld var Katrín síðan komin í Kastljósið til að ræða kenningu sína um þessi ógurlegu tengsl við Gísla Martein Baldursson, borgarfulltrúa sjálfstæðismanna, sem kom augsýnilega af fjöllum, þegar þessi mikla samsæriskenning var undir hann borinn - hann hefði tekið þátt í viðræðum um myndun nýr meirihluta í borgarstjórn og þetta mál hefði bara alls ekki borið neitt á góma - kenning Katrínar væri algjörlega úr lausu lofti gripinn.

Stjórnandi umræðna þeirra Katrínar og Gísla Marteins, Sigmar Guðmundsson, nálgaðist viðfangsefnið eins og þarna væri verið að ræða stórpólitískar uppljóstranir - þetta hefði jú gerst sama daginn! Gísli Marteinn sagði réttilega, að margt hefði gerst þennan dag, án þess að það tengdist myndun meirihluta í borgarstjórn og afgreiðsla iðnaðarnefndar væri eitt af því.

Ég sat þingflokksfund sjálfstæðismanna í gær, þar sem rætt var um afgreiðslu nýsköpunarfrumvarpsins og væntanlega iðnaðarnefndarfund, sem ákveðinn hafði verið mörgum vikum fyrir borgarstjórnarkosningar. Hefði einhver á þingflokksfundinum nálgast viðfangsefnið á þann veg, að afgreiða yrði málið úr nefnd til að unnt væri að mynda meirihluta í Reykjavík, er ég viss um, að það hefðu verið talin fjarstæðukennd rök, enda vissi þingflokkurinn ekki annað en viðræður stæðu yfir milli sjálfstæðismanna og frjálslyndra.

Lesa meira

Þingflokkur sjálfstæðismanna hittist klukkan 12.00 og ræddi komandi þingfundi.

Miðstjórn Sjálfstæðisflokksins kom saman kl. rúmlega 15.00 og í upphafi fundar skýrði Geir H. Haarde frá því, að náðst hefði samkomulag milli sjálfstæðismanna og framsóknarmanna um meirihlutasamstarf í Reykjavík. Í bílnum á leiðinni á fundinn heyrði ég Ólaf F. Magnússon, leiðtoga frjálslyndra, barma sér yfir því. að Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson hefði slitið við sig meirihlutaviðræðum þá skömmu áður og síðan hefur mátt heyra Ólaf F. lýsa því í smáatriðum, hvernig tímasetningum á fundum þeirra Vilhjálms var háttað, þau Margrét Sverrisdóttir hefðu meira að segja orðið að bíða vansvefta og vannærð í tvo tíma á heimili Ólafs F. að kvöldi sunnudagsins 28. maí, en þá hefði Vilhjálmur Þ. lofað að hitta sig eftir að þeir luku þátttöku í Kastljósi sjónvarpsins. Var helst að skilja, að þau Margrét hefðu, og væru þau ekkert rugluð, eins og Ólafur F. margítrekaði, verið aðframkomin, þegar Vilhjálmur Þ. loksins birtist. Hjá Vilhjálmi Þ. hefur komið fram, að á heimili Ólafs F. hefðu jafnan verið blaðaljósmyndarar ef ekki sjónvarpsmenn, þegar hann hefði komið þangað  Ólafur F. var á fundi með vinstri flokkunum í borgarstjórn fyrir hádegi sunnudaginn 28. maí og segja þau Björn Ingi Hrafnsson, Framsóknarflokki, og Svandís Svavarsdóttir, vinstri/græn, að um hádegi hafi Ólafur F. beðið um matarhlé og samkvæmt orðum þeirra í kvöld mátti helst ætla, að þau teldu Ólaf F. enn í mat, en Ólafur F. sagði hins vegar að Dagur B. Eggertsson Samfylkingu vissi betur, enda færi þar heiðursmaður - annað yrði að segja um Vilhjálm Þ. og gæti hann, Ólafur F., ekki óskað Vilhjálmi Þ. til hamingju með að verða orðinn borgarstjóri, þótt þeir hefðu þekkst af góðu einu í 16 ár, hefðu atburðir dagsins orðið til að strika yfir öll þau góðu kynni.

