Framsóknarmenn efndu til miðstjórnarfundar í dag, þar sem Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, flokksformaður, baðst margfaldrar afsökunar fyrir hönd flokksins á bankahruninu. Nýlega ritaði Jón Sigurðsson, fyrrverandi formaður flokksins, grein, þar sem hann velti fyrir sér framtíð hans. Jón er málsvari þess, að Íslendingar gangi í Evrópusambandið, en samkvæmt skoðanakönnunum hefur andstaða aukist við það meðal framsóknarmanna.

Jón Sigurðsson hætti sem seðlabankastjóri og varð iðnaðar- og viðskiptaráðherra 15. júní 2006, þegar Halldór Ásgrímsson hætti sem forsætisráðherra, Geir H. Haarde tók við af honum og Valgerður Sverrisdóttir varð utanríkisráðherra.  Jón og Valgerður voru ásamt Halldóri helstu talsmenn ESB-aðildar  innan Framsóknarflokksins.

Fréttir af miðstjórnarfundinum benda ekki til þess, að þar hafi verið rætt um ESB-málefni. Fundurinn sýnist hafa snúist um tillögur að siðareglum fyrir Framsóknarflokkinn.

Bjarni Benediktsson, formaður Sjálfstæðisflokksins, efnir nú til funda um land allt og ræðir stöðu Sjálfstæðisflokksins. Boðað hefur verið aukalandsfundar flokksins í júní til að kjósa varaformann eftir afsögn Þorgerðar Katrínar.

Stjórnarandstöðuflokkarnir eru þannig önnum kafnir við að sinna innri málefnum sínum, sem er vissulega nauðsynlegt. Hitt er ekki síður brýnt að veita ríkisstjórninni aðhald. Þar á bæ eru stunduð vinnubrögð og framfylgt leyndarhyggju, sem er í engu samræmi við boðskapinn í skýrslu rannsóknarnefndar alþingis.

Ræddi í síma við nágranna minn í Fljótshlíðinni, sem sagðist ekki hafa orðið var við öskufall, þótt vindáttin gæti leitt til þess. Konan sín hefði sett út disk en ekki hefði sest nein aska á hann. Sér sýndist, að Tindfjöllin hefðu fengið á sig dekkri lit, svo að kannski hefði borist aska þangað.

Gleðilegt sumar!

Var austur í Fljótshlíð fram eftir degi. Eyjafjallajökull náði aldrei að hreinsa sig til fulls, svo að mökkurinn sást ekki frá gosinu. Nú er því spáð, að aska berist vestur fyrir jökulinn og þá líklega til okkar í hlíðinni. Við skulum vona, að öskufallið verði ekki mikið. Nágrannar mínir hafa hugað að viðbrögðum fyrir kýr, kindur og hesta. Þegar ég ók vestur fyrir Hvolsvöll blasti fjallahringurinn við undir heiðbláum himni. Þannig hefði þetta þurft að vera í austurátt að gosstöðinni.

Mér hefur verið hugsað til almannavarnafundarins á Hvolsvelli í gærkvöldi. Það var næsta óraunverulegt að sitja fund um framkvæmd viðbragðsáætlana, sem ég kynnti mér vel, þegar þær voru í smíðum á sínum tíma, án þess að mér dytti  í hug, að ég yrði þátttakandi í atburðunum sjálfum, þegar á áætlanirnar reyndi. Á fundinum kom fram, að allt gengi betur en ella vegna hins góða undirbúnings, sem Kjartan Þorkelsson, sýslumaður, átti frumkvæði að á sínum tíma.

Þetta er einnig í fyrsta sinn, sem reynir á framkvæmd nýrra almannavarnalaga. Var mér sagt, að þau stæðust einnig áraunina. Einhver taugaveiklun er þó innan stjórnarráðsins, því að á fundinum á Hvolsvelli voru fjórir ráðherrar.

Í dag var skýrt frá því, að Ólafur Ragnar hefði verið á fræðslufundi í samhæfingarmiðstöðinni í Skógarhlíð. Líklega hefur þar verið um almannavarnaaðgerð að ræða til að draga úr líkum á því, að hann hlypi á sig á sama hátt og á dögunum, þegar hann talaði eins og enn alvarlegra gos í Kötlu væri á næsta leiti.

Tók í dag upp þátt á ÍNN með Kristínu Þórðardóttur, staðgengli sýslumannsins á Hvolsvelli. Við ræddum um viðbrögð vegna gossins og væntanlegar sveitarstjórnarkosningar, en Kristín er á lista sjálfstæðismanna í Rangárþingi eystra.

Fór klukkan 20.00 á fund í félagsheimilinu Hvoli á Hvolsvelli. þar sem fulltrúar almannavarna og ýmissa ríkisstofnana auk sveitarstjóra ræddu við heimamenn í Rangárþingi um stöðu mála vegna gossins í Eyjafjallajökli.

Öllum er ljóst, hve mikil hætta getur verið á ferðum. Þótt stöðugt vatnsrennsli sé úr jöklinum, er ekki unnt að útiloka vatnsflóð að nýju og er vel fylgst með þeim þætti.

Askan veldur miklum vanda fyrir bændur undir Eyjafjöllum og er lögð mikil áhersla á að aðstoða þá á alla lund. Næstu daga er spáð vindátt úr austri, sem getur flutt ösku hingað vestur yfir. Vona menn, að ekki verði mikið öskugos.

Mikið lof var borið á framgöngu Kjartans Þorkelssonar, sýslumanns, og hans manna, Slysavarnafélagið Landsbjörgu, sem virkjað hefur félaga sína um land allt, almannavarnir undir forystu ríkislögreglustjóra, í stuttu máli alla, sem mest hefur mætt á vegna gossins.

Á dögunum birti ég bréf, sem ég ritaði að gefnu tilefni. Þar minnti ég á Baugsmálið og áróður blaðamanna á Baugsmiðlunum gegn embætti ríkislögreglustjóra og mér í því skyni að brjóta rannsókn málsins á bak aftur. Var sá áróður allur til þess fallinn að grafa undan trausti í garð eftirlitsstofnana. Nú er hins vegar skammast yfir því, jafnvel af sömu blaðamönnum, að þær hafi ekki staðið sig nægilega vel. Það kemur mér ekki á óvart, að Reynir Traustason, ritstjóri og eigandi DV, taki þessari gagnrýni minni illa. Hann tekur hana réttilega til sín.

Datt inn á útsendingu frá alþingi, þar sem rætt var um frumvarp utanríkisráðherra til breytinga á lögum um varnarmálastofnun. Ég hef lesið skýrsluna, sem býr að baki frumvarpinu. Þar er þeirri skoðun hnekkt, sem haldið var fram í utanríkisráðherratíð Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur, að óhjákvæmilegt væri að koma á fót varnarmálastofnun vegna kröfu frá NATO. Í skýrslunni segir skýrt, að NATO geri engar kröfur í þessu efni aðrar en þær, að gætt sé NATO-öryggis í starfi stofnananna.

