Síðdegis sunnudaginn 29. júní ávarpaði ég setningarfund ráðstefnu NORDunet um Internetið.

Að kvöldi sunnudags 29. júní fór ég í Borgarleikhúsið og sá leikrit hópsins Augnablik, sem heitir Tristan og Ísól. Enn vakti það athygli mína, að sviðsetningin var þannig, að áhorfendur sátu ekki í salnum heldur á sviðinu með leikendum. Þykir leikendum ekki fært að setja verk á svið með hefðbundnum hætti í Borgarleikhúsinu?

Laugardaginn 28. júní átti ég allan fyrir mig og má segja, að hann hafi verið langþráður.

Að morgni föstudagsins 27. júní tók ég þátt í hringborðsumræðum í sal borgarstjórnar Reykjavíkur, þar sem rætt var um stöðu tungumála í Færeyjum, Íslandi og Grænlandi. Kom til orðaskipta milli mín og dansks þingmanns, sem taldi það til marks um lítinn áhuga Íslendinga á norrænum tungum, að hann þyrfti að tala ensku við leigubílstjóra, barþjóna og hótelstarfsmenn. Ég sagði þessa niðurstöðu ekki reista á mjög vísindalegum grunni og las úr grein, sem ég hafði klippt úr dönsku blaði, þar sem fram kemur að nútímadanska sé borin fram með þeim hætti, að enginn utan Danmerkur skilji hana. Svíar og Norðmenn kysu meira að segja að ræða við Dani á ensku. Dró ég þá ályktun að vandi Dana væri frekar heimatilbúinn en unnt væri að kenna íslenska skólakerfinu um hann.

Síðdegis miðvikudaginn 25. júní afhenti ég skírteini í útflutningsfræðslu, sem Útflutningsráð og fleiri standa að, og felst í því að fulltrúar fyrirtækja læra að markaðssetja vöru sína erlendis. Var þetta í þriðja sinn, sem ég afendi þessi skírteini. Vex áhugi á þessu góða framtaki ár frá ári.

Sunnudag 22. júní fram á þriðjudag 24. júní var ég á ráðstefnu menntamálaráðherra aðildarríkja Evrópusráðsins í Kristiansand í Noregi og ræddum við þar um menntamál við aldahvörf.

Að morgni 17. júní var athöfn á Austurvelli í glaðasólskini. Frá því að R-listinn tók við stjórn Reykjavíkurborgar hef ég alltaf undrast, að formaður þjóðhátíðarnefndar, Steinunn Óskarsdóttir, skuli nota þær mínútur, sem hún hefur til umráða til að kynna hátíðarhöldin til þess að flytja flokkspólitískar ræður, að þessu sinni meðal annars um vanda kvenna í stjórnmálum, þegar Kvennalistinn er að líða undir lok. Rík hefð er fyrir því, að á þessari hátíðarstundu komi forsætisráðherra fram sem hinn pólitíski talsmaður allrar þjóðarinnar og því er það enn einkennilegra en ella að hlusta á hinar flokkspólitísku úlistanir formanns hátíðarnefndarinnar. Skorti greinilega eitthvað á við undirbúning hátíðarinnar á Austurvelli, því að þess var aldrei getið, hver kom fram sem fjallkona eða hver orti ljóðið, sem hún flutti. Þá batt kynnir ekki heldur enda á athöfnina á Austurvelli og vissi forseti Íslands greinilega ekki, hvenær til þess var ætlast, að hann stæði upp og gengi til Dómkirkju. Að lokinni messu var athöfn á vegum Lýðveldissjóðs í Alþingishúsinu, þar sem tilkynnt var um styrkveitingar hans og viðurkenningar.

Síðdegis miðvikudaginn 11. júní tók ég þátt í athöfn á vegum Sparisjóðs Reykjavíkur og nágrennis, þegar hann afhenti menningarstyrki í fyrsta sinn við hátíðlega athöfn, sem fór fram í Sigurjónssafni. Að kvöldi miðvikudagsins fór ég á markalausan knattspyrnulandsleik Litháens og Íslands.

Þriðjudaginn 10. júní kynnti ég þá ákvörðun eftir ríkisstjórnarfund, að Háskólinn á Akureyri gæti í haust hafið kennslu í iðjuþjálfun. Var með því komið í höfn áralöngu baráttumáli iðjuþjálfa. Sama dag sendi menntamálaráðuneytið einnig frá sér tvær fréttatilkynningar, annars vegar um tónlistarhús og hins vegar vegna birtingar á niðurstöðum TIMSS-könnunarinnar um kunnáttu 3. og 4. bekkjar nemenda í stærðfræði og náttúrufræði. Hafa orðið töluverðar umræður um bæði málin.

Síðdegis laugardaginn 7. júní opnaði ég sýninguna Sögn í sjón í Listasafni Íslands.