Enginn lesenda síðu minnar ætti að undrast, að ég hafi haft efasemdir um tilgang þess að ræða við Ólaf F. um meirihlutasamstarf í borgarstjórn - helst kemur mér á óvart, að viðræðurnar stóðu þó þetta lengi, áður en ákvörðun var tekin um að slíta þeim.

Ég óska Vilhjálmi Þ. Vilhjálmssyni og mínu góða samstarfsfólki í borgarstjórnarflokknum, sem ég er að kveðja, til hamingju með að hafa náð þessum áfanga. Ég er viss um, að þess sjást fljótt merki, að nýtt og stórhuga  fólk fer með stjórn borgarinnar.

Lesa meira

Þegar hlustað er á spyrla í ljósavakamiðlum á kosningakvöldi, mætti ætla, að kosningar snerust um, hvort flokkum tækist að ná meira fylgi í kosningum en þeim er spáð samkvæmt könnunum. Að nálgast úrslit á þennan veg gefur alls ekki rétta mynd af hinni raunverulegri niðurstöðu. Stjórnmálamenn starfa samkvæmt því umboði, sem þeir fá í kosningum en tölur í könnunum eru aðeins vísbendingar um fylgi á þeim tíma, þegar kannað er.

Hvernig sem á málið er litið, er ekki unnt að líta á kosningaúrslitin í dag, laugardaginn 27. maí, á annan veg en þann, að Sjálfstæðisflokkurinn geti mjög vel við þau unað með hliðsjón af því, að hann hefur verið kjölfesta í ríkisstjórn síðan 1991. Sú skýring, að verið sé að refsa ríkisstjórninni og refsingin bitni á Framsóknarflokknum, segir jafnframt, að stærsti stjórnarandstöðuflokkurinn, Samfylkingin, sé ekki að styrkjast að sama skapi, hún er að tapa. Á landsvísu geta hvorki Framsóknarflokkur né Samfylking fagnað neinu eftir þessar kosningar, þótt flokkarnir geti á einstökum stöðum hampað viðunandi niðurstöðu.

Vinstri/græn styrkja stöðu sína. Nú reynir á, hvort þau eru til þess fallin að eiga raunhæft samstarf við aðra flokka, þar á meðal Sjáfstæðisflokkinn. Styrkur vinstri/grænna sýnir, að markmiðið með sameiningu vinstri manna í einn flokk hefur ekki náðst. Reynt hefur á vinstri/græn í meirihluta í ýmsum sveitarstjórnum, þar á meðal í samstarfi við Sjálfstæðisflokkinn í Skagafirði. Hvergi hefur hins vegar reynt á það, hvernig frjálslyndir reynast við stjórn sveitarstjórna – reynsla mín af framgöngu Ólafs F. Magnússonar í borgarstjórn Reykjavíkur hefur oftar en einu sinni orðið tilefni þungrar gagnrýni af minni hálfu.

Samfylkingarfólk talar um niðurstöðuna í Reykjavík á þann veg, að það haldi fjórum borgarfulltrúum í Reykjavík. Þetta er mikil ósvífni við fyrrverandi samstarfsmenn í R-listanum og lýsir aðeins þeim blekkingarleik, sem þar tíðkaðist, þegar rætt var um Ingibjörgu Sólrúnu og Dag B. sem hlutlaus,

Ég kveð borgarstjórn Reykjavíkur sáttur við niðurstöðuna í kosningunum í dag. Markmið mitt með framboði til borgarstjórnar árið 2002 var að fella meirihluta R-listans – hann er splundraður og úr sögunni og Samfylkingunni hefur mistekist að ná 30% markinu í Reykjavík til staðfestingar á því, að flokkurinn sé kominn í meistaradeildina. Ég kveð borgarstjórn sáttur í fullvissu þess, að sjálfstæðismenn eigi eftir að leiða meirihluta í borgarstjórn Reykjavíkur. Við sjálfstæðismenn erum enn að glíma við þann vanda, sem myndaðist með því að Ólafur F. Magússon klauf Sjálfstæðisflokkinn fyrir kosningarnar 2002 – þar er að finna skýringuna á því, hvers vegna við erum að berjast við að halda fylginu yfir 40% mörkin.