Mér þótti einkennilegt eftir allt, sem Ingibjörg Sólrún sagði á sínum tíma og orðaleiki í greinargerð með frumvarpi hennar í kringum hugtakið „varnartengd verkefni“, að heyra Össur Skarphéðinsson segja í ræðustól þingsins, að varnarmálastofnun skilgreindi sjálfa sig sem hernaðarstofnun. Þegar Ragnheiður Elín Árnadóttir, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, gerði athugasemd við þessi orð Össurar, dró hann í land og sagði suma starfsmenn varnarmálastofnunar tala á þann veg, að tilgangur starfs þeirra væri hernaðarlegur.

Varnarmálastofnun er borgaraleg stofnun, enda hefur alþingi ekki samþykkt nein lög um íslenska hernaðarstarfsemi. Þess vegna á að laga starfsemi stofnunarinnar að öðrum borgaralegum stofnunum í landinu. Utanríkisráðuneytið vildi hins vegar halda í verkefni við brottför varnarliðsins og þess vegna var varnarmálastofnun komið á fót.  Í því efni var litið til baka en ekki fram á veg. Ákvörðun um stofnunina hafði ekkert með hættumat eða hernaðarlega ógn að gera. Hún byggðist alfarið á tregðu utanríkisráðuneytisins til að missa spón úr aski sínum. 

Hið einkennilega við tillögur utanríkisráðherra er að tengja brotthvarf varnarmálastofnunar við nýtt innanríkisráðuneyti. Engin þörf er á því. Líta má á þessa tengingu sem leikfléttu til að flækja og tefja þessar umbætur. Er það í ætt við annað, sem þessi ríkisstjórn gerir. Sé skýr og einföld leið að markmiði, hafnar ríkisstjórnin henni og festist í eigin flækjufæti.

Hvort hernaðarógn steðjar að Íslandi eða ekki, breytir engu um nauðsyn þess, að hér séu traustir innviðir í þágu öryggis þjóðarinnar traustir sveigjanleiki í tækjabúnaði og innan stjórnkerfisins nægur til að bregðast við hverri hættu, sem að steðjar. Þegar lagt var á ráðin um kaup á nýrri flugvél fyrir landhelgisgæsluna, var lögð áhersla á alhliða tækjabúnað til eftirlits um borð í henni. Við eldgosin hefur sannast, hve skynsamleg þessi ákvörðun var. Sama sjónarmið er að baki nýja varðskipsins. Almannavarnakerfinu var breytt með sama hugarfari og sömu sögu er að segja um viðbragðsáætlanir vegna eldgosa í Eyjafjallajökli og Kötlu.

 

Miðstjórn Sjálfstæðisflokksins kom saman í dag og samþykkti tillögu Bjarna Benediktssonar um að efna til auka-landsfundar. Tilefnið er, að Þorgerður Katrín sagði af sér varaformennsku. Á fundinum verður kjörin forysta flokksins og stefnir Bjarni að endurkjöri.

Á bloggsíðum má þegar sjá vangaveltur um, hvort einhver muni sækjast eftir formennskunni gegn Bjarna. Óvildarmenn Sjálfstæðisflokksins vilja að sjálfsögðu ýta undir sem mest átök innan hans.

Í því felst styrkur fyrir flokkinn og Bjarna að taka ákvörðun um landsfund og opna þannig spurninguna um alla flokksforystuna en ekki aðeins varaformennskuna, eins og gert hefði verið, ef ákveðinn hefði verið flokksráðsfundar til að velja arftaka Þorgerðar Katrínar.

Eins og ég sagði í pistli mínum um flokksráðsfundinn síðasliðinn laugardag, er það til marks um hugrekki hjá Þorgerði Katrínu að stíga skref hennar. Í því felst traust til Sjálfstæðisflokksins um, að hann sé fær um að leysa forystuvanda, takast á við áhrif hrunskýrslunnar og ganga í gegnum sveitarstjórnakosningar á sama tíma.

Enginn hinna stjórnmálaflokkanna kemst í hálfkvisti við Sjálfstæðisflokkinn í viðbröðgum hans við hrunskýrslunni.

 

 

Ég fékk aðfinnslur vegna pistils míns í gær frá einum lesenda minna. Mér þótti ástæða til að svara því á þennan hátt:

„Pistillinn snerist um fundinn, sem ég sat í gær og þau orð, sem þar féllu. Ég sé enga ástæðu til annars en tala vel um samstarfsfólk mitt og lýsa skoðun minni á því. Ég get ekki talað fyrir munn annarra.

Í þau ár, sem ég sat í embætti dómsmálaráðherra, var stöðugt ráðist á mig af hálfu Baugsmanna, lögfræðinga þeirra og Baugsmiðlanna fyrir að beita mér ekki fyrir því, að Baugsmálið yrði niðurfellt. Til þess voru árásirnar gerðar, þótt gjarnan væri farið í kringum þann kjarna málsins eins og köttur í kringum heitan graut. Jafnframt var ráðist að embætti ríkislögreglustjóra og býsnast yfir öllu eftirliti með þeim mönnum, sem þú telur nú fjárglæframenn. Ég er viss um, ef fleiri hefðu gengið í lið með okkur, sem börðumst gegn Baugsmiðlunum og áróðursmönnum Baugsmanna, hefði andrúmsloftið, þar sem fjárglæfrarnir þryfust, ekki myndast.

Þegar ég lít á þennan hlut minn í aðdraganda hrunsins, sé ég enga ástæðu til að biðjast afsökunar. Ég var ekki í liðinu, sem mærði útrásina. Þegar hrunið varð, lagði ég strax fyrir ríkisstjórn tillögur um, að búið yrði í haginn fyrir öfluga sakarannsókn með því að stofna embætti sérstaks saksóknara. 

Þótt ég sæti í ríkisstjórn, var stjórn efnahagsmála aldrei á mínum herðum. Málið er ekki flóknara en það og furðulegt að sjá tilraunir manna til að draga þá til ábyrgðar fyrir stjórn þeirra mála, sem báru hana ekki, hvorki sem ráðherrar né forystumenn stjórnmálaflokks. Hrunið á ekki upptök sín í þeirri stjórnmálastefnu, sem ég fylgi, heldur hrunadansi bankamanna og fjármálafursta, eins og hrunskýrslan segir.“

Að einhverju hefði breytt um framvindu mála, að ríkisstjórnin hefði verið fjölskipað stjórnvald en ekki hver ráðherra ábyrgur fyrir sínum málaflokki eins og nú er, stenst ekki skoðun að mínu mati. Ég hef kynnst innviðum stjórnarráðsins bæði sem embættismaður og ráðherra. Þeir eru traustir og ástæðulaust að vega að þeim á örlagatímum. Að  sjálfur forsætisráðherra skuli gera það sýnir aðeins, hve glórulaus landstjórnin er undir forystu Jóhönnu Sigurðardóttur.

