Fór um kvöldið í þéttsetna Hallgrímskirkju og hlýddi á H-moll messu Bachs undir stjórn Harðar Áskelssonar í flutningi Mótettukórsins, hljómsveitar og einsöngvara.

Ráðstefna í Valhöll á Þingvöllum um íslenska þjóðveldið á vegum Liberty Fund.

Blaðamannafundur klukkan 15.00 í rafveituhúsinu við Elliðaá, þar sem skrifað var undir yfirlýsingu um samstarf við að reka Lagnakerfismiðstöð Íslands.

Klukkan 9.00 setning ráðstefnunnar Vestur um haf á vegum Stofnunar Sigurðar Nordals í Norræna húsinu.

Klukkan 15.30 var efnt til hátíðarathafnar við Furulundinn á Þingvöllum til að minnast þess, að 100 ár væru liðin frá því að skógrækt hófst á Íslandi en það gerðist með því, að danskur skipstjóri, Carl Hartvig Ryder, beitti sér fyrir því að hafist var handa um skógræktartilraunir á þessum stað með styrk frá danska landbúnaðarfélaginu, sem Ryder aflaði. Tómas Ingi Olrich alþingismaður og áhugamaður um trjárækt stjórnaði athöfninni og var ánægjulegt að taka þátt í henni, hlusta á tónlist, ljóð, ræður og ávörp í rúman klukkutíma í mildu, þurru veðri. Gleðilegt var, að Séra Heimir Steinsson, Þingvallaprestur og staðarhaldari, flutti hugvekju en þetta var fyrsta embættisverk hans eftir erfið veikindi frá því á páskum. Við lok athafnarinnar rituðum við Jón Loftsson, skógræktarstjóri ríkisins, og ég sem formaður Þingvallanefndar undir samstarfsyfirlýsingu, en Skógrækt ríkisins fær með henni formlega staðfestingu á mikilvægu hlutverki sínu við að fylgjast með trjágróðri innan þjóðgarðsins auk þess sem gefin er skuldbinding um varðveislu Furulundarins. Kristinn Skæringsson skógarvörður hefur fylgst með Furulundinum undanfarna áratugi af mikilli alúð en nú eru þar um 400 stæðileg tré í lundinum.

Síðdegis fórum við Bjarni Benedikt til Skálholts og hlýddum á tónleika Bach-sveitarinnar, þar sem Rut var meðal einleikara. Voru tónleikarnir að venju vel sóttir.

Fyrir hádegi hitti ég Georg Metakides, sem fer með upplýsingatæknimál innan framkvæmdastjórnar Evrópusambandsins. Hefur hann mikinn áhuga á því, hvernig við nýtum hina nýju tækni hér á landi, ekki síst í skólakerfinu. Vill hann gjarnan efla samstarf við okkur á þessum sviðum.

Fyrir hádegi hitti ég Stephane Dion, innanríkisráðherra Kanada. Var hann hér á landi til að flytja fyrirlestur á ráðstefnu um kanadísk málefni. Hafði hann mikinn áhuga á að kynnast mennta- og menningarmálum okkar Íslendinga og bera saman stöðuna hér og í Kanada.

Við fórum aftur í Skálholt og hlustuðum á Helgu Ingólfsdóttur vinna það afrek að leika Goldberg-tilbrigðin eftir Bach á sembal. Tónleikarnir voru vel sóttir og raunar hafði aðsóknin verið mjög góð á sumartónleikana í Skálholti yfir verslunarmannahelgina. Ég átti von á því að lenda í umferðarteppu á leiðinni til Reykjavíkur eftir allt talið um hina miklu umferð um helgina. Annað var uppi á teningnum, því að ég var rétt um klukkutíma frá Skálholti heim til mín.

Við fórum síðdegis í Skálholt og hlustuðum á Jaap Schröder leika einleik á barokkfiðluna sína. Kirkjan var þéttsetin að vanda, en sumartónleikarnir í Skálholti hafa unnið sér fastan sess og traustan og stóran hóp áheyrenda..