Að kvöldi föstudagsins 6. júní fórum við Rut á fyrri hluta Bítlatónleika í Háskólabíói, sá ég í blaðadómi, að seinni hlutinn hefði verið mun skemmtilegri!

Að kvöldi fimmtudagsins 5. júní fór ég á Laugardalsvöll og afhenti verðlaun vegna tveggja keppnisgreina á Smáþjóðaleikunum.

Síðdegis þriðjudaginn 3. júní eftir að ég hafði verið með smáþjóðaleikaráðherrunum á Þingvöllum og áður en ég bauð þeim í kvöldverð að Hótel Holti fór ég á Ingólfstorg til að taka þátt í fjölmennri móttökuhátíð fyrir Everest-faranna okkar og flytja þeim stutt ávarp .

Síðdegis fimmtudaginn 29. maí tók ég þátt í athöfn í Íslandsbanka, þar sem menntastyrkir bankans voru afhentir. Eftir það efndum við Rut til móttöku í Þjóðminjasafni fyrir þátttakendur í söguþinginu. Síðan fórum við í Hallgrímskirkju og hlýddum á tónleika Sinfóníuhljómsveitar Íslands undir stjórn Roys Goodmanns, þar sem Hörður Áskelsson lék einleik í nýjum orgelkonsert eftir Hjálmar H. Ragnarsson. Var það eftirminnileg stund, sem við héldum upp á eftir tónleikana með móttöku fyrir tónskáld, einleikara, hljómsveit og stjórnendur Kirkjulistarhátíðar í Hallgrímskirkju.

Síðdegis sunnudaginn 25. maí tókum við þátt í messu á Þingvöllum, þegar séra Heimir Steinsson var formlega settur að nýju í starf Þingvallaprests.

Síðdegis laugardaginn 24. maí tókum við Rut þátt í 100 ára afmælishátíð Landakotsskóla í Reykjavík. Er hann elsti starfandi barnaskóli í höfuðborginni. Hann var að vísu stofnaður rúmlega 30 árum síðar en fyrsti barnaskóli Reykjavíkur, Miðbæjarskólinn, sem síðan hætti starfsemi sinni 1970.

Í hádegi fimmtudaginn 22. maí fór ég fyrst í símstöðina við Kirkjustræti og tók þar þátt í upphafi sjónvarpsfundar, sem fór fram í Noregi, Færeyjum, Grænlandi og Íslandi. Var rætt um fjarlækningar og fjarnám á þessum fyrsta fundi sinnar tegundar. Eftir að hafa sagt nokkur orð í upphafi þessa fundar fór ég í Hússtjórnarskólann í Reykjavík og þáði þar hádegisverð í boði nemenda og kennara ásamt formanni skólanefndar og formanni og varaformanni Bandalags kvenna í Reykjavík. Eins og kunnugt er hefur verið nokkur óvissa um framtíð skólans en nú hefur orðið að samkomulagi milli mín og forráðamanna skólans og Bandalags kvenna í Reykjavík að hefja viðræður um, að bandalagið taki að sér að reka skólann sem sjálfstæða stofnun eða einkaskóla. Stendur vilji til þess, að Reykjavíkurborg komi að þessum skólarekstri. Með þessum hætti tel ég, að unnt sé að tryggja framtíð skólans og sérstöðu hans.

Ég gat ekki setið þingfund til loka 17. maí, því að klukkan 14.00 hófst athöfn í Þjóðminjasafninu, þar sem opnuð var sýningin Kirkjur og kirkjuskrúð, sem er sameiginlegt framtak Norðmanna og Íslendinga. Af því tilefni kom Turid Birkeland, menningarmálaráðherra Noregs, til landsins og tók jafnframt þátt í þjóðhátíðarhöldunum 17. maí. Við vorum saman í hátíðarmesssu í Hallgrímskirkju kl. 11 sunnudaginn 18. maí, þegar Kirkjulistarvika var sett, síðan vorum við á skartgripasýningu í Norræna húsinu kl. 16.00 og á tónleikum Norðmanna í Hallgrímskirkju klukkan 17, en um kvöldið buðum við Rut ráðherranum heim í málsverð.

Síðdegis föstudaginn 16. maí fór ég í Kirkjuhúsið og tók þátt í stuttri athöfn, þegar þjóðmálanefnd Þjóðkirkjunnar afhenti álitsgerð sína um sjálfsvíg.

Vegna þinglokanna urðu menn að vera við því búnir að sækja þingfundi oftar en ella og á öðrum tímum en endranær. Ekkert af mínum málum var til umræðu á næturfundum, þannig að ég slapp við að vera fram undir fimm á morgnana í þinghúsinu. Ég svaraði fyrirspurn um Z í íslensku máli síðdegis miðvikudaginn 14. maí og eftir hádegi 15. maí var hálftíma umræða utan dagskrár um samræmd próf

Síðdegis laugardaginn 10. maí sat ég aðalfund Árvakurs hf.