Klukkan 09.30 hófst fundur flokksráðs, formanna og sveitarstjórnaframbjóðenda Sjálfstæðisflokksins í Stapa í Reykjanesbæ. Ég segi frá fundinum í pistli hér á síðunni. Hér eru fleiri myndir, sem Daði Runólfsson tók undir kvöld, þegar sól er að setjast í vetri og varpar geislum sínum á gjóskumökkinn.

Hann gengur á með skúrum hér í Fljótshlíðinni. Ég hélt snemma í morgun, að tindur Eyjafjallajökuls mundi gægjast upp úr skýjaslæðunni. Hann lét það ógert, svo að ég hef ekki séð hann enn dagana frá því að gosið hófst. 

Skólabíllinn var á ferð milli 07.30 og 08.00 eins og venjulega og sótti börn á nágrannabæi og ók þeim út á Hvolsvöll. Fréttir herma, að tvö flóð hafi verið í Markarfljóti í nótt. Fólk fékk ekki að dveljast á 20 bæjum.

Nú berast fréttir af lokun flugvalla í Mið-Evrópu auk Bretlands en í norðurhluta Noregs er leyft að fljúga að nýju. Í Sky News var skýrt frá því, að vangaveltur væru í Póllandi um að fresta jarðarför forsetahjónanna, sem fórust við Smolensk, þar sem tignir gesir, þar á meðal Bandaríkjaforseti, gætu ekki verið viðstaddir vegna flugbanns.

Vinur minn í alþjóðlegum bankaheimi sendi mér þessa orðsendingu, sem gengur milli manna þar:

Since there is no C in the Icelandic alphabet, instead of cash we have decided to send you some ash. Make good use of it.

Ók til Reykjavíkur, án þess að sjá bólstur gossins nema rétt í stutta stund á fyrsta gosdegi. Samkvæmt sjónvarpsfréttum var farið að draga úr skýjahulunni undir kvöld. Myndina hér með tók Daði Runólfsson að kvöldi 16. apríl frá bænum okkar í Fljótshlíðinni. Þá létti skýjahulunni af jöklinum í skamma stund, áður en dimmdi.

 

Enn sést ekki til Eyjafjallajökuls héðan úr Fljótshlíðinni. Hann er umlukinn skýjahulu eða þoku. Engin aska hefur fallið hér, enda er vindáttin vestlæg. Er í raun næsta óraunverulegt að sitja hér að morgni dags og fylgjast með Sky News, sem flytur stöðugar fréttir af því, að allir flugvellir á Bretlandseyjum séu lokaðir eða að lokast vegna ösku frá gosinu í jöklinum. Stöðin hefur komið fréttamönnum fyrir á ýmsum flugvöllum, sem taka farþega og sérfræðinga tali.

Helsti fréttamaður stöðvarinnar er á Manchester-flugvelli. Hann segir um 10.30, að ekkert verði flogið fyrr en í fyrsta lagi á morgun. Adam Boulton, stjórnmálafréttaritari stöðvarinnar, segir, að fréttirnar minni sig á Harry Potter-sögu. Boulton er einnig í Manchester, af því að fyrsti sjónvarps-samstalsþáttur formanna þriggja stærstu bresku flokkanna  vegna þingkosninganna 6. maí verður þar í kvöld. Boulton segir, að flugbannið trufli ekki þáttinn, því að leiðtogarnir séu allir í nágrenni Manchester.

Ekkert sást til Eyjafjallajökuls í dag. Í sjónvarpsfréttum klukkan 19.00 heyrði ég um skyndirýmingu í Fljótshlíðinni af öllum bæjum að Deild og þaðan öllum bæjum fyrir neðan veg. Skyldi fólk fara til Hvolsvallar, af því að merki um nýja flóðbylgju hefði sést frá Fljótsdal í Gígjökli, hún væri stærri en hin fyrri og færi með 10 km hraða niður Markarfljót. Um klukkan 20.30 var flóðið að komast niður að nýju Markarfljótsbrunni og um 20.35 sagði Sveinn Guðmarsson, fréttamaður RÚV, að hann sæi krapa og hröngl í flóðinu. Vatnið kæmi ekki eins og flóðbylgja heldur hækkar jafnt og þétt í flóðinu, minnti sig á hafragraut! Klukkan 20.45 virtist flóðið ná hámarki við nýju Markarfljótsbrúna og hún standast það.

Þegar tilkynning um skyndirýmingu barst, sá ég bíla aka á veginum hér fyrir neðan út á Hvolsvöll og um 20.45 jókst umferð að nýju, eins og létt hefði verið á takmörkunum. Þær hafa verið mismunandi strangar í dag. Ég skrapp út á Hvolsvöll fyrir hádegi og tilkynnti mig hjá björgunarsveitarmanni við afleggjarann að Tumastöðum.

Augljóst er, að fréttirnar hafa þau áhrif á þá, sem fjarri eru Fljótshlíðinni, að bráð hætta steðji að okkur hér. Svo er ekki, en allur er varinn góður. Flóðbylgja getur vissulega valdið miklum skaða á því svæði, þar sem hún skellur. Askan er hins vegar mun skaðvænlegri og hefur þegar valdið svo miklu fjárhagstjóni í Evrópu og um heim allan, að ekki er unnt að slá á það tölu. Verður forvitnilegt að fylgjast með því, hvað talið verður nauðsynlegt að gera á heimsvísu til að bregðast við slíkum náttúruhamförum framvegis á þotuöld.

 

Vaknaði klukkan 06.00 í Fljótshlíðinni, leit til Eyjafjallajökuls í átt að gosstöðvunum á Fimmvörðuhálsi, eins og ég er vanur, frá því að gosið hófst. Ekkert sást, enda dimmviðri í austurátt. Ég kveikti ekki á útvarpinu fyrr en rétt fyrir átta, til að hlusta á fréttir. Þá heyrði ég, að fréttamenn hefðu verið á vakt alla nóttina vegna gruns manna um, að gos væri hafið í Eyjafjallajökli.  Vatn kemur undan Gígjökli í lón norðan við Eyjafjallajökul.  Vatn hækkar í Markarfljóti. Í fréttunum klukkan 09.00 var skýrt frá því, að sigdæld hefði sést á jökulhettunni suðvestan við gíginn í jöklinum. Gosið þarf að brjóta sig í gegnum 200 til 250 m íshettu að sögn Helga Björnssonar, jöklafræðings.