Síðdegis skruppum við Rut í Reykholt og hlýddum þar um kvöldið á fróðlegan fyrirlestur Guðrúnar Sveinbjarnardóttur fornleifafræðings um rannsóknir í Reykholti. Eru þetta umfangsmestu fornleifarannsóknir, sem þar hafa farið fram. Aðstæður eru nú betri en áður eftir að íþróttahús og smíðahús við skólann hafa verið rifin. Rannsóknirnar hafa þegar leitt í ljós hluti, sem fornleifafræðingar hafa ekki séð annars staðar. Verður spennandi að fylgjast með framhaldinu en ekki er vafi á því að áhugi annarra þjóða manna á þessum rannsóknum á eftir að aukast og þær verða mikið aðdráttarafl í þeirri viðleitni að stofna til alþjóðlegs miðaldafræðaseturs í Reykholti. Snorrastofa hefur farið vel á stað og ímynd staðarins hefur breyst á miklu skemmri tíma en hefði mátt vænta. Fyrirlestrar þar draga að sér fjölda fólks og voru til dæmis hátt í 100 manns að hlýða á Guðrúnu þessa kvöldstund.

Fór um hádegisbilið til Þingvalla, þar sem ég átti fund með ungum hægri mönnum menningarmál svo sem að ofan er getið. Síðan hittumst við Gunnar Eyjólfsson, leikari og fyrrverandi skátahöfðingi, og fórum saman á alþjóðlega skátamótið við Úlfljótsvatn. Var gaman að ganga þar um og sjá, hvernig skátarnir höfðu búið um sig og nutu lífsins, þrátt fyrir mýbitið í veðurblíðunni. Ókum við um Hveragerði til baka og litum inn á nýopnaða sýningu 61 listmálara í listaskálanum, sem Einar Hákonarson reisti af miklum stórhug.

Við ráðuneytisfólk fórum fyrir hádegi í heimsókn í Vesturvör í Kópavogi, þar sem unnið er að því að koma ljósmyndasafni og munum Þjóðminjasafns Íslands fyrir í nýju geymsluhúsnæði. Má fullyrða, að aldrei hafi verið búið betur að þessum dýrgripum en gert er á þessum stað. Dregur nú óðfluga að því að hús safnsins við Suðurgötu tæmist og unnt verði að ráðast í löngu tímabærar framkvæmdir þar. Skrapp síðdegis í Bláa lónið, þar sem nýtt húsnæði var opnað við nýjan baðstað í lóninu. Hefur verið staðið að öllum framkvæmdum af miklum stórhug og skapaður ævintýraheimur í hrauninu.

Við Rut fórum um hádegisbilið í Skálholt og hlýddum þar á sumartónleikana. Hófst dagskráin með erindi um verk Jóns Leifs, sem Árni Heimir Ingólfsson flutti. Sagði hann frá rannsóknum sínum meðal annars varðandi dauða Lívar, dóttur Jóns, en eitt helsta verkið á fyrri tónleikunum var magnað Erfiljóð Jóns um Lív, tveir þættir þess af þremur voru frumfluttir af Hljómeyki. Eftirminnileg messa eftir Tryggva Baldvinsson var frumflutt á seinni tónleikunum.

Ný-endurkjörin Þingvallanefnd kom saman til síns fyrsta fundar en við sitjum þar áfram saman Guðni Ágústsson, Össur Skarphéðinsson og ég. Var einhugur um, að ég gegndi áfram formennsku í nefndinni.

Hitti síðdegis tvo þýska þingmenn, sem voru hér á landi. Þar áréttaði ég þá skoðun mína, að sú skipan á samstarfi, sem tekist hefði um Goethe Zentrum í Reykjavík, væri viðunandi og ástæðulaust væri að amast við ákvörðunum þýskra stjórnvalda í því efni.

Fórum að Hvanneyri, þar sem 110 ára afmælis Bændaskólans var minnst með því að stofna landbúnaðarháskóla formlega en lög um hann gengu í gildi 1. júlí 1999. Skólinn heyrir undir landbúnaðarráðuneytið eins og skólinn á Hólum og garðyrkjuskólinn í Hveragerði. Nýju háskólalöginn, sem falla undir menntamálaráðuneytið, sköpuðu hins vegar þann ramma, sem er nauðsynlegur til að unnt sé að fara þá leið sem valin var við skipulag landbúnaðarháskólans. Þróunin annars staðar er á þann veg, að ríki hverfa frá því að fella yfirstjórn skóla undir önnur ráðuneyti en menntamálaráðuneytið. Athöfnin á Hvanneyri fór fram utan dyra og stóð frá 13.30 til rúmlega 17.00. Leiðin heim var greið þar til kom að Mógilsá en þaðan var samfelld röð og hæg umferð þar til kom að ljósunum að mörkum Suðurlandsvegar og Vesturlandsvegar.