Að morgni föstudagsins 9. maí var ég viðstaddur setningu norræns skátaþings á Hótel Loftleiðum.

Að kvöldið 8. maí, uppstigningardags, fórum við Rut í Norræna húsið, þar sem fagnað var útgáfu þýðinga á ljóðum Knuts Ödegaards.

Síðdegis miðvikudaginn 7. maí var dálítil athöfn í ráðuneytinu, þegar ég veitti nemendum Menntaskólans á Laugarvatni viðurkenningu vegna þátttöku þeirra í Sókrates-verkefni, sem er undir forsjá Evrópusambandsins, kom sendiherra þess hér á landi til athafnarinnar.

Að kvöldi þriðjudagsins 6. maí fórum við Rut í Þroskaþjálfaskólann, sem var með opið hús og tók vel og vinalega á móti mörgum gestum sínum.

Að morgni mánudagsins 5. maí hitti ég hóp norrænna blaðamanna, sem hér var á ferð til að kynna sér menningarlífið. Dvöldust þeir meðal annars norður í Skagafirði og fylgdust með síðustu dögum Sæluvikunnar á Sauðárkróki. Var greinilegt, að þeim hafði til dæmis þótt mikið til þess koma að sjá Pétur Gaut undir leikstjórn Gunnars Eyjólfssonar, sem einnig lék í sýningunni. Á fundi mínum með blaðamönnunum lagði ég áherslu á, að ríkið ætti ekki að hafa það að markmiði að koma sjálft á laggirnar bákni til að sinna menningarmálum heldur bæri að nýta opinbert fé til þess að styrkja einstaklinga til listsköpunar. Þótti þeim ýmsum þetta næsta ábyrgðarlaus afstaða, enda líklega vanari því að vinstrisinnar í ríkisstjórnum landa þeirra telji málum best borgið með sem mestum afskiptum ríkisins.

Í hádegi laugardagsins 3. maí gat ég í nokkrar mínútur hlustað á Davíð Oddsson flytja ræðu sína hjá SVS og Varðbergi. Síðan fór ég klukkan 13 og var viðstaddur upphaf 8. fulltrúaþings Kennarasambands Íslands, þar sem ég flutti ávarp . Þaðan fór ég í hús iðnaðarmanna við Hallveigarstíg og leit stuttlega á skemmtilega sýningu á nýsköpunarverkefnum grunnskólanema, síðan skrapp ég á sýningu Sigríðar Ásgeirsdóttur í Stöðlakoti. Klukkan 16.00 vorum við Rut komin í Gerðarsafn, þar sem kom í minn hlut að opna sýningu á verkum Önnu-Evu Bergmann. Þaðan fórum við rakleiðis í Garðabæ á tónleika, sem hófust klukkan 17 og voru liður í Tónlistarhátíð í Garðabæ vegna 200 ára afmælis Schuberts. Þar komu fram Robert Holl bassabarítón og Gerrit Schuil píanóleikari, en hann er listrænn stjórnandi þessarar hátíðar. Holl kom sérstaklega til að syngja á þessum frábæru ljóðatónleikum fyrir fullu húsi þakklátra áheyrenda.

Síðdegis föstudaginn 2. maí kom svonefnd stefnumótunarnefnd vegna námskrárgerðar á minn fund og gerði mér grein fyrir störfum sínum. Sigríður Anna Þórðardóttir alþingismaður er formaður nefndarinnar, sem skipuð er fulltrúum allra stjórnmálaflokka, og ég stofnaði í því skyni að veita ráðgjöf um pólitísk álitaefni vegna námskrárvinnu fyrir grunn- og framhaldsskóla. Nefndin var samhljóða í afstöðu sinni og hefur nú lokið þessum þætti starfs síns með miklum ágætum.

Að morgni 1. maí fórum við Rut á Laugardalsvöllinn, þar sem kom í minn hlut að flytja ávarp við upphaf kyndilhlaups umhverfis landið vegna 7. smáþjóðaleikanna, sem verða haldnir og hefjast 2. júní nk. Hafði ég þann heiður að kveikja á kyndlinum og afhenda hann fyrsta hlauparanum. Finnst mér raunar fjölmiðlar gera sér lítinn mat úr þessu framtaki Ungmennafélags Íslands, sem virkjar fólk umhverfis allt landið. Að kvöldi 1. maí fórum við í Smíðaverkstæði Þjóðleikhússins og sáum hina margrómuðu uppfærslu Baltasar Kormáks á leikritinu Skækjan.

Miðvikudagskvöldið 30. apríl fórum við Rut á tónleika Jessicu Tivens í Háskólabíói en hún er 16 ára undrabarn, sem ber sig gjarnan saman við Maríu Callas, ef marka má fréttir. Var sannarlega óvenjulegt og eftirminnilegt að heyra jafnunga stúlku flytja þær óperuaríur, sem þarna voru sungnar.