Ég fór út á stéttina fyrir framan húsið og horfði til jökulsins. Það gekk á með éljum en á milli birti og um níu leytið sá ég mikinn gosmökk stíga upp af jöklinum og blés vindur í háloftunum honum í norður.

Fréttamenn sögðu, að almannavarnaáætlun hefði verið virkjuð og fólk kallað til skráningar á Hvolsvelli, þar sem ég bý í hlíðinni og þarf því ekki að óttast að flæði hjá mér, var ég ekki vakinn í nótt.  Á ruv.is var skráð um klukkan 04.38, að lögreglan á Hvolsvelli hefði lokað fyrir umferð um Suðurlandsveg austan við Hvolsvöll og við Skóga. Fjöldahjálparstöðvar hefðu verið opnaðar. Rauði krossinn, björgunarsveitir og aðrir viðbragðsaðilar hefðu verið virkjaðir. Einkennileg kyrrð er yfir öllu. Magnús Tumi Guðmundsson, jarðeðlisfræðingur, sagði gosðið hafa farið af stað milli sex og sjö um morguninn.

Þegar þetta er skrifað, klukkan 09.50 hefur dregið fyrir sólu vegna éljagangs. Ég bíð eftir því, að jökullinn hreinsi sig og þá sjáist, hvar mökkurinn rís upp af honum.

Um klukkan 10.20 ók ég út á Hvolsvöll, þar sem ég rak erindi. Þegar ég ætlaði að aka heim aftur, var lögregla á veginum skammt fyrir austan afleggjarann að Velli. Ég fékk að aka áfram, eftir að ég hafði farið á lögreglustöðina og fengið fararleyfi. Nú sit ég hér kl. rúmlega 12.00. Í sjónauka sé ég vatn og ís fossa norður af jöklinum og yfirborð Markarfljóts er orðið svo hátt, að ég sé fljótið héðan að heiman.  Í þessum skrifuðu orðum hefur vatnsborðið lækkað aftur, þannig að fyrsta holskeflan hefur kannski náð út í sjó en vegurinn var rofinn við Markarfljótsbrúna til að vernda hana.

Nágranni minn hér í hlíðinni hringdi og tilkynnti mér, að ákveðið hefði verið að aflýsa fundi, sem Heimssýn ætlaði að efna til á Hvolsvelli kvöld, þar sem ég átti að hafa framsögu ásamt Jóni Sigurðssyni, fyrrv. formanni Framsóknarflokksins. Var það samdóma álit, að ekki væri unnt að stefna fólki saman til fundar við þessar aðstæður. Í símtalinu sagðist hann ekki muna eftir að hafa séð Markarfljótið svona stórt, það væri eins og fjörður á að líta heiman frá sér.

Lesa meira

Skýrsla rannsóknarnefndarinnar á bankahruninu felur ekki í kröfu um, að stjórnarráðinu sé kollvarpað, skipulagi ríkisstjórnarfunda umturnað eða stjórnsýslureglum breytt. Í skýrslunni felst krafa um, að þeir, sem starfa innan kerfisins, virði settar reglur.

Góð stjórnsýsla krefst formfestu og miðlunar upplýsinga til þeirra, sem rétt eiga til þeirra. Sé þess getið í lögum, að ríkisstjórn skuli koma að ákvörðunum, ber að leggja mál fyrir ríkisstjórn. Almennt séð eru fleiri mál lögð fyrir ríkisstjórn en lög krefjast. Rannsóknarnefndin telur, að ríkisstjórn hafi ekki verið greint frá öllu, sem bar, í aðdraganda bankahrunsins.

Ein ástæða þess, að haldið var á málum á þann veg, sem gert var, er, að forystumenn stjórnarflokkanna héldu málunum hjá sér og réðu ráðum sínum utan ríkisstjórnarfunda. Ég sé ekki, að málum sé öðru vísi háttað hjá þeirri ríkisstjórn, sem nú situr. Þvert á móti hreykir Jóhanna Sigurðardóttir sér af því, að hún hafi komið á fót ráðherranefndum, sem hittist reglulega utan ríkisstjórnarfunda, til dæmis til að ræða efnahagsmál.

Jóhanna og Steingrímur J. eru tvíeyki eins og forystumenn stjórnarflokka hafa verið til þessa.  Miðla þau upplýsingum til ríkisstjórnarinnar um allt, sem þeim ber? Leyndarhyggjan gagnvart almenningi er mikil. Í þessari stjórn eru tveir ráðherrar utan stjórnmálaflokka. Þeir sitja ekki fundi þingflokka, þar sem ríkisstjórnarmálum er oft ráðið efnislega til lykta. Þessir ráðherrar koma ekki að slíkum ákvörðunum. Þeir sitja ekki heldur fundi flokkssystkina í hópi ráðherra.

Í rannsóknarskýrslunni er fundið að skorti á formfestu, þegar ákveðið var, að ríkið keypti 75% hlut í Glitni. Hvað ætli nefndin segði um, hvernig staðið var að gerð Icesave-samninganna undir stjórn Steingríms J. og Svavar? Þá voru þau boð látin út ganga, að ekki væri þörf á ráðum frá breskri lögfræðistofu, af því að þeir Svavar og Indriði H. hefðu fundið sigurformúluna.

Það þarf engar tillögur nefnda utan stjórnarráðsins til að bæta starfshætti þar. Stjórnmálamenn verða hins vegar að sýna settum reglum virðingu og hvetja samstarfsmenn sína til að gera það.

Fylgdist með blaðamannafundi rannsóknarnefndar alþingis og sérnefndar um siðfræðileg álitamál í sjónvarpinu í morgun. Nefndarmenn hafa unnið mikið og þarft verk.  Kynningin var vel af hendi leyst. Um einstök atriði í skýrslunni ætla ég ekkert að segja, fyrr en ég hef kynnt mér þau betur.

Atvikalýsingin staðfestir þá skoðun, að innanmein bankanna hafi orðið þeim að falli. Erlend áhrif séu ekki eins mikil og ætla hefði mátt. Eftirlits- og stjórnkerfið hafi ekki reynst vandanum vaxið.

Nokkrar umræður hafa orðið um aðferð við töku ákvarðana á vettvangi ríkisstjórna. Í samsteypustjórnum ræða formenn samstarfsflokka um mikilvæg mál sín á milli og ákveða hinar pólitísku línur. Þeir hafa pólitíska forystu og ábyrgð gagnvart ráðherrum og þingflokkum. Undir þeim er komið, frá hvaða pólitísku málum er skýrt á fundum ríkisstjórnar eða þingflokka. Þessum starfsháttum verður ekki breytt með lögum. Framkvæmdin verður að lokum alltaf á höndum þeirra, sem eru valdir til forystu í stjórnmálaflokkum.