Flutti ávarp í svæðisútvarp Suðurlands, sem var að hefja útsendingar í samvinnu Útvarps Suðurlands og Ríkisútvarpsins.

Frá París flugum við til Berlínar og vorum þar í nokkurra daga fríi með vinum okkar. Skoðuðum við meðal annars Reichstag-bygginguna, það er þinghúsið, sem var brennt á tímum nasista, og stóð sem hálfgerð rúst við Múrinn í næsta nágrenni Brandenborgarhliðsins, þar til Þýskaland var sameinað og hefur nú verið endurreist með glæsilegum hætti. Starfsmaður þingsins fylgdi okkur um bygginguna og sýndi jafnt þingsalinn sem fundarherbergi þingflokka. Síðan gengum við upp í glerhvolfið yfir þingsalnum, sem teygir sig upp úr byggingunni og þaðan sést yfir alla Berlín. Tugir þúsunda manna heimsækja þinghúsið á degi hverjum og ganga upp í hvolfið. Norðurlöndin fimm fengu lóð á besta stað í Berlín, tiltölulega skammt frá þinghúsinu, til að reisa skrifstofur fyrir sendiráð sín og eru húsin fimm reist í þyrpingu og er ætlunin að opna þau formlega 20. október nk. Við fórum í íslenska húsið, sem er á lokastigi. Varð okkur ljóst af samtölum við Berlínarbúa, að þar vita menn svo sannarlega af því, að Norðurlöndin eru að reisa sendiráðsbyggingar sínar á þessum virðulega stað. Þá skruppum við einnig til Potsdam, sem áður var í Austur-Þýskalandi. Fórum í Sanssouci-höllina, sem Frikrik mikli reisti. Einnig fórum við í Cecelienhof, þar sem Potsdam-fundur þeirra Stalíns, Trumans, Churchills og síðan Atlees var haldinn. Loks heimsóttum við húsið við Wannsee, þar sem Wannsee-ráðstefnan illræmda fór fram, en þar lögðu nasistar á ráðin um útrýmingu gyðinga. Var óhugnanlegt að ganga þar um sali, en húsið var opnað almenningi árið 1992 og er einkum ætlað til þess að fræða ungt fólk um þennan þátt í grimmdarverkum nasista. Segja má að á þessum litla bletti í Potsdam og nágrenni megi fá mynd af stóratburðum í þýskri sögu. Ekki var síður fróðlegt að fara inn í Potsdam-bæinn sjálfan og sjá, hvernig unnið er að því að reisa hann úr rústum kommúnismans. Fyrir framtaksleysi miðstjórnarkerfisins voru reisluleg hús látin drabbast niður og nú rísa þau úr öskustónni, kannski ríkulegri enn nokkru sinni fyrr. Heim fórum við frá Berlín um Charles de Gaulle flugvöll í París. Vél Flugleiða var eins og endranær á áætlun en hins vegar fór allt í handaskolum hjá afgreiðslumönnum vallarins með farangur okkar, sem fylgdi okkur ekki heim og er ein taskan enn týnd. Segja liprir starfsmenn Flugleiða í tapað-fundið á Keflavíkurflugvelli að með ólíkindum sé að fylgjast með vinnubrögðunum á Parísarvellinum. Skil ég ekki hvernig Frakkar hyggjast gera Charles de Gaulle völl að helstu miðstöð millilandaflugs í Evrópu, ef þeir geta ekki einu sinni séð um að koma tveimur töskum á milli flugvéla á tæpum tveimur tímum.

Við Rut héldum til Parísar á mánudeginum, þar sem ég sat ráðherrafund á vegum OECD 22. og 23. júní um rannsóknir og vísindi og tók þátt í umræðum. Einnig gafst okkur tækifæri til að fara í Bastillu-óperuna og sjá glæsilega sýningu á Don Carlos eftir Verdi, þar sem Kristinn Sigmundsson söng hlutverk yfirmanns spænska rannsóknarréttarins og hlaut gott lof áheyrenda. Hittum við Kristin í stutta stund baksviðs að sýningu lokinni og lýstum stolti okkar yfir að hafa verið meðal áheyrenda hans. Hann var einnig með veigamikið hlutverk í Don Giovanni í óperunni þessa sömu daga. Kristinn vakti athygli okkar á því, hve risavaxið óperuhúsið er, listrænn metnaður þess er ekki síður mikill og það talið meðal hinna bestu í Evrópu. Þá átti ég einnig fund með Íslendingum í París, sem hafa unnið að því að undirbúa víðtæka menningarkynningu þar og vilja stofna til samstarfs við menntamálaráðuneytið.