 

 

Kosningabaráttunni lauk í kvöld með því að efstu menn listanna í Reykjavík sátu fyrir svörum í Kastljósi. Eftir allar skoðanakannanirnar og talið í kringum þær, var ég að velta fyrir mér, hvort ég ætti að sitja áfram fyrir framan sjónvarpið, þegar helst virtist sem umræðurnar ættu að snúast um kannanirnar - það er engu líkara stundum en kosningabaráttan sé um það, hver komi best út í könnunum og síðan eru úrslitin metin eftir því, hvernig atkvæði falla miðað við kannanir. Ég held, að hvergi annars staðar séu stjórnmálaumræður einfaldaðar á þennan hátt í fjölmiðlum. Alls staðar leitast fréttamenn við að leggja eitthvað annað til grundvallar en kannanir, þegar þeir ræða við stjórnmálamenn.

Þátturinn tók sem betur fer aðra stefnu og rætt var um málefni. Enn og aftur kom í ljós, að Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson hefur mesta reynslu og þekkingu á málefnum Reykjavíkurborgar af þessum frambjóðendum og veit einnig um hvað hann er að tala, þegar hann ræðir einstök málefni. Megi honum og D-listanum ganga allt í haginn!

Fórum og skoðuðum útskriftarsýningu nemenda í Listaháskóla Íslands í Listasafni Reykjavíkur í Hafnarhúsinu.

Ég heimsótti nokkrar kosningaskrifstofur Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík og kynntist góðum baráttuanda þar.

Af því, hvernig samherjar Dags B. Eggertssonar rita um hann í Morgunblaðinu þessa síðustu daga fyrir kjördag, má draga þá ályktun, að þeir telji hann hafa farið halloka í kosningabaráttunni. Mér sýndist hann ekki heldur ná sér neitt á strik á kosningafundi NFS í Gyllta salnum á hótel Borg í kvöld. Tilraunir Dags B. til að gera lítið úr skoðunum Vilhjálms Þ. Vilhjálmssonar eða sjálfstæðismanna og láta eins og þeir séu marklitlir, vegna þess að þeir séu í of hlutlausum gír, finnst mér grátbroslegar, þegar ég hugsa til þess, hvernig Dagur B. talaði í kosningabaráttunni 2002 og taldi sér það helst til ágætis, að vera ekki í neinum stjórnmálaflokki heldur óháður og hlutlaus.

Til marks um veikleikamerki í baráttunni til að auka vinsældir Dags B. má nefna innrammaða stuðningsyfirlýsingu Þórólfs Árnasonar í Morgunblaðinu í dag. Menn þurfa ekki að hafa tekið oft þátt í kosningabaráttu til að átta sig á því, að ekki er óskað eftir yfirlýsingu af þessu tagi, nema fokið sé í flest skjól. Þá var skrýtið lesendabréfið í Morgunblaðinu þar sem óskað var eftir endursýningu á þættinum Sjálfstætt fólk með Degi B. á Stöð 2I, af því að Dagur B. hefði staðið sig svo afburðavel í þættinum. Bréfritari ritar bréfið í trausti þess, að þátturinn verði aldrei endursýndur, enda er það ekki hið raunverulega markmið hans, heldur hitt að koma því að hjá lesendanum, að Dagur B. hafi staðið sig vel, en sú skoðun gengur þvert á umræður meðal almennings um þáttinn.

Þetta er sérkennileg kosningataktík, svo að ekki sé meira sagt.

Björn Ingi Hrafnsson var kampakátur í NFS í kvöld, enda sýndi Gallup könnun, að hann væri að skríða inn í borgarstjórn á kostnað 8. manns Sjálfstæðisflokksins - svo segja framsóknamenn, að sjálfstæðismenn séu að hafa af þeim fylgið og bera sig aumlega! Í Reykjavík er vandi framsóknarmanna sá, að enginn veit almennilega fyrir hvað þeir standa í borgarmálum, þegar Alfreð Þorsteinsson er ekki lengur hið gamalkunna andlit þeirra.

Fylgi flokkanna í Reykjavík breytist lítið samkvæmt Gallup í dag - hagur framsóknar vænkast þó aðeins.

Evrópunefnd kom saman í hádeginu.