Hver ráðherra ber ábyrgð á sínum málaflokki en ekki aðrir ráðherrar, jafnvel þótt mál séu kynnt fyrir þeim á fundi ríkisstjórnarinnar. Hið einkennilega í því, sem fram kemur um stjórnarhættina í þessari skýrslu , er, að Björgvini G. Sigurðssyni, viðskiptaráðherra, skuli hafa verið haldið utan þess þrönga hóps ráðherra, sem fjallaði sérstaklega um málefni bankanna. Hann er hins vegar ábyrgur fyrir vanrækslu í málaflokknum, eins og segir í skýrslu nefndarinnar.

Hér á þessum síðum hef ég oft sagt í áranna rás, að skýrar stjórnsýslureglur og virðing fyrir þeim séu ekki íþyngjandi fyrir þá, sem eftir þeim eiga að starfa, þvert á móti séu reglurnar tæki til að komast að málefnalegri og gegnsærri niðurstöðu. Í slíkum reglum felst meðal annars skylda stjórnvalda til að bregðast skipulega við upplýsingum, sem þeim eru kynntar.

Á blaðamannafundinum var rannsóknarnefndin oftar en einu sinni spurð um refsiþátt og vísaði hún þá lögum samkvæmt á ákæruvaldið. Greinilegt var, að siðferðilega og pólitískt töldu blaðamenn, að rannsóknarnefndin hefði átt að gera meira í þessu efni en hún gerði.

 

 

Mér sýnist græni liturinn að aukast í gróðrinum hér í Fljótshlíðinni með úrkomunni. Á leiðinni austur leit ég inn í Bókakaffið hjá Bjarna Harðar á Selfossi.  Hann er í framboði fyrir vinstri-græna til sveitarstjórnar. Aftraði það mér frá því að þiggja tesopa hjá honum. Hlusta á skemmtilegar sögur og árétta, að ekki dytti mér í hug að styðja vinstri-græna. Raunar skil ég ekki, hvernig Bjarni telur það samræmast ESB-aðildar andstöðu sinni að styðja þann flokk, sem gerði Samfylkingunni kleift að koma aðildarumsókninni til Brussel.

Sjálfstæðisflokkurinn og Framsóknarflokkurinn hafa ákveðið framboð sín hér í Rangárþingi eystra. Ísólfur Gylfi Pálmason, ágætur félagi í þinginu á sínum tíma, er í efsta sæti á lista framsóknarmanna. Hann hefur verið sveitarstjóri að Flúðum. Elvar Eyvindsson, sveitarstjóri og bóndi, er í efsta sæti á lista sjálfstæðismanna, sem hafa myndað meirihluta með K-listanum, en hann býður ekki fram að þessu sinni. Elvar gefur ekki kost á sér sem sveitarstjóri að kosningum loknum. Sjálfstæðismenn hafa ákveðið, að fái þeir meirihluta, verði Kristín Þórðardóttir, lögfræðingur og fulltrúi sýslumanns, sveitarstjóri.

Ég sé, að Hans Magnússon, nágranni minn í Kirkjulækjarkoti, er í heiðurssæti á lista sjálfstæðismanna. Hann var á K-lista fyrir síðustu kosningar.

 

 

Í dag ritaði ég pistil í tilefni af því, að rannsóknarskýrslan vegna hrunsins verður birt mánudaginn 12. apríl.

Í pistlinum færi ég rök fyrir því, að stjórnsýsla og stjórnmálamenn hafi búið sig undir skýrslu rannsóknarnefndarinnar á ýmsan hátt. Á hinn bóginn sé Jón Ásgeir Jóhannesson við sama heygarðshornið og áður. Hann láti eins og ekkert hafi breyst og sér nægi að skrifa opin bréf til að hafa sitt á hreinu.

Lech Kaczynski, forseti Pólland, eiginkona hans og um 100 manns fórust í flugslysi í morgun við rússnesku borgina Smolensk, en þar var vélin að lenda, og ætluðu farþegarnir að taka þátt í minningarathöfn um Katyn-morðin í síðari heimsstyrjöldinni. Þar myrtu Sovétmenn um 20.000 foringja í her Póllands. Hefur ódæðið hvílt sem mara á pólsku þjóðinni síðan.  Það hefur einnig leitt til spennu í samskiptum Rússa og Pólverja. Hún hefur hins vegar dvínað hin síðari ár og minningarathöfnin nú var með þátttöku Rússa.

Hér má sjá viðtal mitt við Gísla Martein Baldursson, borgarfulltrúa, á ÍNN 7. apríl.

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir sagði í viðtali við The Financial Times Deutschland, sem sagt var frá í Fréttablaðinu í dag, að fresta eigi aðildarumsókn að ESB. Það sé enginn að mæla með henni við þjóðina. Þetta er stærsta mál Össurar Skarphéðinssonar, flokksbróður hennar og arftaka. Verri kveðju hefði hann varla getað fengið frá henni.

Ég er þeirrar skoðunar, að draga eigi ESB-umsóknina til baka. Hún er í senn ótímabær og illa undir búin. Um hana er engin samstaða í ríkisstjórninni og meirihluti landsmanna er á móti aðild.

Í Vef-Þjóðviljanum segir:

„Á blaðamannafundi í dag ræddi Jóhanna Sigurðardóttir um þessa frestunarhugmynd Ingibjargar Sólrúnar. Steingrímur J. Sigfússon var þar staddur og sá ástæðu til að fræða vitleysingana í kringum sig með eftirfarandi speki: „Það er náttúrlega ekki hægt að fresta því sem ekki er hafið“ og bætti því við að viðræður væru ekki enn hafnar. Og töldu fréttamenn sig þá ekki hafa meira að spyrja hann um.

Já, hvar væru landsmenn staddir ef ekki væri Steingrímur J. Sigfússon til að leiðbeina þeim? Það er auðvitað ekki hægt að fresta viðræðum við Evrópusambandið því þær eru ekki hafnar. Ef menn vilja fresta þeim þá verður að hefja þær strax svo ekki verði frekari bið á frestuninni.

