Trump stendur nú með pálmann í höndunum andspænis höfuðlausum her, hvað sem gerist í kosningunum í nóvember.

Þegar að því var unnið á sínum tíma að hrinda hugmyndinni um tónlistarhús á framkvæmdastig datt örugglega engum í hug að Harpa yrði að féþúfu vegna fasteignaskatta.

Tvær sólarmyndir

Unnið hefur verið að því undanfarna mánuði að hrinda ákvörðun ríkisstjórnarinnar um að styrkja rannsóknir á ritmenningu íslenskra miðalda (RÍM) í framkvæmd.

Þess verður minnst á árið 2022 að 100 ár eru frá því að BBC kom til sögunnar (RÚV er 90 ára í ár). Charles Moore segir að enginn forstjóri geti tryggt að einokun BBC haldi fram yfir 100 ára aldurinn.

Þessi orð lýsa afstöðu margra Breta vel: „Við höfum verið erfiðir leigjendur innan Evrópusambandsins en nú verðum við góðir grannar.“

Þessi boðskapur formanns Eflingar er í samræmi við hreinsanirnar sem hún greip til eftir að um 8% félagsmanna Eflingar höfðu tryggt henni formannssæti í félaginu.

Æðstu stjórnvöld landsins, alþingi og ríkisstjórn, eiga aðeins eitt úrræði til forvarnar og það er að lögfesta rammann sem settur var með lífskjarasamningnum

Stefán Eiríksson borgarritari er nýr útvarpsstjóri. Í fyrsta sinn í 90 ára sögu ríkisútvarpsins situr lögfræðingur á stóli útvarpsstjóra.

Í ár er þess minnst að 250 ár eru liðin frá því að tónskáldið Ludwig von Beethoven fæddist. Sama ár, 1770, fæddist, myndhöggvarinn Bertel Thorvaldsen.

Ætli Viðreisn að halda sig við ESB-aðildarstefnuna ætti flokkurinn að boða hana á málefnalegan hátt og með rökum sem höfða til íslenskra kjósenda.

Kína er of stórt og sækir of hratt fram til að unnt sé að ganga fram hjá landinu í þágu Bandaríkjanna.

Til að gefa baráttu sinni fræðilegt yfirbragð réðu sósíalistar í Eflingu Stefán Ólafsson prófessor í hlutastarf hjá sér.

Svo virðist sem forystusveit ASÍ þori ekki til atlögu við þá sem sýna fráfarandi starfsmönnum Eflingar fyrirlitningu og vinna jafnframt gegn lífskjarasamningnum.

Ég þakka lesendum hollustuna í öll þessi ár. Án viðbragða þeirra hefði ánægjan verið minni fyrir höfundinn.

Svo virðist sem frumkvæðisathugun stjórnarandstöðunnar vegna hæfis Kristjáns Þórs og Samherjamálsins, eins og Namibíumálið er gjarnan kallað hér, ætli að breytast í nýtt símamál.

Nú í sömu andrá og Gunnar Smári boðar þingframboð Sósíalistaflokksins efnir Efling til kjaraátaka við Reykjavíkurborg á opnum fundum og með opnum bréfum.

Hvað sem bjartsýni ráðherrans líður er þetta mál greinilega enn í kreppu vegna þess að ekki er tekið að meginvandanum á íslenskum fjölmiðlamarkaði.

Spurning er hvort Ragnar Þór telur viðbrögð Gunnars Smára nógu sterk til að sannfærast endanlega um að hann sé á réttri leið.

Það sem dómararnir í neðri deild MDE segja er að bæði þingið og ráðherrann séu bundin af excel-aðferð dómnefndarinnar, aðferð sem síðari dómnefndir hafa hafnað.

Hvarvetna þar sem sósíalísk miðstýringarsjónarmið ráða verða til biðraðir og þegar þær eru á bráðamóttökum er meira í húfi en til dæmis í pósthúsum.

Hugarró Ölmu Sóleyjar þegar hún sagði sögu sína var aðdáunarverð og einnig fullvissa móður hennar, Önnu Sigríðar Sigurðardóttur, um að dóttur hennar yrði bjargað.

Sólin skein í Osló miðvikudaginn 16. janúar

Þegar aflað er efnis í skýrslur með ferðum til erlendra borga gefst lítill tími til annars en sitja fundi og taka myndir á göngu.

Verkefnið snýst um að taka saman tillögur sem nýtast til að auka gildi norrænnar samvinnu á starfssviði utanríkisráðherranna.

Sérfræðingur um írönsk málefni sem rætt var við í BBC eftir drápið á Soleimani sagði að menn mættu ekki gleyma því að Íran væri ekki „bananalýðveldi“.

Fortíðarþráin getur blásið mönnum kapp í kinn en hún breytir ekki þörfinni fyrir að taka mið af kennileitum samtímans og láta þau leiða sig áfram.

Minning um Jaap Schröder fiðluleikara

Í rúmlega sjötíu ára langri aðildarsögu Íslendinga að NATO eru dæmi um að ólíklegustu menn rjúki upp til handa og fóta og taki til við að boða úrsögn úr NATO ef þetta eða hitt gerist eða gerist ekki.

Allir anda léttar yfir að lífsbjörg varð við Langjökul að þessu sinni þótt teflt hafi verið á tæpasta vað af skipuleggjendum vélsleðaferðarinnar. Hvers vegna tóku þeir þessa áhættu?