Við Rut fórum klukkan 16.30 í Borgarleikhúsið og vorum þar við slit Listaháskóla Íslands (LHÍ) í boði Hjálmars H. Ragnassonar rektors en undir forystu hans hefur skólinn vaxið og dafnað hraðar en ég held, að nokkur hafi vænst, þegar hann tók til starfa árið 1999. Bar skólaslitaathöfnin þess merki af hve miklum metnaði allt er gert innan veggja hans - nú útskrifuðust kennarar í listgreinum, tónlistarmenn, myndlistarmenn, hönnuður og þar á meðal arkitektar, listdansarar og leikarar. Við athöfnina voru rektorar norrænu arkitektaskólanna.

Brýnt er að tekið verði af skarið um framtíðarsamstað LHÍ, svo að það markmið náist, sem býr að baki hugmyndinni um sameinaðan háskóla allra listgreina, að hinn dýnamiski sameinaði kraftur þeirra allri auki enn á sköpunarþróttinn í einstökum greinum. Ég kann vel við skólann í nágrenni dómsmálaráðuneytisins og menntamálaráðuneytisins við Sölvhólsgötu og þar er raunar kjörinn staður fyrir hann allan, ef vilji er til að hafa hann í nágrenni miðborgarinnar.

Þegar ég hugsa um lóðamál LHÍ minnist ég fundar í menntamálaráðuneytinu, þegar mér var sagt frá því, að Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, þáverandi borgarstjóri, hefði boðið skólanum lóð á Miklatúni. Ég sagði viðmælendum mínum, að við þetta boð yrði aldrei staðið - LHÍ myndi aldrei rísa á þessum stað. Raunar skil ég ekki enn þann dag í dag, hvernig borgarstjóra datt í hug að blekkja stjórnendur LHÍ með svona gylliboði, án þess að í raun nokkuð stæði á bak við það. Þannig hefur Reykjavíkurborg því miður verið stjórnað í 12 ár undir R-listanum - einhverju er slegið fram, án þess að fyrir því sé nokkur önnur innistæða en viðleitni til að klóra í bakkann.

Var klukkan 14.00 í Njarðvík, þar sem við Jón Eysteinsson sýslumaður opnuðum nýja framleiðslustofu vegabréfa með örgjörva og ég afhenti fyrsta vegabréfið. Ég heyrði, að í fréttum hljóðvarps ríkisins kl. 18.00 hefði Guðrún Ögmundsdóttir, þingmaður Samfylkingarinnar, talið lög ekki standa til útgáfu nýju vegabréfanna, af því að frumvarp um vegabréf hefði ekki verið afgreitt á alþingi.

Meginnýmæli frumvarpsins er að veita heimild til að skrá fingraför í vegabréf en það verður ekki gert fyrr en 2009, svo að það kemur ekki að sök, að heimildin hafi ekki enn verið samþykkt. Þá er í lögunum gert ráð fyrir að útgáfa vegabréfanna færist frá útlendingastofnun til þjóðskrár og hefur það verið leyst með samningi, þar til lög mæla fyrir um flutninginn.

Mér þótti skrýtið, að misskilningur Guðrúnar um lögheimildir var endurtekinn í fréttum kl. 22.00, þótt fréttamaður hefði hringt í mig og fengið vitneskju um lögheimildir fyrir þann fréttatíma. Hitt er  raunar einnig skrýtið, að fréttastofan skyldi ekki leita skýringa dómsmálaráðuneytis á orðum Guðrúnar, áður en þau voru flutt.

Össur Skarphéðinsson ritaði grein í Morgunblaðið 22. maí til að hræða fólk frá því að kjósa vinstri/græna, af því að þeir ætluðu að starfa með sjálfstæðismönnum í borgarstjórn. Síðan hefur fylgi v/g og sjálfstæðismanna vaxið dag frá degi samkvæmt könnunum og í dag segir Gallup að Samfylking fái ekki nema 25% og 4 menn í Reykjavík. Össur ætti að rita nýja grein um málið í Morgunblaðið.

Fréttir af erindi Guðna Th. Jóhannessonar sagnfræðings um símahleranir í kalda stríðinu hljóma eins og aldrei hafi heyrst um, að símar hafi verið hleraðir á þessum árum. Sérstaklega er skrýtið að hlusta á hina gömlu sósíalista og alþýðubandalagsmenn tala eins og símahleranir komi þeim algjörlega í opna skjöldu. Þeir hömruðu þó á því sýknt og heilagt á þessum árum, að stjórnvöld væru að alltaf að hlera síma. Hafi eitthvað komið þeim á óvart í erindinu væri það líklega, að skiptin eru sex og nákvæmlega tilgreind auk þess sem dómsúrskurður  er að sjálfsögðu að baki hverri heimild.