Hver hefði trúað því, ef einhver hefði spáð að Ingibjörg Sólrún Gísladóttir legði til að aðildarviðræðum við Evrópusambandið yrði frestað og þá myndi formaður Vinstrigrænna gefa svar eins og þetta? “

 

Áminningarmál Álfheiðar er tekið undarlegum tökum af þeim talsmönnum Háskóla Íslands, sem kallaðir eru til álitsgjafar af fréttastofu RÚV. Á ruv.is má lesa:

„Gunnar Helgi Kristinsson, prófessor í stjórnmálafræði, segir samskipti heilbrigðisráðherra og forstjóra Sjúkratrygginga Íslands benda til þess að málið eigi sér forsögu. Samskipti þeirra séu mun harkalegri en eðlilegt megi teljast í opinberri stjórnsýslu. Tilefni áminningarinnar sé ansi lítið. ...
Gunnar Helgi telur að staða heilbrigðisráðherra hafi ekki veikst, þó hún hafi gengið hart fram í málinu. Á meðan hún hafi pólitískan stuðning innan eigin flokks og ríkisstjórnarinnar sé ólíklegt að þetta hafi áhrif.“

Prófessorinn kemur með þann „vinkil“ eða spuna í málið, að eitthvað meira sé á bakvið áminningarhótun Álfheiðar en fyrir liggi. Hvað er hann að fara með því? Auðvelt er að álykta á þann veg, að hann sé að bera blak af Álfheiði með þessum orðum. Styrkist sú ályktun, þegar hann segir Álfheiði ekki hafa veikst á ráðherrastóli, eftir að hafa fengið meiri ofanígjöf frá ríkisendurskoðun en dæmi eru um.

Steingrímur Ari hefur svarað hótun Álfheiðar um áminningu og hafnar því, að nokkur rök séu fyrir henni. Ætli ráðherra að áminna embættismann, verður hann að tilgreina, hvers vegna það er gert. Ekki er unnt að vísa til einhverrar „forsögu“, eins og Gunnar Helgi gerir.

Dr. Sigurbjörg Sigurgeirsdóttir bloggar á þann veg um málið í dag, að ætla má, að hún vilji, að ríkisendurskoðandi víki fyrir að hafa mótmælt vinnubrögðum Álfheiðar. Sigurbjörg sóttist á sínum tíma eftir starfi Steingríms Ara og væri henni helst til sóma, að blanda sér ekki í þessar umræður sökum vanhæfis.

Líklegast er, að stjórnmálafræðingarnir innan Háskóla Íslands séu að bregða mildum blæ á ofstopa Álfheiðar til að létta á þungum kröfum á hendur Jóhönnu Sigurðardóttur um, að hún víki Álfheiði úr ríkisstjórninni. Þeir, sem hafa kynnt sér ótal þingræður Jóhönnu um ábyrgð ráðherra og kröfur hennar um, að ráðherrar axli  ábyrgð, átta sig á því, að aðhafist Jóhanna ekki neitt í þessu máli, verði hún í raun samábyrg Álfheiði á forkastanlegum vinnubrögðum.

 

Í dag ræddi ég við Gísla Martein Baldursson, borgarfulltrúa, í þætti mínum á sjónvarpsstöðinni ÍNN.

Sveinn Arason, ríkisendurskoðandi, ritaði forseta Alþingis bréf, sem birt var í dag, þar sem hann mótmælir harðlega framkomu Álfheiðar Ingadóttur í garð Steingríms Ara Arasonar í máli því, sem ég lýsti í pistli mínum sl. mánudag. Segir hann „ólíðandi“ hvernig Álfheiður hafi gripið á málinu, að sjálfsögðu hafi embættismenn frelsi til að leita beint og milliliðalaust álits ríkisendurskoðanda á úrlausnarefnum sem þessu.

Álfheiður brást við á þann veg að segja ríkisendurskoðanda misskilja afstöðu sína. Hún hefði fundið að því, að Steingrímur Ari hefði ekki ráðgast við ráðuneytið vegna málsins. Þetta er einkennileg afstaða, þar sem fyrir liggur að efnt hafði verið til funda með ráðuneytinu af hálfu stofnunar Steingríms Ara.

Þungi í málflutningi ríkisendurskoðanda birtist skýrt í því, að hann ritar bréf sitt til forseta alþingis. Verður fróðlegt að fylgjast með því, hvernig Ásta Ragnheiður Jóhannesdóttir grípur á málinu. Hún hlýtur að svara bréfi ríkisendurskoðanda, sé hún ósammála mati hans á ámælisverðum vinnubrögðum Álfheiðar, þögn hennar jafngildir á hinn bóginn samþykki.

 

Sagt var frá því í Le Figaro  í morgun, að Rachida Dati, fyrrverandi dómsmálaráðherra Frakka og núverandi ESB-þingmaður, hefði verið svipt öryggisvörðum, bíl og bílstjóra samkvæmt beinum fyrirmælum Nicolas Sarkozys, Frakklandsforseta, þar sem hún lægi undir grun um að koma af stað orðrómi um, að hjónaband forsetans væri í molum. Dati hefur verið talin til nánasta hóps Sarkozys til þessa.

Jafnframt hefur verið greint frá því, að franska lögreglan hafi hafið rannsókn til að finna bloggarana, sem stóðu að baki orðrómnum. Blaðið Journal du Dimanche bað lögregluna að hlutast til um málið, því að á bloggsíðu þess fór þessi kvittur fyrst á kreik nú í mars. Hann barst um heim allan og á forsíður margra blaða en BBC segir í dag, að þetta hafi allt verið úr lausu lofti gripið.

Tveimur starfsmönnum við vefsíðu blaðsins hefur verið sagt upp störfum vegna hneykslisins. Annar þeirra segist hafa sett efnið á síðuna en hann sé ekki upphafsmaður sögunnar. Eigandi Journal du Dimanche er náinn vinur Sarkozys og fullyrða ýmsir, að forsetinn hafi hvatt til þess, að lögreglan yrði sett í málið.

Vinsældir Sarkozys hafa aldrei verið minni síðan hann varð forseti. Látið er í veðri vaka af stuðningsmönnum hans, að söguburðurinn um hjónaband hans sé aðeins einn liður í því að veikja forsetann enn frekar eða jafnvel franskan efnahag með tilstyrk alþjóðlegra fjármálastofnana.

Á meðan Frakklandsforseti á í þessu basli, búa breskir stjórnmálaforingjar sig undir fjögurra vikna snarpa baráttu fyrir þingkosningar þar 6. maí næstkomandi. Gordon Brown tikynnti kjördag í dag, þing situr til 12. apríl. Fréttir berast af því, að ekki verði tóm til að ræða Icesave-mál, fyrr en að kosningum loknum.

 

 

 

 

 

.

Ritaði í dag pistil hér á síðuna um hótun Álfheiðar Ingadóttur í garð Steingríms Ara Arasonar fyrir, að hann leitaði álits ríkisendurskoðanda á skilyrðum, sem setja ætti vegna fjárgreiðslna á grundvelli reglugerðar, sem Álfheiður setti. Hótun Álfheiðar er líklega einstök síðan stjórnsýslulög voru sett hér á landi og þótt farið yrði lengra aftur.