Þetta var stór dagur, brúðkaupsdagur Sigríðar Sólar dóttur minnar og Heiðars Más Guðjónssonar. Athöfnin fór fram í Fríkirkjunni í Hafnarfirði og gaf sr. Einar Eyjólfsson prestur þar þau saman. Kirkjuna völdu þau vegna þess hve þeim þykir hún falleg, enda hefur hún verið endurgerð með glæsilegum hætti. Að lokinni vígslunni var boðið til hátíðar í Ásmundarsafni við Sigtún. Fór þetta allt mjög ánægjulega fram og lifir góð minning um daginn vonandi lengi í hugum þeirra, sem samfögnuðu með brúðhjónunum.

Klukkan 14.00 var athöfn í Þjóðarbókhlöðunni í tilefni af því að úthlutað var fyrstu styrkjunum samkvæmt markáætlun Rannsóknaráðs Íslands um umhverfismál og upplýsingatækni. Klukkan rúmlega 15.00 fór ég í Hafnarbúðir, þar sem fyrirtækið Lyfjaþróun var að hefja starfsemi í nýjum húsakynnum.

Klukkan 10.40 hófst hefðbundin athöfn á Austurvelli en ríkisstjórn, borgarstjórn og sendiherrar erlendra ríkja koma áður saman í alþingishúsinu og ganga þaðan fylktu liði til sæta sinna við styttu Jóns Sigurðssonar. Að þessu sinni var síðan gengið til messu í Fríkirkjunni, þar sem Dómkirkjan er lokuð vegna viðgerða. Ég fór þó ekki í messuna heldur í útvarpshúsið við Efstaleiti, þar sem fulltrúar frá þættinum Outlook á BBC World Service biðu. Þetta er vinsæll þáttur og snýst hann nú í tvö skipti um Ísland. Við tókum þátt í fyrri þættinum, sem var sendur út beint, Guðmundur Hálfdanarson sagnfræðiprófessor, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir borgarstjóri, Kári Stefánsson í Ísl. erfðagreiningu og Móeiður Júníusdóttir söngkona. Frederick Dove stjórnaði en þátturinn stóð í 40 mínútur. Dove nálgaðist viðfangsefnið, Ísland, á mjög jákvæðan hátt og voru Bretarnir mjög ánægðir yfir hvernig til tókst, eftir að útsendingu lauk. Er talið, að um 40 milljónir manna hlusti á þennan þátt.

Í þann mund, sem þinghaldi lauk, klukkan 14.00 fór ég í Þingholt og tók þátt í því að opna leitarvélina http://www.leit.is sem á að auðvelda öllum Íslendingum að leita upplýsinga á vefnum.

Við Rut flugum til Egilsstaða um hádegisbilið og vorum síðdegis við frumsýningu á Töfraflautinni eftir Mozart að Eiðum undir stjórn Keiths Reeds. Var þetta ógleymanleg stund og sannar, hve miklu er unnt að áorka með góðum vilja og mikilli vinnu.

Fundur menningarmálaráðherra á Norðurlöndum í Færeyjum.

Þingflokkur sjálfstæðismanna kom saman eftir hádegið og samþykkti tillögur formanns síns, Sigríðar Önnu Þórðardóttur, um skiptingu manna í nefndir og formennsku í þeim.

Fórum á tónleika í Hallgrímskirkju við upphaf kirkjulistarhátíðar.

Var í Þjóðarbókhlöðunni þegar sameiginleg sýning Þjóðminjasafns og Landsbókasafns Íslands – háskólabókasafns um Eggert Ólafsson var opnuð. Fór um kvöldið til Hvolsvallar og hlustaði á Sinfóníuhljómsveit Íslands leika í íþróttahúsinu þar en SÍ hafði verið á Höfn, Kirkjubæjarklaustri og í Vík frá því á fimmtudag.

Fór um kvöldið á frumsýningu á Litlu hryllingsbúðinni í Borgarleikhúsinu, mikil stemmning.