Ég svaraði fyrirspurnum Morgunblaðsins, Fréttablaðsins og fréttastofu hljóðvarps ríkisins um hlerunar-málið í dag. Ég heyrði í NFS-fréttum, að Kristinn Hrafnsson fréttamaður sagðist hafa sent mér tölvuskeyti um málið - hvaða netfang ætli hann hafi notað? Ég fékk skeytið að minnsta kosti ekki.

Hallgrímur Helgason rithöfundur segir frá því í Fréttablaðinu í dag, að hann hafi kosið D-listann í borgarstjórnarkosningunum 2002 og veltir því síðan fyrir sér, hvernig ég hefði orðið sem borgarstjóri. Ég færi Hallgrími síðbúnar þakkir fyrir stuðninginn - hugmyndir hans um breytingar á Reykjavíkurborg undir minni stjórn eru svo fráleitar, að ekki dygðu einu sinni 12 ár til að hrinda þeim í framkvæmd, hefði einhver vilja til þess, sem ég efa stórlega. Í grein Hallgríms kemur enn fram, að öll sýn hans á stjórnmál og stjórnmálamenn tók stakkaskiptum með Baugsmálinu svonefnda. Vona ég svo sannarlega, að hann taki gleði sína á ný, þótt síðar verði.

RÚV sagði frá nýrri Gallup-könnun í Reykjavík:

Sjálfstæðisflokkurinn 43,4% 7 menn
Samfylkingin 32,1% 6 menn
Vinstri-grænir 10,7% 1 mann
Frjálslyndi flokkurinn 10,0% 1 mann
Framsóknarflokkurinn 3,9% engan mann.

Ég lýsi eins og áður undrun yfir, að Ólafur F. skuli vera að fá svona mikið fylgi - störf hans í borgarstjórn undanfarin fjögur ár réttlæta það alls ekki. Hætta er á því, að hið sama endurtaki sig nú og árið 2002, að framboð Ólafs F. verði til þess að reita fylgi af Sjálfstæðisflokknum á lokasprettinum.

Fór í kvöld á tónleika Kammersveitar Reykjavíkur á listahátið en þeir voru helgaðir 250 ára afmæli Mozarts og voru þau Una Sveinbjarnardóttir fiðluleikari, Einar Jóhannesson klarínettuleikari og Víkingur Ólafsson píanóleikari einleikarar auk þess sem þau stjórnuðu hvert um sig „sínu“ verkiþ Langholtskirkja var þéttsetin og ríkti mikil hrifning meðal áheyrenda.

Björn Ingi Hrafnsson, frambjóðandi Framsóknarflokksins í Reykjavík, kýs að gera farsælt ríkisstjórnarsamstarf að umræðuefni  í borgarstjórnarkosningabaráttunni, væntanlega til að ná í atkvæði, sem ella mundu renna til Sjálfstæðisflokksins. Framsóknarflokkurinn eigi einnig að njóta þess, sem ríkisstjórnin hafi áorkað. - ekki aðeins Sjálfstæðisflokkurinn.

Vandinn við þennan málflutning er, að kjósendur í Reykjavík eru að taka afstöðu til setu Framsóknarflokksins í borgarstjórn eftir 12 ára samstarf hans innan R-listans, það er við Samfylkinguna og vinstri/græna síðan þeir flokkar komu til sögunnar. Það sýnir ekki mikla trú á afrek undir merkjum R-listans, að grípa til þess ráðs viku fyrir kjördag, að biðla til kjósenda í nafni ríkisstjórnarsamstarfsins.

Ef framsóknarmenn vilja finna blóraböggul í tilefni af skoðanakönnunum um fylgi flokkanna í borgarstjórnarkosningunum, ættu þeir að snúa sér að samstarfsflokkum sínum í borgarstjórn undir merkjum R-listans.