Ég vek jafnframt athygli á, hve sérkennilegt er, að dr. Sigurbjörg Sigurgeirsdóttir, stjórnsýslufræðingur, telji sér sæma að tjá sig um þetta mál sem óhlutdrægur álitsgjafi. Hún sótti um embætti Steingríms Ara á móti honum á sínum tíma.

 

Gleðilega páska!

Himinn hefur verið skafheiður í Fljótshlíðinni í dag, eina skýið, sem sést, er gufustrókur yfir eldstöðvunum á Fimmvörðuhálsi. Umferðin virðist minni en í gær, enda hefur verið varað við því, að veður versni í nótt og hríð verði á gosslóðum.

Í gær var skýrt frá því, að Álfheiður Ingadóttir, heilbrigðisráðherra, hefði hótað að áminna Steingrím Ara Arason, forstjóra sjúkratryggninga, fyrir að leita álits ríkisendurskoðunar á greiðsluskyldu vegna nýsettrar reglugerðar. Steingrímur Ari birti bréf ráðherra og svarbréf sitt.

Dögg Pálsdóttir, hrl., bendir réttilega á það á vefsíðu sinni í dag, að lög gera ráð fyrir andmælaferli í aðdraganda áminningar, en Álfheiður virðist hafa haft það að engu. Lögmæti aðgerða hinnar dæmalausu aðgerðar hennar má því draga í efa. Slíkar efasemdir sóttu þó ekki að Sigurbjörgu Sigurgeirsdóttur, stjórnsýslufræðiningi, sem hefur nýlega tekið við starfi lektors í stjórnsýslufræðum við Háskóla Íslands, þegar rætt var við hana í kvöldfréttatíma RÚV.

Sigurbjörg dró taum Álfheiðar, en sagðist þó ekki hafa kynnt sér málið til hlítar! Á ruv.is segir frá viðtalinu á þennan hátt:

„Sigurbjörg segir ekki undarlegt að upp komi tengingar við pólitík því hér á landi sé ekki nægilega skýrt ferli eða verklag við ráðningar í æðstu embætti og stöður innan stjórnsýslunnar. Þarna komi ráðherrar beint að málum, því þeir ráði beint í störf og stöðum. Þar með sé sú hætta fyrir hendi að farið pólitískar skoðanir blandist í málið.“

Ég játa vanmátt minn við að skilja þessi orð stjórnsýslufræðingsins. Tali hún svo óljósum orðum við nemendur sína og telji jafnframt ástæðulaust, að ráðherra fari að lögum við áminningu, mun það ekki stuðla á bættum stjórnsýsluháttum.

 

Í gærkvöldi var sýnd mynd um Bobby Fisher í sjónvarpinu. Snerist hún um komu hans hingað til lands og veitingu íslensks ríkisborgararéttar. Myndin var einkennileg að allri gerð og fyrir þá, sem ekki vissu eitthvað um málið, hefur hún varla sagt mikið um það, sem raunverulega gerðist.

 

Í kvöld er þungbúið í áttina að Fimmvörðuhálsi og fréttir herma, að lögregla og björgunarsveitir séu að smala fólki ofan af Mýrdalsjökli, því að þar sé ofviðri. Bréfvinur sagði mér, að hann hefði farið á jökulinn í dag. Þar væri troðin braut, eins km breið, fær jeppum á 35 tommu dekkjum eða stærri. Með 5 punda loftþrýsting í dekkjum væri greiðfært. Þessar upplýsingar koma mér að engu gagni, því að ég á ekki slíkan bíl. Kannski finnst einhverjum lesendum síðunnar þetta forvitnilegt og auðveldar þeim ferð að gosstöðvunum, þegar veður leyfir að nýju. Almannavarnayfirvöld sýna mikinn sveigjanleika í ákvörðunum sínum um ferðaheimildir í nágrenni jarðeldanna.

 

Umferðin um Fljótshlíðarveg var gífurlega mikil í dag. Veðrið á gosstöðvunum var bjart og blöstu strókarnir við okkur héðan frá bænum okkar. Stundum mætti ætla, að fréttamenn væru frekar að segja frá spennandi sýningu en lífshættulegum náttúruhamförum.

Gylfi Magnússon, efnahags- og viðskiptaráðherra, hefur lagt fram frumvarp til laga um breytingu á samkeppnislögum, þar sem samkeppniseftirliti er heimilað að skipta upp fyrirtækjum með yfirþyrmandi markaðsaðstöðu. Þá hefur samkeppniseftirlitið lagt til að Högum, sem rekur smásölufyrirtæki Baugs hér á landi, verði skipt við sölu Arion-banka á fyrirtækinu.

Í ársbyrjun 2002 urðu orðaskipti á alþingi milli Össurar Skarphéðinssonar og Davíðs Oddssonar um, hvort líða ætti risafyrirtækjum að vera markaðsráðandi. Töldu þeir báðir, að huga ætti að því að skipta þeim með valdboði, ef þau misnotuðu aðstöðu sína. Össur lagði spurningu um þetta fyrir Valgerði Sverrisdóttur, þáv. viðskiptatráðherra, sem sá öll tormerki á því að festa heimild til uppskipta á fyrirtækjum í lög. Taldi hún það brjóta í bága við stjórnarskrá.

Stjórnarskráin er óbreytt en viðskiptaráðherra annar. Skyldi hann hafa aðra lögfræðilega ráðunauta en Valgerður? Varla var hún að gæta hagsmuna stórfyrirtækja?

Ummæli Davíðs um málið á þingi drógu meðal annars þann dilk á eftir sér, að þeir Hreinn Loftsson, stjórnarformaður Baugs, áttu sögufrægan fund í London laugardaginn 26. janúar 2002. 

Þegar við vorum í Róm í febrúar voru auglýsingar vegna héraðskosninganna víða. Í Rómarhéraði, Lazio, sáust til dæmis víða risastórarmyndir af Emmu Bonino, sem bauð sig þar fram til héraðsstjóra gegn frambjóðanda  Slivios Berlusconis, forsætisráðherra. Emma Bonino hefur gegnt ráðherraembættum á Ítalíu og auk þess setið í framkvæmdastjórn Evrópusambandsins. Henni tókst ekki að halda héraðsstjórn Lazio í höndum vinstri manna í kosningunum um síðustu helgi.

Úrslitin eru sigur  flokks Berlusconis og samstarfsflokks hans, Norðurbandalagsins, sem sýndi mikinn styrk. Norðurbandalagið jók fylgi sitt úr 8% Í síðustu þingkosningum í 13% og náði undirtökunum í tveimur norðurhéruðum landsins. Umberto Bossi, foringi Norðurbandalagsins, segist ætla að berjast fyrir auknu fjárhagslegu sjálfstæði þessara héraða, Piedmont og Veneto.