Skondið er að fylgjast með viðbrögðum samfylkingarfólksins Dags B. Eggertssonar og Steinunnar Valdísar Óskarsdóttur borgarstjóra við samgöngustefnunni, sem R-listinn samþykkti í borgarstjórn sl þriðjudag, en meginmarkið stefnunnar er að sporna gegn notkun fjölskyldubílsins.

Mér þótti undarlegt, að þessi tillaga væri tekin til umræðu og afgreiðslu á síðasta borgarstjórnarfundi fyrir kosningar. Þar munu hagsmunir vinstri/grænna líklega hafa ráðið, því að þeir hafa í 12 ár háð heilagt stríð gegn fjölskyldubílnum í borgarstjórn og nú hafa þeir vafalaust viljað nýta síðasta tækifæri sitt í borgarstjórn til að hafa frumkvæði að enn einni umræðunni um málið. Auðvitað hefði verið unnt að stöðva þá innan R-listans sáluga, ef vilji hefði verið til þess.

Spyrja má vegna viðbragða samfylkingarfólksins, eftir að það samþykkti tillögu vinstri/grænna, hvers vegna þau Dagur og Steinunn Valdís tóku ekki af skarið um gjaldskyldu eða ekki á bílastæðum stofnana borgarinnar og við framhaldsskóla og háskóla, áður en tillagan kom til atkvæða. Bæði Björk Vilhelmsdóttir, samfylkingarkona, og Árni Þór Sigurðsson, vinstri/grænn, túlka samþykktina á þann veg, að í henni felist skref til gjaldskyldu starfsmanna borgarinnar og skólanema.

Dagur B. Eggertsson var ekki á fundi borgarstjórnar, þegar samgöngustefnan var þar til umræðu og afgreiðslu. Mörg ummæli hans um stefnuna og framkvæmdaáætlunina á grundvelli hennar bera þess merki, að hann viti ekki um, hvað málið snýst. Þrátt fyrir fjarveru sína hefur Dagur B. verið iðinn við að segja fjölmiðlum frá því, hvað gerðist á borgarstjórnarfundinum.

Ný skoðanakönnun Fréttablaðsins, sem birtist í dag sýnir enn á ný sterka stöðu Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Framsóknarflokksfylgið minnkar á nýjan leik en frjálslyndir fá meira fylgi en áður. Eftir að hafa fylgst með málflutningi frjálslyndra í borgarstjórn í fjögur ár, er mér hulin ráðgáta, hvers vegna fylgi þeirra mælist nú um 7% í skoðanakönnun.  Óvild Ólafs F. Magnússonar í garð fyrrverandi flokksfélaga sinna innan Sjálfstæðisflokksins er ekki jafnáberandi nú og fyrir síðustu borgarstjórnarkosningar eða oft á kjörtímabilin. Líklega gerir Ólafur F. sér von um einhvers konar samstarf við Sjálfstæðisflokkinn að kosningum loknum. Hann veit sem er, að fyrir smáflokk er ekkert upp úr því að hafa að friðmælast við þá, sem mælast með álíka mikið fylgi og hann eða Samfylkingin.

Silvía Nótt komst ekki áfram í Evróvisjón á Aþenu í kvöld. Egill Helgason, sem þekkir Grikki, telur, að hún hafi gengið fram af þeim. RÚV hefur eftir BBC í fréttum klukkan 22.00, að Silvía Nótt hafi átt skilið baulið, sem hún fékk, þegar hún gekk fram á sviðið og yfirgaf það. Var spaugið henni of dýrkeypt?

Flutti klukkan 18.00 ræðu á Selfossi við upphaf 12. norrænu ráðstefnunnar um menntun í fangelsum.

Samfylkingarfólkið í framboði til borgarstjórnar heldur áfram að stökkva upp á nef sér vegna þess, að á það er bent, að R-listinn sé að velta fyrir sér gjaldtöku af nemendum og starfsmönnum Reykjavíkurborgar fyrir afnot af bílastæðum - gjaldtöku, sem virðist eiga annars vegar að fæla fólk frá því að nota einkabílinn og hins vegar að skapa meiri hreyfanleika á bílastæðum.

Hvað sem Steinunn Valdís og Dagur B. segja, er ljóst, að flokkssystir þeirra og meðframbjóðandi, Björk Vilhelmsdóttir, er málsvari þessarar gjaldtöku og sömu sögu er að segja um Árna Þór Sigurðsson, vinstri/grænum, sem flutti tillöguna um stefnu í samgöngumálum, sem R-listinn samþykkti í borgarstjórn sl. þriðjudag - en þar er gert ráð fyrir þessari gjaldtöku.

Í framkvæmdaáætlun þessarar samgöngustefnu segir: „Reykjavíkurborg sýni fordæmi um gjaldskyld bílastæði við vinnustaði sína.“ Hvað þýðir stefna af þessu tagi, þegar hún er hluti af því markmiði „að draga úr hlutdeild einkabílsins“ eins og þessi kafli framkvæmdaáætlunarinnar heitir? Hér er ekki um fáein þúsund krónur á ári að ræða heldur þröskuld, sem knýr fólk til að hætta að nota fjölskyldubílinn. Markmiðið er einnig þetta: „Starfsmenn borgarinnar skulu virkjaðir sem fyrirmyndir á ferðum sínum um borgina.“ Undir fyrirsögn um átak gegn einkabílnum stendur einnig: „Skoða skal möguleikann á að taka upp gjaldtöku á bílkastæðum við framhaldsskóla og háskóla.“ Af orðum Árna Þórs má álykta, að hann ætli að nota tekjur af þessari gjaldtöku til að greiða niður leikskólagjöld.

Í framkvæmdaáætluninni má lesa þessa gullvægu setningu: „Göngustígar skulu lagðir með hag gangandi vegfarenda í huga.“ Það er hughreystandi fyrir okkur göngumenn, að þetta skuli áréttað.

Hlustaði í hádeginu á dr. Guðrúnu Þórhallsdóttur í hugvísindadeild Háskóla Íslands flytja erindi í Rótraý-klúbbi Reykjavíkur um það, sem kallað er jafnrétti í tungumálinu og snýst um feminískar kröfur, sem byggjast á því, að stundum geti verið óljóst, hvort átt sé við karlmenn eingöngu eða bæði kynin, þar sem karlkyn hafi hlutleysishlutverk, það er karlkynsmyndir fornafna séu notaðar, þegar kynferði einstaklinga er ekki tilgreint: Sá hlær best sem síðast hlær.

Þetta er forvitnilegt íhugunarefni, en viðleitni til að gera orð hlutlaus leiðir oft til sérkennilegrar niðurstöðu eins og þegar í ensku er hætt að tala um chairman - fundarstjóra - á fundum og þess í stað gjarnan notað orðið chair - stóll - í staðinn. Ég hef verið á fundum erlendis, þar sem enskumælandi fólk lýsir því við upphaf ræðu sinnar, að það mótmæli breytingum af þessu tagi og vilji frekar ávarpa mann en stól - þá grípa sumir til orðsins chairperson.

Ég man eftir því, að Eiður Guðnason sendiherra, fyrrverandi ráðherra, þingmaður og fréttamaður, ritaði um það vel rökstudda grein eða flutti um það ræðu, að sér þætti fráleitt að tala um þingkonu - orðið þingmaður næði jafnt til karla og kvenna á þingi. Við sjáum, að orðið þingmaður er nú á hröðu undanhaldi sem samheiti, því að orðið þingkona er æ oftar notað um konur í hópi þingmanna.

Á Rótarý-fundinum var vakið máls á því, að sérstaklega væri bagalegt, að ekki væru notuð önnur orð en ráðherra og sendiherra um konur í þeim stöðum. Ólafur Þ. Þórðarson alþingismaður ávarpaði Salóme Þorkelsdóttur forseta alþingis aldrei öðru vísi en herra forseti á sinni tíð og var ekki gerð athugasemd við það - nú hnussar í þingmönnum, ef einhver leyfir sér að segja annað en frú forseti, virðulegi forseti eða hæstvirtur forseti, ef kona situr í forsetastóli á þingi - gott ef ekki er slegið í forsetabjöllu, verði einhverjum á að segja herra forseti við konu á forsetastóli. Hvað yrði sagt, ef einhver tæki upp á því að segja: Herra/frú stóll?

Fór klukkan 20.00 í Grafarvogskirkju, þar sem Lögreglukór Reykjavíkur efndi til glæsilegra og skemmtilegra tónleika með þátttöku góðra gesta. Kirkjan var þéttsetinn og var kórnum og gestum hans fagnað vel og innilega.