Í þeim 13 héruðum, þar sem kosið var, vann flokkur Berlusconis í sex, bætti við sig fjórum á kostnað vinstri flokkanna. Tveimur vikum fyrir kjördag höfðu kannanir sýnt, að vinstri menn gætu vænst góðs sigurs. Í stað þess sitja þeir eftir með sárt enni.

Athygli vekur, að Berlusconi kemur mun sterkari frá héraðskosningum en Nicolas Sarkozy, Frakklandsforseti. Flokkur hans fékk illa útreið í héraðskosningum í Frakklandi fyrir 10 dögum.

Talið er, að sigurinn verði til að herða baráttu Berlusconis gegn dómurum og saksóknurum, sem hafa í 16 ár leitast við að koma lögum yfir hann vegna meintra afbrota. Almenningur á Ítalíu þykir styðja þá skoðun Berlusconis, að réttarkerfinu sé beitt gegn honum af pólitískum andstæðingum hans.

Skrifaði pistil hér á síðuna, þar sem ég túlka ræðu Jóhönnu Sigurðardóttur á flokksstjórnarfundi Samfylkingarinnar á þann veg, að ríkisstjórnin sé komin að fótum fram og eigi að segja af sér.

Ég tók eftir því að mbl.is birti frétt um pistilinn. Þar geta bloggarar gert athugasemdir. Upphrópanir og skítkast í minn garð er þess eðlis, að ég fagna því enn og aftur að hafa aldrei hleypt slíku efni inn á síðu mína. Skyldi fólk trúa því, að það sé málstað þess til framdráttar að öskra og æpa að þeim, sem það er ósammála?

Við gerð fjárlaga 2009 ákvað ríkisstjórn og alþingi að skera niður tillögu mína um fjárveitingar til nýs fangelsis. Ég sé ekki betur en nú sé verið að dusta rykið af þeim tillögum og ætlunin sá að afla fjár til að hrinda þeim í framkvæmd. Vonandi tekst það.

Ráðherrar frá fimm ríkjum, sem eiga land að Norður-Íshafi, Bandaríkjunum, Kanada, Danmörku (f.h. Grænlands), Noregi og Rússlandi hittust á þriggja tíma fundi í Ottawa í dag til að ræða málefni norðurskautsins. Reuters-fréttastofan sagði frá fundinum með þessari fyrirsögn

Clinton rebuke overshadows Canada's Arctic meeting

 

Lesa meira

Ein af ánum mínum bar tveimur lömbum í dag. Hún kom ekki af fjalli í leitunum en fannst nokkru eftir áramót og fór í hús hjá nágranna mínum. Í morgun, pálmasunnudag, komu tvö lítil lömb í heiminn. Ærin er ljónstygg, því að hún hefur varla komið í hús áður. Ég keypti hana í Fljótsdal, innsta bænum í Fljótshlíðinni, sem hefur verið í fréttum í tengslum við gosið. Hefur hún kunnað best við sig í fjalllendinu þar í nágrenninu síðan.

Umferðin var mikil bæði að austan og austur í dag. Stöðugur straumur bíla var eftir Fljótshlíðarveginum en þeir, sem halda upp á Fimmvörðuháls aka hins vegar austur með Eyjafjöllum að Skógum.

Veður var frekar kalt í Fljótshlíðinni vegna norðanáttar í í 2ja stiga frosti og bjartviðri. Umferðin var mikil um hlíðarveginn, jókst hún eftir því sem á daginn leið. Í ljósaskiptunum sáust ljós uppi á Mýrdalsjökli í austri og þar virtist stöðugur straumur snjósleða fyrir austan gosstöðvarnar á Fimmvörðuhálsi.

Þyrlur og flugvélar eru á sveimi. Þyrla landhelgisgæslunnar flaug lágt í austurátt fyrir stundu, þegar hún sneri aftur, lenti hún í skamma stund á túninu fyrir vestan Hellishóla.

Nágrannar mínir í Fljótshlíðinni fyrir neðan veg voru vaktir með símhringingu og sms-boðum laugardagskvöldið fyrir viku, þegar gosið hófst. Þar sem ég er í hlíðinni fyrir ofan veg, var ekki haft samband við mig, enda ekki hætta á flóði hér. Öllum þótti sjálfsagt að fara að fyrirmælum viðbragðsaðila og láta skrá sig í miðstöðvum þeirra. Eftir á að hyggja velta þeir fyrir sér, hvort nauðsynlegt hafi verið að loka vegum í Fljótshlíðina og banna þeim að snúa til síns heima fyrr en morguninn eftir. 

Strax og viðvörunin barst, taldi fólkið, að með því að kveikja á RÚV fengi það upplýsingar um, hvað væri að gerast. Svo var ekki, engar fréttir voru á RÚV, fyrr en nokkru síðar. Jók þögn RÚV  á óvissu og ef til vill ótta hjá sumum.

Hér er hægt að sjá nýjasta þátt minn á ÍNN, viðtal við Ragnar Árnason, hagfræðiprófessor við Háskóla Íslands.

Ók inn eftir Fljótshlíðinni (fram eftir segðu menn í Skagafirði) síðdegis í dag. Ég fór ekki yfir á Einhyrningsflatir, sneri við, áður en kom að vöðunum þangað. Í sjálfu sér sást ekki mikið af gosinu, þótt auðvitað væri það nær en utar í hlíðinni. Umferðin var töluverð og hún jókst, þegar dimmdi. Í allt kvöld hefur verið stöðugur straumur bíla inn og út hlíðina.

Eldurinn blasir við úr eldhúsglugganum hjá mér. Hann minnir á teikningar úr bókum frá fyrri öldum og sannar, að þeir, sem þær gerðu, urðu vitni að slíkum náttúruhamförum. Klukkan 22.30 les ég á mbl.is:

„Gríðarlega mikil umferð er nú um Fljótshlíðina og raunar Suðurlandsveginn allt frá Reykjavík. Hjón sem voru á leið inn Fljótshlíð í kvöld mættu 300 bílum á leið út úr Fljótshlíðinni, að sögn lögreglunnar á Hvolsvelli. Til stóð að loka veginum við Fljótsdal í austur nú á 11. tímanum í kvöld.“

Fljótsdalur er innsti bærinn í Fljótshlíðinni. Þaðan aka menn yfir óbrúaðar ár í austur. Þegar ég var þarna á ferð í dag, var mér einmitt á orði við ferðafélaga mína, að ég vildi ekki aka á þessum þröngu vegum í náttmyrkri.